3
sierpnia
piątek
XVII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Jr 26, 1-9
Psalm responsoryjny:
Ps 69 (68), 5. 8-10. 14 (R.: por. 14c)
Werset przed Ewangelią:
1 P 1, 25
Ewangelia:
Mt 13, 54-58

Patroni:

  • św. Asprenas,
  • św. Eufroniusz,
  • św. Marcin,
  • św. Piotr,
  • bł. Augustyn Kazotic,
  • bł. Salwator Ferrandis Seguí,
  • bł. Alfons López López i Michael Remón Salvador,
  • bł. Franciszek Bandrés Sánchez

Liturgia na dzień 2018-08-03:

Pierwsze czytanie

Jr 26, 1-9
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Na początku panowania Jojakima, syna Jozjasza, króla judzkiego, Pan skierował następujące słowo do Jeremiasza: Tak mówi Pan: «Stań na dziedzińcu domu Pańskiego i mów do mieszkańców wszystkich miast judzkich, którzy przychodzą do domu Pańskiego oddać pokłon, wszystkie słowa, jakie poleciłem ci im oznajmić; nie ujmuj ani słowa! Może posłuchają i zawróci każdy ze swej złej drogi, wtenczas Ja powstrzymam nieszczęście, jakie zamyślam przeciw nim za ich przewrotne postępki.

Powiesz im: Tak mówi Pan: Jeżeli nie będziecie Mi posłuszni i nie będziecie postępować według Prawa, które dla was ustanowiłem, i jeśli nie będziecie słuchać słów moich sług, proroków, których nieustannie do was posyłam, mimo że jesteście nieposłuszni, zrobię z tym domem podobnie jak z Szilo, a to miasto uczynię przekleństwem dla wszystkich narodów ziemi».

Kapłani, prorocy i cały lud słyszeli Jeremiasza mówiącego te słowa w domu Pańskim. Gdy zaś Jeremiasz skończył mówić wszystko to, co mu Pan nakazał głosić całemu ludowi, prorocy i cały lud pochwycili go, mówiąc: «Musisz umrzeć! Dlaczego prorokowałeś w imię Pana, że się z tym domem stanie to, co z Szilo, a to miasto ulegnie zniszczeniu i pozostanie niezamieszkałe?» Cały lud zgromadził się dokoła Jeremiasza w domu Pańskim.

Psalm responsoryjny

Ps 69 (68), 5. 8-10. 14 (R.: por. 14c)
W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie

Liczniejsi od włosów na mej głowie *
są ci, którzy mnie nienawidzą bez powodu.
Silni są moi prześladowcy, wrogowie zakłamani, *
czyż mam oddać to, czego nie zabrałem?

W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie

Dla Ciebie znoszę urąganie, hańba twarz mi okrywa, †
dla braci moich stałem się obcym *
i cudzoziemcem dla synów mej matki.
Bo gorliwość o dom Twój mnie pożera *
i spadły na mnie obelgi złorzeczących Tobie.

W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie

Panie, modlę się do Ciebie, *
w czas łaski, o Boże.
Wysłuchaj mnie w Twojej wielkiej dobroci, *
w Twojej zbawczej wierności.

W Twojej dobroci wysłuchaj mnie, Panie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 P 1, 25
Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo Pana trwa na wieki.
Właśnie to słowo ogłoszono wam jako Dobrą Nowinę.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 54-58
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus, przyszedłszy do swego miasta rodzinnego, nauczał ich w synagodze, tak że byli zdumieni i pytali:

«Skąd u Niego ta mądrość i cuda? Czyż nie jest On synem cieśli? Czy Jego Matce nie jest na imię Mariam, a Jego braciom Jakub, Józef, Szymon i Juda? Także Jego siostry czy nie żyją wszystkie u nas? Skądże więc u Niego to wszystko?» I powątpiewali o Nim.

A Jezus rzekł do nich: «Tylko w swojej ojczyźnie i w swoim domu może być prorok lekceważony». I niewiele zdziałał tam cudów z powodu ich niedowiarstwa.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Dlaczego to mówisz?

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Dlaczego to mówisz?

Przedziwny jest sposób postępowania ludzi, którzy nie chcą spojrzeć w siebie i dokonać prawdziwego rachunku sumienia. Zarówno pierwsze czytanie jak i Ewangelia ukazują w dzisiejszej liturgii słowa bardzo podobną sytuację. W pierwszym czytaniu prorok, który upomina lud i ostrzega w Imię Pana mieszkańców dopuszczających się nieprawości zostaje pochwycony i osądzony, zaś w Ewangelii Chrystus Pan zostaje zlekceważony, ponieważ przepowiadał w swoim rodzinnym mieście, gdzie wszyscy Go znali.
Człowiek chętnie pyta o radę innych i z lubością wysłuchuje mów, które utwierdzają go w jego postępowaniu. Co więcej, niekiedy wręcz poszukując rady, czy to lekarskiej czy duchowej człowiek i gotów jest udać się do różnych specjalistów, mistrzów, nauczycieli, aby usłyszeć to, co chce usłyszeć, aby uspokoić siebie samego, swoje serce i sumienie i nie musieć podejmować trudu przemiany, którą zalecali inni.
O ile w życiu człowieka znajdzie się wiele powodów, aby coś zmienić i szukać rady mądrzejszych od siebie, o tyle z drugiej strony w wielu z nas znajdzie się jeszcze więcej powodów, aby trwać i nie musieć niczego zmieniać. Można by wręcz zaryzykować twierdzenie, że kult świętego spokoju jest mocno rozpowszechniony na całym świecie i w jego imię ludzie gotowi są wiele zaryzykować i wiele poświęcić, byle tylko uchronić się przed trudem przemiany własnego życia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan Jezus głosząc Ewangelię wzywał do nawrócenia i przemiany serca. Jego mowy i kazania spotykały się z nieustannym niezadowoleniem ze strony faryzeuszy, gdyż w ich postrzeganiu świata, nie było miejsca na uznanie, że sposób życia, jaki prowadzą wymaga radykalnej odnowy. My bardzo często postępujemy tak samo. Mamy utarte schematy i stałe przyzwyczajenia. Narzekamy na innych, ale zupełnie nie chcemy spojrzeć w głąb siebie. Irytują nas uwago innych i nie chcemy wysłuchiwać kazań na swój temat. Pan zaś wzywa nas do nawrócenia poleca nam zacząć przemianę świata od siebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czym gotów jestem na nawrócenie?