5
czerwca
wtorek
Wspomnienie św. Bonifacego, biskupa i męczennika
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
2 P 3, 12-15a. 17-18
Psalm responsoryjny:
Ps 90 (89), 2 i 4. 10. 14 i 16 (R.: por. 1b)
Werset przed Ewangelią:
Ef 1, 17-18
Ewangelia:
Mk 12, 13-17

Patroni:

  • św. Bonifacy,
  • św. Marcjan, Nikander, Apoloniusz i towarz. ,
  • św. Doroteusz,
  • św. Illidius,
  • św. Eutychius,
  • św. Eoban, Adelarius i IX towarz. ,
  • bł. Sancjusz,
  • św. Frank

Liturgia na dzień 2018-06-05:

Pierwsze czytanie

2 P 3, 12-15a. 17-18
Czytanie z Drugiego Listu Świętego Piotra Apostoła

Najmilsi:

Oczekujecie i staracie się przyśpieszyć przyjście dnia Bożego, który sprawi, że niebo, płonąc, pójdzie na zagładę, a gwiazdy w ogniu się rozsypią. Oczekujemy jednak, według obietnicy, nowego nieba i nowej ziemi, w których zamieszka sprawiedliwość. Dlatego, umiłowani, oczekując tego, starajcie się, aby On was znalazł bez plamy i skazy – w pokoju, a cierpliwość Pana naszego uważajcie za zbawienną.

Wy zatem, umiłowani, wiedząc o tym wcześniej, strzeżcie się, abyście dając się uwieść błędom tych, którzy nie szanują praw Bożych, własnej stałości nie doprowadzili do upadku. Wzrastajcie zaś w łasce i poznaniu Pana naszego i Zbawiciela, Jezusa Chrystusa! Jemu chwała zarówno teraz, jak i do dnia wieczności! Amen.

Psalm responsoryjny

Ps 90 (89), 2 i 4. 10. 14 i 16 (R.: por. 1b)
Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

Zanim narodziły się góry, †
nim powstał świat i ziemia, *
od wieku po wiek Ty jesteś Bogiem.
Bo tysiąc lat w Twoich oczach †
jest jak wczorajszy dzień, który minął, *
albo straż nocna.

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

Miarą naszego życia jest lat siedemdziesiąt, *
osiemdziesiąt, gdy jesteśmy mocni.
A większość z nich to trud i marność, *
bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

Nasyć nas o świcie swoją łaską, *
abyśmy przez wszystkie dni nasze
mogli się radować i cieszyć.
Niech sługom Twoim ukaże się Twe dzieło, *
a Twoja chwała nad ich synami.

Panie, Ty zawsze byłeś nam ucieczką

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ef 1, 17-18
Alleluja, alleluja, alleluja

Niech Ojciec Pana naszego, Jezusa Chrystusa, przeniknie nasze serca swoim światłem,
abyśmy wiedzieli, czym jest nadzieja naszego powołania.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 12, 13-17
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Uczeni w Piśmie i starsi posłali do Jezusa kilku faryzeuszów i zwolenników Heroda, którzy mieli podchwycić Go w mowie. Ci przyszli i rzekli do Niego: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i na nikim ci nie zależy. Bo nie oglądasz się na osobę ludzką, lecz drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Czy wolno płacić podatek cezarowi, czy nie? Mamy płacić czy nie płacić?»

Lecz On poznał ich obłudę i rzekł do nich: «Czemu wystawiacie Mnie na próbę? Przynieście mi denara; chcę zobaczyć». Przynieśli, a On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?»

Odpowiedzieli Mu: «Cezara».

Wówczas Jezus rzekł do nich: «Oddajcie więc cezarowi to, co należy do cezara, a Bogu to, co należy do Boga».

I byli pełni podziwu dla Niego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

W oczekiwaniu na spotkanie z Panem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: W oczekiwaniu na spotkanie z Panem

Wizja paruzji w pierwotnym Kościele była tak żywa, że dzisiaj nawet trudno nam sobie wyobrazić, że ludzie oczekiwali końca świata. List Świętego Piotra Apostoła daje więc cenne rady nie tylko tym, którzy oczekiwali rychłego przyjścia Pana, ale także nam, gdzie wśród dzisiejszych chrześcijan panuje wręcz odwrotna tendencja, a nawet można by powiedzieć lęk, strach, przed końcem świata. Apokalipsa od czasów, kiedy św. Jan pisał o swoim objawieniu była słowem ku pokrzepieniu serc, zapowiedzią, że ten zły świat przeminie, zaś ci, którzy zostali przez niego skrzywdzeni, znajdą pocieszenie przed obliczem baranka.
Zarówno dzisiejsze pierwsze czytanie, jak i Ewangelia uczą nas postawy, jaka powinna nam towarzyszyć. Bez względu na to, kiedy nadejdzie nowa ziemia i nowe niebo, mamy doskonalić się w miłości. Praktykować cnoty, jakie kształtuje w nas życie Dobrą Nowiną. Jezus uczy nas przecież abyśmy żyjąc także w społeczności świeckiej, umieli spełniać zarówno obowiązki odnoszące się do Boga, jak i te do wspólnoty. Warte podkreślenia jest także to, że sprawa podatku płaconego Cezarowi dotyczyła przecież władzy okupacyjnej. Mimo to Jezus mówi aby oddać Cezarowi, co należy do Cezara, ale Bogu to, co należy do Boga.
W dzisiejszych czasach trudno znaleźć wspólnoty modlące się o rychłe nadejście paruzji. Mimo wszystko ludzie nauczyli się żyć w świecie i ze światem. Oczywiście poza miejscami, gdzie leje się krew uczniów Pańskich. Ów sposób życia w świecie i ze światem nie może jednak powodować, że zapomnimy o przykazaniach i Ewangelii.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ziemia jest dana nam przez Boga, abyśmy czynili ją sobie poddaną. Pamiętamy jednak, że nie da się tu budować trwałego mieszkania, gdyż człowiek stworzony do wieczności, nawet mocno zaangażowany w sprawy tego świata musi pamiętać, że pewnego dnia trzeba będzie zostawić wszystko i pójść na spotkanie z Bogiem. Zatem rady św. Piotra i świadomość przesłania dzisiejszej Ewangelii muszą nas uczulać na gromadzenia skarbów w niebie, gdyż Pan na pewno przyjdzie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję ze świadomością, że kiedyś nadejdzie Dzień Pański?