1
sierpnia
środa
Wspomnienie św. Alfonsa Marii Liguoriego, biskupa i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Jr 15, 10. 16-21
Psalm responsoryjny:
Ps 59 (58), 2-3. 4-5a. 10-11. 17 (R.: por. 17d)
Werset przed Ewangelią:
J 15, 15b
Ewangelia:
Mt 13, 44-46

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-08-01:

Pierwsze czytanie

Jr 15, 10. 16-21
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Biada mi, matko moja, że mnie urodziłaś, męża skargi i niezgody dla całego kraju. Nie pożyczam ani nie daję pożyczki, a wszyscy mi złorzeczą.

Ilekroć otrzymywałem Twoje słowa, chłonąłem je, a Twoje słowo stawało się dla mnie rozkoszą i radością serca mego. Bo imię Twoje zostało wezwane nade mną, Panie, Boże Zastępów!

Nigdy nie zasiadałem w wesołym gronie, by się bawić; pod Twoją ręką siadałem samotny, bo napełniłeś mnie gniewem. Dlaczego mój ból nie ma granic, a moja rana jest nieuleczalna, niemożliwa do uzdrowienia? Czy będziesz więc dla mnie jakby zwodniczym strumieniem, zwodniczą wodą?

Dlatego tak mówi Pan: «Jeśli się nawrócisz, dozwolę, byś znów stanął przede Mną. Jeśli zaś będziesz czynić to, co szlachetne, bez jakiejkolwiek podłości, będziesz jakby moimi ustami. Wtedy oni się zwrócą ku tobie, ty się jednak nie będziesz ku nim zwracał. Uczynię z ciebie dla tego narodu niezdobyty mur ze spiżu. Będą walczyć z tobą, lecz cię nie zwyciężą, bo Ja jestem z tobą, by cię wspomagać i uwolnić – mówi Pan. Wybawię cię z rąk złoczyńców i uwolnię cię z mocy gwałtowników».

Psalm responsoryjny

Ps 59 (58), 2-3. 4-5a. 10-11. 17 (R.: por. 17d)
Bóg jest ucieczką w dniu mego ucisku

Od nieprzyjaciół moich wyzwól mnie, mój Boże, *
broń mnie od tych, którzy przeciw mnie powstają.
Wybaw mnie od złoczyńców *
i od mężów dyszących zemstą.

Bóg jest ucieczką w dniu mego ucisku

Bo oto czyhają na me życie, *
spiskują przeciw mnie mocarze,
a we mnie nie ma zbrodni ani grzechu, Panie, *
bez mojej winy tu biegną, by mnie napastować.

Bóg jest ucieczką w dniu mego ucisku

Na Ciebie będę baczył, Mocy moja, *
bo Ty, Boże, jesteś moją warownią.
Wychodzi mi naprzeciw Bóg w swojej łaskawości, *
Bóg sprawia, że mogę patrzeć na klęskę mych wrogów.

Bóg jest ucieczką w dniu mego ucisku

Opiewać będę Twoją potęgę *
i rankiem będę się weselić z Twojej łaskawości,
bo stałeś się dla mnie warownią *
i ucieczką w dniu mego ucisku.

Bóg jest ucieczką w dniu mego ucisku

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 15b
Alleluja, alleluja, alleluja

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 44-46
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.

Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ukryty skarb

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ukryty skarb

Czytając tę przypowieść próbujemy zrozumieć realia, w których Zbawiciel ukazał ów przykład, jako zachętę do zdobywania Królestwa niebieskiego. Ziemia na Bliskim Wschodzie na pewno nie jest towarem, nie jest nawet zwykłą nieruchomością lecz dziedzictwem, które należy szanować i na którym trzeba się umocnić. Zatem samo kupno ziemi od drugiego człowieka musiało być nie lada wyzwaniem. Pamiętamy przecież chociażby winnicę Nabota, który odmówił nawet królowi sprzedaży swojego dziedzictwa. Zatem sam pomysł, aby kupić ziemię, w której ukryty jest skarb, jest zamysłem tyle odważnym, co trudnym do zrealizowania. Jednak właśnie wszystkie przypowieści na temat Królestwa Bożego ukazują tę myśl, że dla Boga warto podjąć wszelki trud. Dla zdobycia miejsca w Królestwie niebieskim warto poświęcić wszystko.
Zaproszenie dane nam przez Boga jest ową perłą, przewyższającą wartością każdą z pereł, jest powołaniem do życia w tej rzeczywistości, w której Bóg daje nam na dziedzictwo więcej, niż nawet największe ziemskie bogactwo, więcej niż ziemia całego świata, jaką człowiek ma lub mógłby posiąść. Wartość samego zaproszenia do Królestwa niebieskiego jest ogromna. Czy ktoś bowiem słyszał, aby sam Bóg zniżył się do człowieka, istoty wiarołomnej i słabej, obarczonej słabością grzechu i śmierci i zechciał za niego poświęcić to, co ma najcenniejszego – Swojego Syna Jednorodzonego? Otóż taka właśnie jest nasza wiara. Taka jest prawda, którą wyznajemy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg nie tylko nam, jako Swojemu stworzeniu oferuje więcej, niż świat dać może, ale daje nam maksimum tego, co On jako Bóg może nam ofiarować. Zatem rzeczywistość Królestwa Bożego jest tym, co prowadzi nas do spełnienia i przemiany życia. Jest obcowaniem z Bogiem, Który jest Miłością. Zatem poświęcić wszystko aby zdobyć Królestwo, to nie jest rozrzutność ani lekkomyślność. To decyzja życia, która jako jedyna daje nam pełnię szczęścia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy gotów jestem poświęcić wszystko dla Królestwa?