sierpnia

wtorek

Dzień Powszedni albo wspomnienie świętych męczenników Sykstusa II, papieża, i towarzyszy albo wspomnienie św. Kajetana, prezbitera albo wspomnienie Bł. Edmunda Bojanowskiego

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Jr 30, 1-2. 12-15. 18-22

Psalm responsoryjny:

Ps 102 (101), 16-17. 18-19. 20-21. 29 i 22-23 (R.: por. 17)

Werset przed Ewangelią:

J 1, 49b

Ewangelia:

Mt 14, 22-36 lub 15,1-2.10-14

Patroni:

św. Agapit i Felicissimus,
św. Sykstus Pp II i towarz.,
św. Kajetan z Thiene,
św. Afra,
św. Donat,
św. Donacjan,
św. Wiktrycjusz,
św. Donat,
bł. Jordan Forzaté,
św. Albert z Abbatibus,
bł. Albert,
bł. Wincenty,
bł. Kasjan {Gundisalvus} Vaz López Netto,
bł. Agatangelus z Vindocino {Franciszek} Nourry i Kasjan z Nantes {Gundisalvus} Vaz López Netto,
bł. Marcin od św. Felice {Jan} Woodcock, Edward Bamber i Tomasz Whitaker ,
bł. Mikołaj Postgate,
bł. Edmund Bojanowski

Liturgia na dzień 2018-08-07:

Pierwsze czytanie

Jr 30, 1-2. 12-15. 18-22

Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Słowo, które Pan skierował do Jeremiasza: «Tak mówi Pan, Bóg Izraela: „Napisz w księdze wszystkie słowa, jakie powiedziałem do ciebie”.

Tak bowiem mówi Pan: „Dotkliwa jest twoja klęska, nieuleczalna twoja rana. Nikt się nie troszczy o twoją sprawę, nie ma lekarstwa, by cię uzdrowić. Wszyscy, co cię kochali, zapomnieli o tobie, nie szukają już ciebie, gdyż cię dotknąłem, tak jak się rani wroga, surową karą. Przez wielką twą nieprawość pomnożyły się twoje grzechy. Dlaczego krzyczysz z powodu twej rany, że ból twój nie da się uśmierzyć? Z powodu twej wielkiej nieprawości i licznych twoich grzechów to ci uczyniłem”.

Tak mówi Pan: „Oto przywrócę do poprzedniego stanu namioty Jakuba i okażę miłosierdzie nad jego siedzibami. Miasto zostanie wzniesione na swych ruinach, a pałace staną na swoim miejscu. Rozlegną się stamtąd hymny pochwalne i głosy pełne radości. Pomnożę ich, i nie zmaleje ich liczba, przysporzę im chwały, by nimi nikt nie pogardzał. Jego synowie będą tak jak dawniej i jego zgromadzenie ostanie się przede Mną; ukarzę natomiast wszystkich jego ciemięzców. A jego władca będzie spośród niego, panujący jego będzie od niego pochodził. Zapewnię mu dostęp do siebie, tak że się przybliży do Mnie. Bo kto inaczej miałby odwagę przybliżyć się do Mnie?” – mówi Pan.

Wy będziecie moim narodem, a Ja będę waszym Bogiem».

Psalm responsoryjny

Ps 102 (101), 16-17. 18-19. 20-21. 29 i 22-23 (R.: por. 17)

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon *
i ukaże się w swym majestacie.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Pan przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.
Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, *
popatrzył z nieba na ziemię,
aby usłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności.
Aby imię Pana głoszono na Syjonie †
i w Jeruzalem Jego chwałę, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa,
aby służyć Panu.

Pan się objawi w chwale na Syjonie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 1, 49b

Alleluja, alleluja, alleluja

Nauczycielu, Ty jesteś Synem Bożym,
Ty jesteś Królem Izraela.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 14, 22-36 lub 15,1-2.10-14

[Uwaga: poniższa perykopa obowiązuje, gdy nie czytano jej w poprzednią niedzielę (rok A). W roku A należy odczytać Mt 15,1-2.10-14]

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza [rok B, C]

Gdy tłum został nasycony, zaraz Jezus przynaglił uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, zanim odprawi tłumy. Gdy to uczynił, wyszedł sam jeden na górę, aby się modlić. Wieczór zapadł, a On sam tam przebywał.

Łódź zaś była już o wiele stadiów oddalona od brzegu, miotana falami, bo wiatr był przeciwny. Lecz o czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze. Uczniowie, zobaczywszy Go kroczącego po jeziorze, zlękli się, myśląc, że to zjawa, i ze strachu krzyknęli.

Jezus zaraz przemówił do nich: «Odwagi! To Ja jestem, nie bójcie się!»

Na to odezwał się Piotr: «Panie, jeśli to Ty jesteś, każ mi przyjść do siebie po wodzie!»

A On rzekł: «Przyjdź!» Piotr wyszedł z łodzi i krocząc po wodzie, podszedł do Jezusa. Lecz na widok silnego wiatru uląkł się i gdy zaczął tonąć, krzyknął: «Panie, ratuj mnie!»

Jezus natychmiast wyciągnął rękę i chwycił go, mówiąc: «Czemu zwątpiłeś, człowiecze małej wiary?»

Gdy wsiedli do łodzi, wiatr się uciszył. Ci zaś, którzy byli w łodzi, upadli przed Nim, mówiąc: «Prawdziwie jesteś Synem Bożym».

Gdy się przeprawili, przyszli do ziemi Genezaret. Ludzie miejscowi, poznawszy Go, posłali po całej tamtejszej okolicy i znieśli do Niego wszystkich chorych, prosząc, żeby ci przynajmniej frędzli Jego płaszcza mogli się dotknąć; a wszyscy, którzy się Go dotknęli, zostali uzdrowieni.

[Ewangelia w roku A: Mt 15,1-2.10-14]
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Do Jezusa przyszli faryzeusze i uczeni w Piśmie z Jerozolimy z zapytaniem: «Dlaczego Twoi uczniowie postępują wbrew tradycji starszych? Bo nie myją sobie rąk przed jedzeniem».

Jezus przywołał do siebie tłum i rzekł do niego: «Słuchajcie i rozumiejcie: Nie to, co wchodzi do ust, czyni człowieka nieczystym, ale co z ust wychodzi, to właśnie go czyni nieczystym».

Wtedy przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: «Czy wiesz, że faryzeusze zgorszyli się, gdy usłyszeli to słowo?» On zaś odrzekł: «Każda roślina, której nie sadził Ojciec mój niebieski, będzie wyrwana. Zostawcie ich! To są ślepi przewodnicy ślepych. Jeśli zaś ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadną».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odwagi!

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odwagi!

Każdy cud zdziałany przez Pana Jezusa niósł ze sobą dobro duchowe w postaci umocnienia wiary tych, którzy go doświadczali, wiary ludzi, którzy byli jego świadkami, oraz dobro doczesne w postaci przywrócenia zdrowia, życia ludziom, których Pan Jezus uzdrawiał, wskrzeszał. Podobnie było, gdy Pan Jezus rozmnożył chleb czy uciszył burzę na jeziorze. Dzisiejsza Ewangelia inspiruje jednak do postawienia sobie pytania, jakie dobro doczesne wyniknęło ze spaceru po jeziorze, jaki odbył Pan Jezus razem ze świętym Piotrem? Owszem, ukazał Swoją Boską moc, wszak Piotr wyznał wiarę w synostwo Boże Chrystusa, zobaczył, że mocą Bożą, jeśli tylko w jego duszy nie rodzi się zwątpienie, sam jest w stanie może sam chodzić po wodzie, ale czy wyniknęło z tego cudu coś więcej?
Próbując odpowiedzieć sobie na powyższe pytanie, trudno będzie znaleźć odpowiedź twierdzącą. Jednak tym bardziej winno nas to zainspirować do zrozumienia, że cuda Jezusa były, są i będą nam dane przede wszystkim dla pożytku duchowego. Chodzenie po jeziorze to przecież dowód na panowanie Pana Jezusa nad siłami przyrody, podobnie jak uciszenie burzy na jeziorze. Zatem wiemy i mamy świadomość, że możemy prosić w Imię Jezusa nie tylko o uzdrowienie z naszych dolegliwości, ale także o łaski związane z siłami przyrody, pogodą czy innymi warunkami klimatycznymi, jeśli tylko służy to naszemu dobru wiecznemu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nie wolno nam zapominać, że Jezus przyszedł do nas jako Zbawiciel i Jego misja skierowana jest dla dobra naszych dusz. Owszem, niesie pomoc w naszych potrzebach doczesnych, ale przede wszystkim pragnie odnaleźć i ocalić to, co zginęło. Zatem współpracując z łaską Bożą winniśmy pamiętać, że naszym celem nie jest posługa pracownika socjalnego, ale posługa miłosierdzia. Dając kromkę chleba, podając pomocną dłoń mamy nieść orędzie o Zbawicielu bo zbawienie dusz było jest i chciejmy w tom wierzyć, pozostanie najwyższym prawem w Kościele.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy w życiu kieruję się pragnieniem zbawienia?