października

piątek

Dzień powszedni albo wspomnienie bł. Jana Beyzyma, prezbitera

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ga 3, 7-14

Psalm responsoryjny:

Ps 111 (110), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: 5b)

Werset przed Ewangelią:

J 12, 31b-32

Ewangelia:

Łk 11, 15-26

Patroni:

św. Hedyst,
św. Domnina,
Męczennicy i wyznawcy z Afryki ,
św. Opilio,
św. Feliks IV,
św. Rotobald,
św. Serafin z Monte Granario {Feliks} z Nicola,
bł. Tomasz Bullaker,
bł. Józef González Huguet,
bł. Pacyfik {Piotr} Salcedo Puchades,
bł. Roman Sitko,
bł. Jan Beyzym

Liturgia na dzień 2018-10-12:

Pierwsze czytanie

Ga 3, 7-14

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Galatów

Bracia:

Zrozumiejcie, że ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama. I stąd Pismo, widząc, że w przyszłości Bóg dzięki wierze będzie dawał poganom usprawiedliwienie, już Abrahamowi oznajmiło tę radosną nowinę: «W tobie będą błogosławione wszystkie narody». I dlatego ci, którzy żyją dzięki wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze.

Natomiast na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach wymaganych przez Prawo, ciąży przekleństwo. Napisane jest bowiem: «Przeklęty każdy, kto nie wypełnia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonać Księga Prawa». A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że «sprawiedliwy żyć będzie dzięki wierze». Prawo zaś nie uwzględnia wiary, lecz mówi: «Kto wypełnia przepisy, dzięki nim żyć będzie».

Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił – stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: «Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie» – aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.

Psalm responsoryjny

Ps 111 (110), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: 5b)

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Z całego serca będę chwalił Pana *
w radzie sprawiedliwych i na zgromadzeniu.
Wielkie są dzieła Pana, *
zgłębiać je mają wszyscy, którzy je miłują.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Jego dzieło jest wspaniałe i pełne majestatu, *
a Jego sprawiedliwość trwa na wieki.
Sprawił, że trwa pamięć Jego cudów, *
Pan jest miłosierny i łaskawy.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Dał pokarm bogobojnym, *
pamiętać będzie wiecznie o swoim przymierzu.
Ludowi swemu okazał potęgę dzieł swoich, *
oddając im posiadłości pogan.

Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 12, 31b-32

Alleluja, alleluja, alleluja

Teraz władca tego świata zostanie precz wyrzucony,
a Ja, gdy zostanę nad ziemię wywyższony,
przyciągnę wszystkich do siebie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 11, 15-26

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy Jezus wyrzucał złego ducha, niektórzy z tłumu rzekli: «Mocą Belzebuba, władcy złych duchów, wyrzuca złe duchy». Inni zaś, chcąc Go wystawić na próbę, domagali się od Niego znaku z nieba.

On jednak, znając ich myśli, rzekł do nich: «Każde królestwo wewnętrznie skłócone pustoszeje i dom na dom się wali. Jeśli więc i Szatan z sobą jest skłócony, jakże się ostoi jego królestwo? Mówicie bowiem, że Ja przez Belzebuba wyrzucam złe duchy. Lecz jeśli Ja mocą Belzebuba wyrzucam złe duchy, to czyją mocą wyrzucają je wasi synowie? Dlatego oni będą waszymi sędziami. A jeśli Ja palcem Bożym wyrzucam złe duchy, to istotnie przyszło już do was królestwo Boże.

Gdy mocarz uzbrojony strzeże swego dworu, bezpieczne jest jego mienie. Lecz gdy mocniejszy od niego nadejdzie i pokona go, to zabierze całą broń jego, na której polegał, i rozda jego łupy.

Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; a kto nie zbiera ze Mną, ten rozprasza.

Gdy duch nieczysty opuści człowieka, błąka się po miejscach bezwodnych, szukając spoczynku. A gdy go nie znajduje, mówi: „Wrócę do swego domu, skąd wyszedłem”. Przychodzi i zastaje go wymiecionym i przyozdobionym. Wtedy idzie i bierze siedmiu innych duchów, złośliwszych niż on sam; wchodzą i mieszkają tam. I stan późniejszy owego człowieka staje się gorszy niż poprzedni».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

W imię Chrystusa

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: W imię Chrystusa

Wczytując się w dzisiejszą liturgię Słowa znów mamy wrażenie, że dziś historia się powtarza. Kiedy bowiem w czasach publicznej działalności Pana Jezusa trzeba było rozpoznać znaki czasów, faryzeusze tak bardzo tkwili w swojej błędnej wizji świata, że raczej posądzili Zbawiciela o konszachty ze Złym, niż uznali, że znaki, których są świadkami pochodzą od Boga i są znakami poświadczającymi misję Tego, Którego oni odrzucili.
Podobną sytuację widzimy w pierwszym czytaniu. Oto ci, którym jako pierwszym objawiono wolę Bożą, uznali, że to im w zupełności wystarczy. Pomimo, że nikt z ludzi nie był w stanie spełnić wszystkich wymogów Prawa, woleli oni tkwić w realiach Prawa Mojżeszowego, niż uwierzyć, że Jezus wyzwolił nas z mocy Prawa i to wyzwolił nas do wolności dzieci Bożych.
Dziś też wydaje się, że wielu ma ten sam problem. Zapomnieliśmy poniekąd, że Kościół Święty - Matka nasza nie jest naszą własnością, stowarzyszeniem czy partią polityczną. Jest wspólnotą zbawionych w drodze do Domu Ojca. Naszym przewodnikiem jest Duch Świętym, nie zaś duch tego świata. Objawionych prawd wiary nie wolno nam zmieniać, gdyż nie jesteśmy ich właścicielami, lecz jedynie depozytariuszami i szafarzami.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Nasze podejście do Kościoła musi uwzględniać to, czym jest Kościół. Przede wszystkim zaś musimy podchodzić do daru wiary z ogromną pokorą, wszak jeśli nie pozwolimy się prowadzić Duchowi Świętemu, zboczymy z drogi, jaką nasz Pan chce nas przyprowadzić do Siebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy postępuję za głosem Ducha Świętego?