4
września
wtorek
Dzień Powszedni albo wspomnienie bł. Marii Stelli, dziewicy i męczennicy oraz Towarzyszek
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
1 Kor 2, 10b-16
Psalm responsoryjny:
Ps 145 (144), 8-9. 10-11. 12-13. 14 i 17 (R.: 17a)
Werset przed Ewangelią:
Łk 7, 16
Ewangelia:
Łk 4, 31-37

Patroni:

  • św. Mojżesz,
  • św. Marceli,
  • św. Marinus,
  • św. Bonifacy Pp I,
  • św. Caletrix,
  • św. Ida,
  • św. Fredaldus,
  • św. Irmgarda,
  • św. Rozalia,
  • bł. Katarzyna Mattei,
  • bł. Scypion Hieronim Brigéat de Lambert,
  • bł. Maria od św. Cecylii Romana {Dina} Bellanger,
  • bł. Józef Paschalis Carda Saporta,
  • bł. Franciszek Sendra Ivars,
  • bł. Bernard {Józef} Bieda Grau

Liturgia na dzień 2018-09-04:

Pierwsze czytanie

1 Kor 2, 10b-16
Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Duch przenika wszystko, nawet głębokości Boga samego. Kto zaś z ludzi zna to, co ludzkie, jeżeli nie duch, który jest w człowieku? Podobnie i tego, co Boskie, nie zna nikt, tylko Duch Boży. Otóż my nie otrzymaliśmy ducha świata, lecz Ducha, który jest z Boga, dla poznania dobra, jakim Bóg nas obdarzył. A głosimy to nie za pomocą wyszukanych słów ludzkiej mądrości, lecz korzystamy z pouczeń Ducha, przedkładając duchowe sprawy tym, którzy są z Ducha.

Człowiek zmysłowy bowiem nie pojmuje tego, co jest z Bożego Ducha. Głupstwem mu się to wydaje i nie może tego pojąć, bo tylko duchem można to zrozumieć. Człowiek zaś duchowy rozsądza wszystko, lecz sam przez nikogo nie jest sądzony. Któż więc poznał zamysł Pana tak, by Go mógł pouczać? My właśnie znamy zamysł Chrystusowy.

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 8-9. 10-11. 12-13. 14 i 17 (R.: 17a)
Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Pan jest łagodny i miłosierny, *
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich, *
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
i podnosi wszystkich zgnębionych.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 7, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Wielki prorok powstał między nami
i Bóg nawiedził lud swój.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 4, 31-37
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jego było pełne mocy.

A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: «Och, czego chcesz od nas, Jezusie Nazarejczyku? Przyszedłeś nas zgubić? Wiem, kto jesteś: Święty Boga». Lecz Jezus rozkazał mu surowo: «Milcz i wyjdź z niego!» Wtedy zły duch rzucił go na środek i wyszedł z niego, nie wyrządzając mu żadnej szkody.

Wprawiło to wszystkich w zdumienie, i mówili między sobą: «Cóż to za słowo, że z władzą i mocą rozkazuje nawet duchom nieczystym, i wychodzą».

I wieść o Nim rozchodziła się wszędzie po okolicy.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Czego chcesz od nas Jezusie?”

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: „Czego chcesz od nas Jezusie?”

Pytanie, jakie zostaje postawione Jezusowi przez ducha nieczystego jest pytaniem retorycznym. Gdyby ktokolwiek miał jeszcze wątpliwości, sam opętany mówi o zgubie czekającej demony. Jezus przychodzi zbawić człowieka. Innymi słowy, uwolnić go i wyzwolić od wpływów diabelskich. Dlatego też Pismo święte w tak zdecydowany sposób będzie przeciwstawiało Ducha Świętego duchowi tego świata. Pragnąc najgłębszego nawet zaangażowania w sprawy tego świata nie wolno nam bowiem zapominać, że uleganie wpływom tego świata, przyjmowanie retoryki i logiki doczesności prowadzi nas do zguby. Bóg stwarzając świat dał go człowiekowi w posiadanie. Polecił czynić sobie ziemię poddaną i ją zaludniać.
Ponieważ jednak człowiek popełnił grzech, nasz sposób postrzegania oraz rozeznania tego co dobre i odróżniania od zła uległ poważnemu zaburzeniu. Co więcej, nasza wola została poważnie osłabiona, dlatego też Zbawiciel przychodzi jako lekarz ciała i duszy, jako Ten, Który ma moc wypędzać demony i przywracać człowiekowi pełne zdrowie duszy i ciała. Dlatego też Pan ustanawia sakramenty święte, które są lekarstwem dla naszej duszy, które wnoszą realną obecność Boga do naszego życia i wiążą nas z Bogiem w konkretnych życiowych sytuacjach.
Nasze życie ma być przepojone Bogiem. To my mamy wnosić prawdę, dobro, piękno i miłość w życie tego świata, a nie modyfikować te najwyższe wartości, dostosowując je do rozumienia tego świata. Życie według ducha domaga się od nas podporządkowania tego, co doczesne, temu co wieczne. Inaczej niczego z Ewangelii nie zrozumiemy. Jeśli pragniemy prawdziwej przemiany świata, prawdziwego dobra, życia w prawdzie i wypełniania przykazania miłości, trzeba nam całkowicie zdać się a Boga. Jemu zaufać i podporządkować całe nasze życie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
W świecie, który agresywnie próbuje narzucać nam swoje prawa trudno jest żyć według ducha. To, co doczesne, cielesne, grzeszne wdziera się do naszego życia i próbuje nas zniewolić. Stąd też chcąc nieść Boga w świat, musimy mieć Go w naszym sercu. Czerpać od Niego moc do codziennego życia i przepajać nasze życie Jego świętym prawem miłości.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy prowadzę życie według ducha?