Temat: Marność nad marnościami

Dzisiejsza lektura z księgi Koheleta stawia nam przed oczy problem przemijania. W świecie, który tak szybko przemija, wszystko wydaje się być marnością. Ludzie stawiają na różne wartości w swoim życiu. Dla wielu jest to bogactwo materialne, dostatek i przynajmniej namiastka władzy, możliwość decydowania o sobie i innych. Jednak to wszystko nie daje ludziom szczęścia. Chwile zadowolenia, przyjemności, ale z całą pewnością nie szczęścia. Dlatego właśnie wszystko co przemija, nawet jeśli jest to niewyobrażalne bogactwo, wydaje się być zwykłą marnością. Gdzie zatem mamy szukać prawdziwego szczęścia? Czy istnieje na tym świecie coś, co nie jest marnością? Czy jest jakiś trwały fundament, na którym możemy budować nasze życie? Gdzie szukać czegoś, co za chwilę nie okaże się marnością?
Jedyny trwały fundament w przypadku nas ludzi nie może ograniczać się jedynie doi tego świata. Przecież nawet ludzie niewierzący nie ograniczają swoich pragnień jedynie do tego świata. Wychowywanie dzieci zgodnie z własnymi przekonaniami, testamenty stanowiące próbę rozporządzenia własnymi dobrami w chwili, kiedy już nie będziemy mogli decydować o tym, co zostawimy po sobie na ziemi pokazują, że ten świat jest dla nas za ciasny. Nie otrzymujemy tego o co tak bardzo się staramy, umyka nam to, co najważniejsze, podczas, gdy życie pędzi jak szalone i nim się zorientujemy, tracimy najlepszy czas i najlepsze lata.
Bóg jednak mówi nam, zostaliśmy stworzeni z miłości i do miłości. To, o co się staramy nie daje nam szczęścia, a szczęście mija się z nami niepostrzeżenie, gdyż trzymamy się z dala od tego, co domaga się podjęcia trudu poszukiwania prawdziwego dobra i prawdziwego szczęścia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Marność. Wielu przywykło już do tego słowa. Zdaje sobie sprawę, że wszystko przemija, ale godzi się na to, zupełnie rezygnując z tego, co prawdziwie dobre i piękne. Tymczasem Bóg chce nam dać więcej, niż nawet w najśmielszych pragnieniach chcielibyśmy otrzymać. Trzeba tylko wiedzieć gdzie szukać tego, co nie jest marnością.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pragnę szczęścia czy zadowalam się marnością?