24
maja
czwartek
Święto Jezusa Chrystusa Najwyższego i Wiecznego Kapłana
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Jr 31, 31-34
Psalm responsoryjny:
Ps 110
Werset przed Ewangelią:
Hbr 5, 8-9
Ewangelia:
Mk 14, 22-25

Patroni:

  • św. Manaen,
  • bł. Joanna,
  • św. Zoellus,
  • św. Servulus,
  • św. Donacjan i Rogacjan,
  • Męczennicy z Filipopola,
  • św. Wincenty,
  • św. Szymon (Symeon),
  • bł. Filip,
  • bł. Jan z Prado,
  • bł. Ludwik Zefiryn Moreau

Liturgia na dzień 2018-05-24:

Pierwsze czytanie

Jr 31, 31-34
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Pan mówi: «Oto nadchodzą dni, kiedy zawrę z domem Izraela i z domem Judy nowe przymierze. Nie takie jak przymierze, które zawarłem z ich przodkami, kiedy ująłem ich za rękę, by wyprowadzić z ziemi egipskiej. To moje przymierze złamali, mimo że byłem ich władcą, mówi Pan.

Lecz takie będzie przymierze, jakie zawrę z domem Izraela po tych dniach, mówi Pan: Umieszczę swe prawo w głębi ich jestestwa i wypiszę na ich sercach. Będę im Bogiem, oni zaś będą Mi ludem.

I nie będą się musieli wzajemnie pouczać, mówiąc jeden do drugiego: Poznajcie Pana! Wszyscy bowiem od najmniejszego do największego poznają Mnie, mówi Pan, ponieważ odpuszczę im występki, a o grzechach ich nie będę już wspominał».

Albo:
1. czytanie (Hbr 10, 11-18)


Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Każdy kapłan Starego Testamentu staje codziennie do wykonywania swej służby i wiele razy składa te same ofiary, które żadną miarą nie mogą zgładzić grzechów. Ten przeciwnie, złożywszy raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, zasiadł po prawicy Boga, oczekując tylko, «aż nieprzyjaciele Jego staną się podnóżkiem pod Jego stopy». Jedną bowiem ofiarą udoskonalił na wieki tych, którzy są uświęcani.

Daje nam zaś świadectwo Duch Święty, skoro powiedział: «Takie jest przymierze, które zawrę z nimi po owych dniach, mówi Pan: Nadam prawa moje w ich sercach, także w myśli ich je wypiszę. A na ich grzechy oraz ich nieprawości więcej już nie wspomnę».

Gdzie zaś jest ich odpuszczenie, tam już więcej nie zachodzi potrzeba ofiary za grzechy.

Psalm responsoryjny

Ps 110
Ps 110 (109), 1bcde. 2-3 (R.: por. 4b)
Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

Rzekł Pan do Pana mego: *
«Siądź po mojej prawicy,
aż uczynię Twych wrogów *
podnóżkiem stóp Twoich».

Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: *
«Panuj wśród swych nieprzyjaciół!
Przy Tobie panowanie w dniu Twego triumfu, †
w blasku świętości, *
z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę».

Jesteś kapłanem, tak jak Melchizedek

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Hbr 5, 8-9
Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus, chociaż był Synem,
nauczył się posłuszeństwa przez to, co wycierpiał.
A gdy wszystko wykonał,
stał się sprawcą zbawienia wiecznego
dla wszystkich, którzy Go słuchają.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 14, 22-25
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowywano Paschę, Jezus, gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał i dał uczniom, mówiąc: «Bierzcie, to jest Ciało moje». Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie, dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: «To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę, powiadam wam: Odtąd nie będę już pił napoju z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić będę go nowy w królestwie Bożym».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Bogactwo – błogosławieństwo czy przekleństwo?

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Bogactwo – błogosławieństwo czy przekleństwo?

Żyjemy w czasach, kiedy ideologie zdominowały myślenie wielu ludzi. Głoszona prawda Ewangelii napotyka na zacięty opór, gdyż wielu wierzy w treści, jakie wtłaczają im do głowy partie polityczne, środki masowego przekazu czy tzw. artyści popkultury. Co ciekawe, ta wiara w różnego rodzaju ideologie, od komunizmu, poprzez libertynizm aż po genderyzm i co za tym idzie tzw. poprawność polityczną jest tak mocna, że nawet ludzie uważający się za głęboko wierzących ulegają wiele razy różnym naleciałościom ideologicznym nie mogąc dobrze rozeznać w swoim sumieniu, co jest prawdą, co hipotezą a co zwyczajnym fałszem na rzeczywistości.
W tym kontekście warto przyjrzeć się współczesnym poglądom na posiadanie. Innymi słowy, warto zadać sobie pytanie, czy w bogaceniu się jest jakieś zło? Czy człowiek chcący iść drogą Ewangelii skazany jest na ubóstwo, na żebranie i ciągłe życie z łaski innych ludzi. Wszak Ewangelia mówi wyraźnie, że błogosławieni ubodzy w duchu. Słowem kluczem jest tutaj „w duchu”. Oznacza ono bowiem taką postawę względem własności, którą określa potoczne stwierdzenie, stosowane przez wielu w swoim życiu, że „nic z tego świata nie weźmiemy ze sobą na drugi świat”.
Nie ulega także wątpliwości, że Pan Bóg stwarzając świat oddał go w ręce człowieka i polecił zaludnić ziemię oraz czynić ją sobie poddaną. Nie wolno nam więc mylić szczególnej troski Boga o ludzi pokrzywdzonych, zepchniętych na margines życia i wykluczonych z tymi, którzy z pogardą odnoszą się do pracy, wolą życie żebraka na koszt bliźnich, niż podjęcie jakiejkolwiek pracy, celem własnego utrzymania. Samo ubóstwo bowiem nie jest biletem do nieba.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg jest naszym Panem. Jezus, Najwyższy kapłan złożył w ofierze Samego siebie. Zatem nasze podejście do dóbr materialnych musi być wolne od żądzy posiadania dla samego posiadania. Ten świat jest dany nam jak pomost do wieczności. Ofiarujemy swój trud, samych siebie, przekształcając go, czyniąc sobie ziemię poddaną, wielbiąc Boga za dzieło stworzenia. Wszystko jednak musimy czynić ze świadomością, że poprzez zaangażowanie w tym życiu, mamy zdobywać zasługi, które dzięki łasce Bożej pozwolą nam posiąść dom nie ręką ludzką uczyniony, jako mieszkanie na wieczność.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jakie jest moje podejście do dóbr materialnych?