sierpnia

sobota

Wspomnienie św. Klary, dziewicy

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ha 1, 12 – 2, 4

Psalm responsoryjny:

Ps 9, 8-9. 10-11. 12-13 (R.: por. 11b)

Werset przed Ewangelią:

2 Tm 1, 10b

Ewangelia:

Mt 17, 14-20

Patroni:

św. Klara z Asyżu,
św. Aleksander Carbonarius,
św. Tyburcjusz,
św. Zuzanna,
św. Rufin,
św. Kasjan,
św. Taurinus,
św. Attracta,
św. Equitius,
św. Gaugeryk,
św. Rustykola,
bł. Jan Sandys, Stefan Rowsham i Wilhelm Lampley ,
bł. Jan Jerzy {Jakub} Rhem,
bł. Rafał Alonso Gutiérrez,
bł. Karol Díaz Gandía,
bł. Michał Domingo Cendra,
bł. Maurycy Tornay,
św. Alojzy Biraghi

Liturgia na dzień 2018-08-11:

Pierwsze czytanie

Ha 1, 12 – 2, 4

Czytanie z Księgi proroka Habakuka

Czyż to nie Ty, Boże mój, Świętości moja, jesteś od samych początków Panem? Nie pomrzemy! Na sąd przeznaczyłeś lud Chaldejczyków, o Panie, Opoko moja, zachowałeś go, aby mu wymierzyć karę.

Zbyt czyste oczy Twoje, by na zło patrzyły, a nieprawości pochwalać nie możesz. Czemu jednak spoglądasz na ludzi zdradliwych i milczysz, gdy bezbożny pożera uczciwszego od siebie?

Obchodzi się on z ludźmi jak z rybami morskimi, jak z pełzającymi zwierzętami, którymi nikt nie rządzi. Wszystkich łowi na wędkę, zagarnia swoim niewodem albo w sieci gromadzi – krzycząc przy tym z radości. Przeto ofiarę składa swojej sieci, pali kadzidło niewodowi swemu, bo przez nie zdobył sobie łup bogaty, a pożywienie jego stało się obfite. Czyż zatem nie zarzuca na nowo swych sieci, aby mordować ludy bez litości?

Na moich czatach stać będę, udam się na miejsce czuwania, śledząc pilnie, by poznać, co On powie do mnie, jaką odpowiedź da na moją skargę.

I odpowiedział Pan tymi słowami: «Zapisz widzenie, na tablicach wyryj, by można było łatwo je odczytać. Jest to widzenie na czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi; a jeśli się opóźnia, ty go oczekuj, bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie. Oto zginie ten, co jest ducha nieprawego, a sprawiedliwy żyć będzie dzięki swej wierności».

Psalm responsoryjny

Ps 9, 8-9. 10-11. 12-13 (R.: por. 11b)

Pan nie opuszcza tych, co Go szukają

Pan zasiada na wieki, *
przygotował swój tron, by sądzić.
Sam będzie sądził świat sprawiedliwie, *
rozstrzygał bezstronnie sprawy narodów.

Pan nie opuszcza tych, co Go szukają

Schronienie w Panu znajdzie uciśniony, *
ucieczkę w czasie utrapienia.
Ufają Tobie znający Twe imię, *
bo nie opuszczasz, Panie, tych, co Cię szukają.

Pan nie opuszcza tych, co Go szukają

Psalm śpiewajcie Panu, który mieszka na Syjonie, *
głoście Jego dzieła wśród narodów,
bo mściciel krwi pamięta o nich, *
nie zapomniał wołania ubogich.

Pan nie opuszcza tych, co Go szukają

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tm 1, 10b

Alleluja, alleluja, alleluja

Nasz Zbawiciel, Jezus Chrystus, śmierć zwyciężył,
a na życie rzucił światło przez Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 17, 14-20

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Pewien człowiek zbliżył się do Jezusa i padając przed Nim na kolana, prosił: «Panie, zlituj się nad moim synem! Jest epileptykiem i bardzo cierpi; bo często wpada w ogień, a często w wodę. Przyprowadziłem go do Twoich uczniów, lecz nie mogli go uzdrowić».

Na to Jezus odrzekł: «O plemię niewierne i przewrotne! Jak długo jeszcze mam być z wami; jak długo mam was znosić? Przyprowadźcie Mi go tutaj!» Jezus rozkazał mu surowo, i zły duch opuścił go. Od owej pory chłopiec odzyskał zdrowie.

Wtedy uczniowie podeszli do Jezusa na osobności i zapytali: «Dlaczego my nie mogliśmy go wypędzić?»

On zaś im rzekł: «Z powodu małej wiary waszej. Bo zaprawdę, powiadam wam: Jeśli będziecie mieć wiarę jak ziarnko gorczycy, powiecie tej górze: „Przesuń się stąd tam!”, a przesunie się. I nic nie będzie dla was niemożliwego».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Moc wiary

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Moc wiary

Na kartach Ewangelii możemy przeczytać wiele razy, jak Pan Jezus wyrzuca uczniom małą wiarę lub nawet wiary. Dla nas, którzy dokonujemy refleksji nad Słowem Bożym po dwóch tysiącach Lat Od czasu publicznej działalności Pana Jezusa, takie słowa wydają się wręcz szokujące. Sam Zbawiciel przecież wybierał grono Dwunastu, oni sami byli świadkami rozlicznych cudów, słuchali osobno tłumaczenia Jego nauki i przypowieści oraz spotkali się ze Zmartwychwstałym. Jak to możliwe, aby wiara potrzebowała aż tak wielkiego doświadczenia i hartu, aby dojrzeć do pełnej odpowiedzi danej Bogu całym naszym życiem?
Kiedy spoglądamy na przykłady świętych, chociażby tych z ostatnich dni kalendarza liturgicznego: Edyty Stein, Wawrzyńca, Klary i wielu, wielu innych, zaczynamy zastanawiać się nie tylko nad ich wiarą, wiarą apostołów, ale Take naszą, osobistą wiarą. Otóż wiara rodzi się nie tyle z doświadczenia cudu, wszak wielu świętych i błogosławionych nie doświadczało takiej bliskości cudów, jakiej doświadczali apostołowie, ale rodzi się ze słuchania. Oto człowiek, który daje posłuch wierze zaczyna wiązać swoje życie z Chrystusem. Nie tyle ubezwłasnowolniając siebie samego, o ile ćwicząc swoją wolę, aby podporządkowywała swoje ja, temu, co mówi wiara.
Wiara zrodzona ze słuchania dalej zmaga się z doczesnymi pokusami, dalej musi stawiać czoła słabości ciała, ale taka wiara zakłada, że jest z nami Pan, że życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy. Wiara w to, że Jezus nas zbawił, pozwala dokonywać wyborów prowadzących nas na spotkanie z Bogiem. Nie usuwa przeszkód jakie spotykamy na drodze do Boga, ale daje siłę do ich przezwyciężania.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Uzdrowienia, wskrzeszenia a nawet wypędzanie demonów były znakiem nie tylko wiary, ale także, a może przede wszystkim mocy Bożej Jezusa Chrystusa. Jeśli więc On sam dał swoim uczniom moc uzdrawiania, nie uczynił tego po to, aby cofnąć już teraz ów skutek grzechu pierworodnego, jakim jest słabość ciała, ale po to, aby wzmocnić ducha na drodze ku niebu. Tak, aby każdy wzmocniony na ciele, wzrastał przede wszystkim na duchu w drodze na spotkanie z Jezusem.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wzrastam w wierze?