11
maja
piątek
6. wielkanocny
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 18, 9-18
Psalm responsoryjny:
Ps 47
Werset przed Ewangelią:
Łk 24, 46b. 26b
Ewangelia:
J 16, 20-23a

Patroni:

  • św. Maiulus,
  • św. Antym,
  • św. Mocius,
  • św. Mamertus,
  • św. Gengulf,
  • św. Maiolus,
  • św. Walter,
  • bł. Grzegorz Celli,
  • bł. Jan Rochester i Jakub Walworth,
  • św. Franciszek z Geronimo,
  • św. Ignacy de Laconi

Liturgia na dzień 2018-05-11:

Pierwsze czytanie

Dz 18, 9-18
Czytanie z Dziejów Apostolskich

Kiedy Paweł przebywał w Koryncie, w nocy Pan przemówił do niego w widzeniu: «Przestań się lękać, a przemawiaj i nie milcz, bo Ja jestem z tobą i nikt nie targnie się na ciebie, aby cię skrzywdzić, dlatego że wiele Ludu mam w tym mieście». Pozostał więc i głosił im słowo Boże przez rok i sześć miesięcy.

Kiedy Gallio został prokonsulem Achai, Żydzi jednomyślnie wystąpili przeciw Pawłowi i przyprowadzili go przed sąd. Powiedzieli: «Ten namawia ludzi, aby czcili Boga niezgodnie z Prawem».

Gdy Paweł miał już otworzyć usta, Gallio przemówił do Żydów: «Gdyby tu chodziło o jakieś przestępstwo albo zły czyn, zająłbym się wami, Żydzi, jak należy, ale gdy spór toczy się o słowa i nazwy, i o wasze Prawo, rozpatrzcie to sami. Ja nie chcę być sędzią w tych sprawach». I wypędził ich z sądu.

A wszyscy Grecy, schwyciwszy przełożonego synagogi, Sostenesa, bili go przed sądem, lecz Galliona nic to nie obchodziło.

Paweł pozostał jeszcze przez dłuższy czas, potem pożegnał się z braćmi i popłynął do Syrii, a z nim Pryscylla i Akwila. W Kenchrach ostrzygł głowę, bo złożył ślub.

Psalm responsoryjny

Ps 47
Ps 47 (46), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 8a)

Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Albo: Alleluja

Wszystkie narody, klaskajcie w dłonie, *
radosnym głosem wykrzykujcie Bogu,
bo Pan Najwyższy i straszliwy, *
jest wielkim Królem nad całą ziemią.

Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Albo: Alleluja

On nam poddaje narody *
i ludy rzuca pod nasze stopy.
Wybiera nam na dziedzictwo *
chlubę Jakuba, którego miłuje.

Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Albo: Alleluja

Bóg wstępuje wśród radosnych okrzyków, *
Pan wstępuje przy dźwięku trąby.
Śpiewajcie psalmy Bogu, śpiewajcie, *
śpiewajcie Królowi naszemu, śpiewajcie.

Pan Bóg jest królem całej naszej ziemi
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 24, 46b. 26b
Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus musiał cierpieć i zmartwychwstać,
aby wejść do swojej chwały.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 16, 20-23a
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Wy będziecie płakać i zawodzić, a świat się będzie weselił. Wy będziecie się smucić, ale smutek wasz przemieni się w radość.

Kobieta, gdy rodzi, doznaje smutku, bo przyszła jej godzina. Gdy jednak urodzi dziecię, już nie pamięta o bólu – z powodu radości, że się człowiek na świat narodził.

Także i wy teraz doznajecie smutku. Znowu jednak was zobaczę, i rozraduje się serce wasze, a radości waszej nikt wam nie zdoła odebrać. W owym zaś dniu o nic nie będziecie Mnie pytać».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Głosić Bożą naukę

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Głosić Bożą naukę

Polecenie, jakie Paweł otrzymał od Pana nie pozostawia złudzeń. Jeśli Jezus posyła nas z misją głoszenia Słowa Bożego, bez przyzwolenia Boga nie może nam się nic stać. Jak zatem rozumieć wszystkie prześladowania za wiarę, ograniczenia, jakie Kościół napotyka na drodze ewangelizacji? Z całą pewnością trudno byłoby mówić, że wolą Bożą jest prześladowanie uczniów Pańskich. Jednak co innego, kiedy potraktujemy to jako tzw. dopust Boży. Zatem dlaczego Bóg dopuszcza do takich sytuacji? Czy wszystko da się wytłumaczyć wolną wolą człowieka? Na pewno tłumaczy ona wiele. Gdyby Bóg chciał uczynić nas istotami pozbawionymi wolnej woli, bylibyśmy zapewne uroczymy marionetkami, ale bez możliwości czynienia dobra lub zła. Nie ma bowiem odpowiedzialności, gdy nie ma wolności.
Boże przyzwoleni na cierpienia, jakie spotykają wierzących w Chrystusa niekiedy wpisują się w ich misję służby Ewangelii. Czyż bowiem nie przykłady męczenników najmocniej przemawiają do świata? Czy nie próby, jakim podlegamy najmocniej utwierdzają naszą wiarę? Zatem raz jeszcze należy przywołać tak dobrze znaną nam prawdę, że jeśli Bóg nas posyła i zechce zachować nas od prześladowań i knowań złych ludzi, z całą pewnością tak się stanie. Jeśli jednak dopuszcza cierpienia i prześladowania, to tylko dlatego, że stają się one dla nas sposobnością do wyznania wiary i dania świadectwa.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tak też było przecież w przypadku Apostoła Narodów. W dzisiejszym pierwszym czytaniu Jezus zapewnia go, że nic mu się nie stanie i Paweł głosi Słowo, posługując uczniom Pańskim. Kiedy jednak nadszedł dzień, gdy trzeba było męczeńską śmiercią przypieczętować ogromny trud apostolski i wielkie dzieło ewangelizacji narodów, Paweł poniósł śmierć za wiarę. Zatem wpatrując się w jego przykład możemy śmiało zawierzyć Bogu naszą posługę wiedząc, że cokolwiek się nie stanie, On ciągle będzie z nami.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że Bóg jest z nami?