Liturgia na dzień 2018-10-18:

Pierwsze czytanie

2 Tm 4, 9-17a

Czytanie z Drugiego Listu świętego Pawła Apostoła do Tymoteusza

Najmilszy:

Pospiesz się, by przybyć do mnie szybko. Demas bowiem mię opuścił umiłowawszy ten świat i podążył do Tesaloniki, Krescens do Galacji, Tytus do Dalmacji. Łukasz sam jest ze mną. Weź Marka i przyprowadź ze sobą; jest mi bowiem przydatny do posługiwania. Tychika zaś posłałem do Efezu. Opończę, którą pozostawiłem w Troadzie u Karpa, przynieś idąc po drodze, a także księgi, zwłaszcza pergaminy.

Aleksander, brązownik, wyrządził mi wiele zła: odda mu Pan według jego uczynków. I ty się go strzeż, albowiem sprzeciwiał się bardzo naszym słowom.

W pierwszej mojej obronie nikt przy mnie nie stanął, ale mię wszyscy opuścili: niech im to nie będzie policzone! Natomiast Pan stanął przy mnie i wzmocnił mię, żeby się przeze mnie dopełniło głoszenie Ewangelii i żeby wszystkie narody posłyszały.

Psalm responsoryjny

Ps 145, 10-11. 12-13ab. 17-18 (R.: por. 12)

Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi święci.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo

Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.
Pan jest blisko wszystkich, którzy Go wzywają, *
wszystkich wzywających Go szczerze.

Niech wierni Twoi sławią Twe królestwo

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 10,1-9

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich:

«Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Żniwo wielkie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Żniwo wielkie

Polecenie, jakie daje Zbawiciel swoim uczniom zdaje się brzmieć w sposób niezmienny przez dwa tysiące lat. Mamy prosić Pana Żniwa, aby posłał nowych robotników na swoje żniwo. Kościół przeżywał już różne czasy jeśli chodzi o powołania do pełnienia służby Bożej. Był okres w dziejach Kościoła, kiedy życie zakonne prawie zamarło, gdy zakony stając się miejscami azylu nie mogły prowadzić życia zgodnego ze swoim charyzmatem. Był czas, kiedy także święcono kapłanów tylko do mszy świętych, gdyż była potrzeba tak wielu duchownych, którzy mogliby celebrować Najświętszą Ofiarę. Także w naszej najnowszej historii bywały już okresy, kiedy seminaria pękały w szwach, a dziś na nowo mówi się o kryzysie powołań i liczy każdego jednego kandydata do kapłaństwa.
Polecenie dane nam przez Pana zobowiązuje. Nie tylko do modlitwy o liczne, ale także a może przede wszystkim święte powołania do służby Bożej. Tej na niwie kapłańskiej, ale także zakonnej i rodzinnej. Dawanie świadectwa o Chrystusie jest dziś rolą nie tylko duchownych, ale w pierwszej kolejności także chrześcijańskich, katolickich rodziców. Zanim dziś dziecko czy młody człowiek trafi na katechezę, zdoła już nasiąknąć odpowiednimi treściami. Widzi i rozumie bez słów, co znaczy widok rodziców klękających do pacierza, jak ważna jest coniedzielna obecność na Eucharystii oraz to, czy świat, jaki go otacza jest zgodny z zasadami dekalogu, czy też wiara i religia traktowane są jedynie jako jeden z elementów tradycji i kultury.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan wzywa nas wszystkich wierzących do dawania świadectwa. Dziś w dzień św. Łukasza Ewangelisty, warto uświadomić sobie, że my, katolicy mamy być chodzącą, żywą Ewangelią. Czterech Ewangelistów napisało swój natchniony wizerunek tego, co zapamiętali i co Bóg polecił im przekazać dla naszego zbawienia. Dziś my wszyscy musimy sobie zadać trud zrozumienia, że w czasach powszechnego odstępstwa od wiary, dla wielu będziemy jedyną znaną im i zrozumianą Ewangelią.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy modlę się o świętych głosicieli nieskażonej wiary?