Liturgia na dzień 2018-09-12:

Pierwsze czytanie

1 Kor 7, 25-31

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Pawła Apostoła do Koryntian

Bracia:

Nie mam nakazu Pańskiego co do dziewic, lecz daję radę jako ten, który – wskutek doznanego od Pana miłosierdzia – godzien jest, aby mu wierzono. Uważam, iż przy obecnych utrapieniach dobrze jest tak zostać, dobrze to dla człowieka tak żyć.

Jesteś związany z żoną? Nie usiłuj odłączać się od niej! Jesteś wolny? Nie szukaj żony! Ale jeśli się ożenisz, nie grzeszysz. Podobnie i dziewica, jeśli wychodzi za mąż, nie grzeszy. Tacy jednak cierpieć będą udręki ciała, a ja chciałbym ich wam oszczędzić.

Mówię wam, bracia, czas jest krótki. Trzeba więc, aby ci, którzy mają żony, tak żyli, jakby byli nieżonaci, a ci, którzy płaczą, tak jakby nie płakali, ci zaś, którzy się radują, tak jakby się nie radowali; ci zaś, którzy nabywają, jak gdyby nie posiadali; ci, którzy używają tego świata, tak jakby z niego nie korzystali.

Przemija bowiem postać tego świata.

Psalm responsoryjny

Ps 45 (44), 11-12. 14-15. 16-17 (R.: 11a)

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha, *
zapomnij o swym ludzie, o domu swego ojca.
Król pragnie twego piękna, *
on twoim panem, oddaj mu pokłon.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Córa królewska wchodzi pełna chwały, *
w złotogłów odziana.
W szacie wzorzystej do króla ją prowadzą, *
za nią przywodzą do ciebie dziewice, jej druhny.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Wiodą je z radością i w uniesieniu, *
wkraczają do królewskiego pałacu.
Synowie twoi zajmą miejsce twych ojców, *
ustanowisz ich książętami na całej ziemi.

Posłuchaj, córko, spójrz i nakłoń ucha

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 6, 23ab

Alleluja, alleluja, alleluja

Cieszcie się i radujcie,
bo wielka jest wasza nagroda w niebie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 6, 20-26

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus podniósł oczy na swoich uczniów i mówił:

«Błogosławieni jesteście, ubodzy, albowiem do was należy królestwo Boże.

Błogosławieni, którzy teraz głodujecie, albowiem będziecie nasyceni.

Błogosławieni, którzy teraz płaczecie, albowiem śmiać się będziecie.

Błogosławieni jesteście, gdy ludzie was znienawidzą i gdy was wyłączą spośród siebie, gdy zelżą was i z powodu Syna Człowieczego odrzucą z pogardą wasze imię jako niecne: cieszcie się i radujcie w owym dniu, bo wielka jest wasza nagroda w niebie. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili prorokom.

Natomiast biada wam, bogaczom, bo odebraliście już pociechę waszą.

Biada wam, którzy teraz jesteście syci, albowiem głód cierpieć będziecie.

Biada wam, którzy się teraz śmiejecie, albowiem smucić się i płakać będziecie.

Biada wam, gdy wszyscy ludzie chwalić was będą. Tak samo bowiem przodkowie ich czynili fałszywym prorokom».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

„Czas jest krótki”

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: „Czas jest krótki”

Wizja końca świata jest obecna w chrześcijaństwie od samego początku. Już przed wniebowstąpieniem uczniowie pytali Zbawiciela, czy w owym dniu przywróci królestwo Izraela. Mowy Pana Jezusa o zburzeniu Jerozolimy i końcu świata są bardzo podobne i rysują ten sam apokaliptyczny obraz. Co więcej, Pan Jezus w wielu przypowieściach mówiących o Królestwie Bożym mówi o tym, co będzie działo się na końcu świata. Nic więc dziwnego, że po wniebowstąpieniu apostołowie przekonani byli, że ów koniec niechybnie nadejdzie. Pierwotna wspólnota dóbr w Kościele wynikała właśnie z oczekiwania na dzień, który miał lada chwila nadejść. Podobną retorykę znajdujemy w dzisiejszym pierwszym czytaniu.
Zachęta do celibatu nie jest bynajmniej zachętą do wygodnego życia. Raczej do postępowania na drodze przypodobania się Panu, bo życie w małżeństwie wiąże się z troskami, które w perspektywie rychłego końca nie wydają się potrzebne. Po co zakładać rodzinę, jeśli lada chwila mamy znaleźć się w niebie. Jednak z czasem, podobnie jak owa pierwotna wspólnota dóbr, tak sama bezżenność przeszły weryfikację czasu. Po pierwsze, oczywiście w Kościele jest i celibat i wspólnota dóbr, ale wartości te zbudowały życie zakonne. Ludzie świeccy, kiedy Pan nie nadchodził zaczęli podejmować trud codziennej pracy, zawierali małżeństwa i tworzyli rodziny. Co więcej znajdziemy w Piśmie Świętym napomnienia, że biskup ma być mężem jednej żony, że trzeba uważać na tych, którzy zabraniają wstępować w związki małżeńskie. Wizja końca nie zniknęła więc z nauczania Kościoła, ale została skorygowana o fakt, że nikt z nas nie wie, czy koniec nadejdzie dziś, czy za tysiąc lat.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ewangeliczne błogosławieństwa są drogą zbawienia dla Kościoła ale owe biada, które słyszeliśmy dzisiaj są mocną przestrogą przed zbanalizowaniem nauki Zbawiciela.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że koniec kiedyś nadejdzie?