czerwca

środa

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Cyryla Aleksandryjskiego, biskupa i doktora Kościoła

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

2 Krl 22, 8-13; 23, 1-3

Psalm responsoryjny:

Ps 119 (118), 33-34. 35-36. 37 i 40 (R.: 33a)

Werset przed Ewangelią:

J 15, 4a. 5b

Ewangelia:

Mt 7, 15-20

Patroni:

św. Cyryl z Aleksandrii,
św. Guddenas,
św. Zoilus,
św. Samson,
św. Jan,
św. Arialdus,
bł. Małgorzata Bays,
bł. Ludwika Teresa Montaignac de Chauvance

Liturgia na dzień 2018-06-27:

Pierwsze czytanie

2 Krl 22, 8-13; 23, 1-3

Czytanie z Drugiej Księgi Królewskiej

Arcykapłan Chilkiasz powiedział do pisarza Szafana: «Znalazłem księgę Prawa w świątyni Pańskiej». I dał Chilkiasz księgę Szafanowi, który ją czytał. Następnie pisarz Szafan poszedł do króla i zdał mu sprawę z tego zdarzenia w słowach: «Słudzy twoi wybrali pieniądze znajdujące się w świątyni i wręczyli je kierownikom robót, nadzorcom świątyni Pańskiej». I pisarz Szafan oznajmił królowi: «Kapłan Chilkiasz dał mi księgę» – i Szafan odczytał ją wobec króla. Kiedy król usłyszał słowa księgi Prawa, rozdarł szaty.

Następnie król rozkazał kapłanowi Chilkiaszowi i Achikamowi, synowi Szafana, Akborowi, synowi Micheasza, i pisarzowi Szafanowi, a także urzędnikowi królewskiemu, Asajaszowi: «Idźcie poradzić się Pana co do mnie, co do ludu i całego pokolenia Judy w związku ze słowami tej znalezionej księgi. Bo wielki gniew Pański zapłonął przeciwko nam z tego powodu, że nasi przodkowie nie słuchali słów tejże księgi, by spełniać wszystko, co jest w niej napisane».

Wtedy król polecił przez posłów, by zebrała się przy nim cała starszyzna Judy i Jerozolimy. I wszedł król do świątyni Pańskiej, a wraz z nim wszyscy ludzie z Judy i wszyscy mieszkańcy Jerozolimy, kapłani i prorocy oraz cały lud, od najmniejszych aż do największych. Odczytał głośno całą treść księgi przymierza, znalezionej w świątyni Pańskiej.

Następnie król stanął przy kolumnie i zawarł przymierze przed obliczem Pańskim, że pójdą za Panem, że będą przestrzegali Jego poleceń, przykazań i praw całym sercem i całą duszą, że w czyn zamienią słowa tego przymierza, spisane w tejże księdze. I cały lud przystąpił do przymierza.

Psalm responsoryjny

Ps 119 (118), 33-34. 35-36. 37 i 40 (R.: 33a)

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw, *
bym ich przestrzegał do końca.
Ucz mnie, bym przestrzegał Twego prawa *
i zachowywał je całym sercem.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Prowadź mnie ścieżką Twoich przykazań, *
bo radość mi przynoszą.
Nakłoń me serce do Twoich napomnień, *
a nie do zysku.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Odwróć me oczy, niech na marność nie patrzą, *
udziel mi życia przez swoje słowo.
Oto pożądam Twoich postanowień, *
według swej sprawiedliwości zapewnij mi życie.

Naucz mnie, Panie, drogi Twoich ustaw

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 4a. 5b

Alleluja, alleluja, alleluja

Trwajcie we Mnie, a Ja w was trwać będę.
Kto trwa we Mnie, przynosi owoc obfity.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 7, 15-20

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Strzeżcie się fałszywych proroków, którzy przychodzą do was w owczej skórze, a wewnątrz są drapieżnymi wilkami. Poznacie ich po ich owocach. Czy zbiera się winogrona z ciernia albo z ostu figi? Tak każde dobre drzewo wydaje dobre owoce, a złe drzewo wydaje złe owoce. Nie może dobre drzewo wydać złych owoców ani złe drzewo wydać dobrych owoców.

Każde drzewo, które nie wydaje dobrego owocu, zostaje wycięte i wrzucone w ogień. A więc: poznacie ich po ich owocach».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prawdziwi i fałszywi prorocy

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Prawdziwi i fałszywi prorocy

Ostrzeżenie przed fałszywymi prorokami, jakie pada z ust Zbawiciela w dzisiejszym fragmencie Ewangelii każe nam się głęboko zastanowić nad tym tragicznym fenomenem. Cóż popycha ludzi, aby z jednej strony głosili w Imię Boże to, co od Boga nie pochodzi, z drugiej zaś dawali wiarę temu, co nie ma nawet pozorów prawdy? Kiedy otworzymy Pismo święte, zobaczymy, że już na kartach Starego Testamentu pojawia się wielu fałszywych proroków. Najczęściej prorokują oni władcom to, co tamci chcą usłyszeć. Prowadzi to zawsze do tragicznych konsekwencji. Bóg przecież nie będzie dostosowywał Swoich planów do szalonych pomysłów człowieka.
Dlaczego więc pojawiali się i pojawiają wciąż fałszywi prorocy? Z całą pewnością chcą się przypodobać tym, którym, prorokują¸ bądź też wprowadzając ich w błąd zamierzają zwieść ich na manowce. U podłoża tego zjawiska leży problem, o którym mówił wczorajszy fragment Ewangelii. Ludzie pragnęliby posiąść niebo ale bez własnego zaangażowania, bez starań a już na pewno bez konieczności przestrzegania przykazań. Zwyczajnie jak w przypadku wieży Babel, człowiek chciałby zdobyć niebo bez Boga, toteż wymyśla sobie religię bez Boga, prorokuje we własnym imieniu i …zmierza w prostej linii do zguby własnej i zguby tych, którzy słuchają owych fałszywych proroctw.
Te właśnie fałszywe proroctwa tworzą niekiedy podwaliny fałszywej religii. Praktyk, w których najważniejsze jest dobre samopoczucie wiernego, bez mówienia o grzechach, a już zupełnie bez mówienia o piekle, czy czekającym nas sądzie. Wszak banalizując wszystko, co przekazał nam Zbawiciel, człowiek własną grzeszność i przywiązanie do grzechu usprawiedliwia miłosierdziem Bożym.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Najważniejszym przesłaniem Ewangelii jest Zbawienie. Wszak jest ona nazywana także Dobrą Nowiną o Królestwie Bożym. Człowiek jednak budując własne królestwa nadaje im pozory Królestwa Bożego. Tyle, że sam zajmuje w nich miejsce Boga, domaga się szacunku dla stanowionych przez siebie szalonych praw, stojących jakże często w sprzeczności z Bożym prawem. Dla uspokojenia sumień wiernych i dla wygrania walki o rząd dusz potrzebuje tyko fałszywych proroków. Głosicieli tolerancji zamiast miłości, pobłażliwości zamiast miłosierdzia, wreszcie kultu człowieka zamiast Boga. Najbardziej przerażające jest jednak to, że znajduje ich prowadząc wielu na zatracenie i zdobywa serca tych, którzy porzucają drogi Bożej miłości a zdają się na ścieżki ludzkiego szaleństwa.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy nie ulegam retoryce fałszywych proroków?