5
października
piątek
Wspomnienie św. Faustyny Kowalskiej, zakonnicy
Rok liturgiczny: B/II
Pierwsze czytanie:
Hi 38, 1. 12-21; 40, 3-5
Psalm responsoryjny:
Ps 139 (138), 1b-3. 7-8. 9-10. 13-14b (R.: por. 24b)
Werset przed Ewangelią:
Ps 95 (94), 8a. 7d
Ewangelia:
Łk 10, 13-16

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-10-05:

Pierwsze czytanie

Hi 38, 1. 12-21; 40, 3-5
Czytanie z Księgi Hioba

Z wichru Pan zwrócił się do Hioba i rzekł: «Czy w życiu rozkazałeś rankowi, wyznaczyłeś miejsce jutrzence, by objęła krańce ziemi, aby z niej usunięci zostali bezbożni? Zmienia się jak glina pod pieczęcią, barwi się jak suknia. Bezbożnym odjęte ich światło i strzaskane ramię wyniosłe.

Czy dotarłeś do źródeł morza? Czy doszedłeś do dna Otchłani? Czy wskazano ci bramy śmierci? Widziałeś drzwi do ciemności? Czy zgłębiłeś przestrzeń ziemi? Powiedz, czy znasz to wszystko?

Którędy droga do mieszkania światła? A gdzie siedziba mroku, abyś go zawiódł do jego granicy i rozpoznał ścieżki do jego domu? Jeśli to wiesz, to się wtedy zrodziłeś, a liczba twych dni jest ogromna».

A Hiob odpowiedział Panu: «Jestem mały, cóż Ci odpowiem! Rękę położę na ustach. Raz przemówiłem i nie odpowiem, i drugi raz, a niczego nie dodam».

Psalm responsoryjny

Ps 139 (138), 1b-3. 7-8. 9-10. 13-14b (R.: por. 24b)
Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Przenikasz i znasz mnie, Panie, *
Ty wiesz, kiedy siedzę i wstaję.
Z daleka spostrzegasz moje myśli, †
przyglądasz się, jak spoczywam i chodzę, *
i znasz wszystkie moje drogi.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Gdzie ucieknę przed duchem Twoim? *
Gdzie oddalę się od Twego oblicza?
Jeśli wstąpię do nieba, Ty tam jesteś, *
jesteś przy mnie, gdy położę się w Otchłani.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Gdybym wziął skrzydła jutrzenki, *
gdybym zamieszkał na krańcach morza,
tam również będzie mnie wiodła Twa ręka *
i podtrzyma mnie Twoja prawica.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Ty bowiem stworzyłeś moje wnętrze *
i utkałeś mnie w łonie mej matki.
Sławię Cię, że mnie tak cudownie stworzyłeś, *
godne podziwu są Twoje dzieła.

Prowadź mnie, Panie, swą drogą odwieczną

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 95 (94), 8a. 7d
Alleluja, alleluja, alleluja

Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10, 13-16
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział:

«Biada tobie, Korozain! Biada tobie, Betsaido! Bo gdyby w Tyrze i Sydonie działy się cuda, które u was się dokonały, już dawno by się nawróciły, siedząc w worze i popiele. Toteż Tyrowi i Sydonowi lżej będzie na sądzie niżeli wam.

A ty, Kafarnaum, czy aż do nieba masz być wyniesione? Aż do Otchłani zejdziesz!

Kto was słucha, Mnie słucha, a kto wami gardzi, Mną gardzi; lecz kto Mną gardzi, gardzi Tym, który mnie posłał».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pogarda dla Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pogarda dla Boga

Spośród wielu radykalnych słów, jakie wypowiedział Zbawiciel, a które to zostały odnotowane na kartach Pisma świętego, te z dzisiejszej Ewangelii zasługują na szczególną uwagę. W czasach, kiedy chrześcijaństwo i głoszone przez nie wartości znalazło się na celowniku środowisk szerzących cywilizację śmierci, gdy grzechami ludzi Kościoła próbuje się uderzać w wiarę ludzi, prostą, silną, pełną nadziei i miłości, słowa te niosą ze sobą wielki ładunek bogaty w treść. „Kto was słucha, mnie słucha, kto wami gardzi, mną gardzi”.
Zupełnie czymś innym jest piętnowanie grzechów, w tym ludzi Kościoła, wszak wszyscy jesteśmy grzeszni, a czymś innym uderzanie w ewangeliczne przesłanie Kościoła. Tak dziwnie się składa, że ci, którym nie po drodze z Ewangelią Jezusa Chrystusa uderzając w uczniów Mistrza z Nazaretu nie tyle dążą do nawrócenia grzeszników, ale raczej do przyzwolenia na wszelki grzech, na obnoszenie się z nim, na akceptację i afirmację tego, co od początku było potępiane na kartach Pisma Świętego w praktyce pierwotnego Kościoła.
Biada wypowiedziane przez Zbawiciela należy potraktować z największą powagą, robiąc głęboki rachunek sumienia. Pan wzywa do nawrócenia nas wszystkich. Nie tylko mieszkańców miast, jakie wymienia. Wszak my też zarówno osobiście, jak i jako naród doznaliśmy i doznajemy Bożej opieki i w życiu każdego z nas dokonało się wiele dzieł Bożych. Nie wolno nam o tym zapominać i lekceważyć wezwań Pana do przemiany naszego życia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Twarde słowa na kartach Ewangelii nie należą do rzadkości. Wszak Pan nie był ówczesnym pacyfistą, wędrownym filozofem, myślicielem, któremu obce byłyby realia życia. Był radykalny w miłości, w sposób radykalny ukochał nas do końca stąd też odpowiedź naszego życia musi być odpowiedzią pełną i radykalną.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jak odpowiem Bogu?