Temat: Szczerość Natanaela

Wielu ludzi swoją bezpośredniość i niekiedy cięty język nazywa szczerością i przedstawia jako cnotę. Ileż to razy słyszymy, „ja mówię co myślę”, „przynajmniej jestem szczery” itp. Wczytując się w dzisiejszy fragment Ewangelii. Ukazujący powołanie Bartłomieja, mamy chyba do czynienia z podobną postawą. Na zaproszenie Filipa, aby Natanael zainteresował się Jezusem z Nazaretu, ten nie ukrywa, co sądzi o ludziach z tego miasteczka. Jednak kiedy osobiście doświadcza niezwykłości tego spotkania, równie szybko wyznaje swoją wiarę i podziw dla Tego, co do Którego jeszcze chwilę temu miał tyle wątpliwości.
Szczerość Natanaela nie jest więc jedynie usprawiedliwieniem jego sposobu wypowiadania się o ludziach, pochopnych sądów, czy innych wad przedstawianych przez niektórych jako zalety. Natanael, patron dzisiejszego dnia, znany przez nas jako Bartłomiej, po spotkaniu z Jezusem jest zaskoczony, że ktoś może znać fakty z jego życia, które były dotąd jego wyłączną tajemnicą. Tymczasem Zbawiciel zaprasza go do pójścia za Nim, gdyż ma dla niego zadanie, które domaga się zawierzenia i poświęcenia.
Ów brak podstępu w życiu apostoła, dostrzeżony jako cnota przez Mistrza z Nazaretu będzie jego siłą w pracy apostolskiej. Choć podobnie jak znaczna większość grona apostołów, także Bartłomiej nie wytrzyma zgorszenia krzyża, to ostatecznie idąc za Jezusem odda za Niego życie. Podobnie jak inni pójdzie na krańce ówczesnego świata, aby nieść orędzie Dobrej Nowiny i nawracać tych, którzy nie znali Jezusa z Nazaretu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Szczerość jest niewątpliwie cnotą. Jednak Pismo święte upomina nas, że dla człowieka sprawdzianem są jego słowa. Nie możemy w życiu usprawiedliwiać naszego braku kultury, niegrzecznego sposoby bycia, „szczerością”. Prawdziwa szczerość jest bowiem służebnicą prawdy. Patron dzisiejszego dnia może być naszym orędownikiem w wielu sprawach. Jednak możemy również prosić go o to, abyśmy szczerym sercem nauczyli się kochać Boga i naszch bliźnich.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy rozróżniam szczerość od braku kultury?