17
maja
czwartek
7. wielkanocny
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Dz 22, 30; 23, 6-11
Psalm responsoryjny:
Ps 16
Werset przed Ewangelią:
J 17, 21
Ewangelia:
J 17, 20-26

Patroni:

  • św. Adrio,
  • św. Wiktor,
  • św. Herakliusz i Paweł,
  • św. Restytuta,
  • św. Paschalis Baylon,
  • bł. Antonina Mesina,
  • bł. Iwan Ziatyk

Liturgia na dzień 2018-05-17:

Pierwsze czytanie

Dz 22, 30; 23, 6-11
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W Jerozolimie trybun rzymski, chcąc dowiedzieć się dokładnie, o co Żydzi oskarżali Pawła, zdjął z niego więzy, rozkazał zebrać się arcykapłanom i całemu Sanhedrynowi i wyprowadziwszy Pawła, stawił go przed nimi.

Wiedząc zaś, że jedna część składa się z saduceuszów, a druga z faryzeuszów, wołał Paweł przed Sanhedrynem: «Jestem faryzeuszem, bracia, i synem faryzeuszów, a stoję przed sądem za to, że spodziewam się zmartwychwstania umarłych».

Gdy to powiedział, powstał spór między faryzeuszami i saduceuszami i doszło do rozłamu wśród zebranych. Saduceusze bowiem mówią, że nie ma zmartwychwstania ani anioła, ani ducha, a faryzeusze uznają jedno i drugie. Powstała wielka wrzawa, zerwali się niektórzy z uczonych w Piśmie spośród faryzeuszów, wykrzykując wojowniczo: «Nie znajdujemy nic złego w tym człowieku. A jeśli naprawdę mówił do niego duch albo anioł?»

Kiedy doszło do wielkiego wzburzenia, trybun, obawiając się, żeby nie rozszarpali Pawła, rozkazał żołnierzom zejść, zabrać go spośród nich i zaprowadzić do twierdzy.Następnej nocy ukazał mu się Pan. «Odwagi! – powiedział – trzeba bowiem, żebyś i w Rzymie zaświadczył o Mnie, tak jak dawałeś o Mnie świadectwo w Jeruzalem».

Psalm responsoryjny

Ps 16
Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 1b)

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 17, 21
Alleluja, alleluja, alleluja

Aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie,
aby świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 17, 20-26
Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:

«Ojcze Święty, nie tylko za nimi proszę, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie; aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili w Nas jedno, by świat uwierzył, że Ty Mnie posłałeś.

I także chwałę, którą mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie! Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, że Ty Mnie posłałeś i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś.

Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata.

Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem, i oni poznali, że Ty Mnie posłałeś. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jedność w Chrystusie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Jedność w Chrystusie

Paweł przemawiający przed Sanhedrynem pokazuje nam jak trudno ludziom wierzącym o trwanie w jedności, która jest łaską Ducha Świętego. Kiedy uważnie przeczyta się zarówno fragment z pierwszego czytania, jak też dzisiejszą perykopę Ewangelii, od razu widać, że każda ze stron tego sporu odwołuje się do Boga, a mimo to spór nie zmierza do końca, ale eskaluje. Oto Paweł jako naoczny świadek objawienia Jezusa Chrystusa przemawia głosząc Dobą Nowinę. Jego słowa wywołują spór w gronie tych, którzy stają się oskarżycielami Apostoła Narodów. Różnice doktrynalne i podejście do kluczowych dla wiary spraw decyduje o tym, że Sanhedryn sam pogrąża się w sporze dotyczącym tego, co zadecydowało o wystąpieniu przeciwko Pawłowi.
Kiedy przyjrzeć się sporom toczonym przez współczesnych uczniów Mistrza z Nazaretu, scenariusz okazuje się bardzo podobny. Jedną ze stron, zawsze najbardziej prześladowaną byli, są i prawdopodobnie będą autentyczni świadkowie Objawienia. Na całym świecie cierpią dziś chrześcijanie, którzy przelewają swoją krew za Jezusa. Prześladowani, zmuszani do porzucania wiary, terroryzowani trwają w swoje wierze, składając swoją nadzieję w Chrystusie. Oprócz prześladowców spotykają się także z odrzuceniem tych, którzy nazywając sami siebie uczniami Jezusa, odchodzą od wiary i chcieliby zastąpić Ewangelię Chrystusową światowymi naukami, aby przypodobać się tym, którzy walczą z Bogiem o „rząd dusz”.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jedność osiągnięta w Chrystusie, jest łaską Ducha świętego. Bez pomocy Ducha nic nie możemy uczynić. Nie możemy wyznać nawet, że Panem jest Jezus. Uznanie Jego panowania domaga się poddania się pod władztwo Zbawiciela. Dopóki więc strony sporu o wiarę nie poddadzą się pod panowanie Jezusa i nie otworzą na Prawdę, którą jest On sam, zawsze będą kłótnie, spory i waśnie oraz prześladowania uczniów Pańskich.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pozwalam prowadzić się Duchowi Świętemu?