Liturgia na dzień 2018-10-22:

Pierwsze czytanie

Ef 2, 1-10

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Bracia:

I wy byliście umarłymi na skutek waszych występków i grzechów, w których żyliście niegdyś według doczesnego sposobu tego świata, według sposobu Władcy mocarstwa powietrza, to jest ducha, który działa teraz w synach buntu. Pośród nich także my wszyscy niegdyś postępowaliśmy według żądz naszego ciała, spełniając zachcianki ciała i myśli zdrożnych. I byliśmy potomstwem z natury zasługującym na gniew, jak i wszyscy inni.

A Bóg, będąc bogaty w miłosierdzie, przez wielką swą miłość, jaką nas umiłował, i to nas, umarłych na skutek występków, razem z Chrystusem przywrócił do życia – łaską bowiem jesteście zbawieni – razem też wskrzesił i razem posadził na wyżynach niebieskich – w Chrystusie Jezusie, aby w nadchodzących wiekach przeogromne bogactwo swej łaski okazać przez dobroć względem nas, w Chrystusie Jezusie.

Łaską bowiem jesteście zbawieni przez wiarę. A to pochodzi nie od was, lecz jest darem Boga: nie z uczynków, aby się nikt nie chlubił. Jesteśmy bowiem Jego dziełem, stworzeni w Chrystusie Jezusie do dobrych czynów, które Bóg z góry przygotował, abyśmy je pełnili.

Psalm responsoryjny

Ps 100 (99), 2-3. 4-5 (R.: por. 3b)

Bóg sam nas stworzył, my Jego własnością

Służcie Panu z weselem, *
stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, †
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Bóg sam nas stworzył, my Jego własnością

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, †
z hymnami w Jego przedsionki, *
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry, †
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia.

Bóg sam nas stworzył, my Jego własnością

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 5, 3

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 12, 13-21

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Ktoś z tłumu rzekł do Jezusa: «Nauczycielu, powiedz mojemu bratu, żeby się podzielił ze mną spadkiem».

Lecz On mu odpowiedział: «Człowieku, któż Mnie ustanowił nad wami sędzią albo rozjemcą?»

Powiedział też do nich: «Uważajcie i strzeżcie się wszelkiej chciwości, bo nawet gdy ktoś ma wszystkiego w nadmiarze, to życie jego nie zależy od jego mienia».

I opowiedział im przypowieść: «Pewnemu zamożnemu człowiekowi dobrze obrodziło pole. I rozważał w sobie: „Co tu począć? Nie mam gdzie pomieścić moich zbiorów”. I rzekł: „Tak zrobię: zburzę moje spichlerze, a pobuduję większe i tam zgromadzę całe moje zboże i dobra. I powiem sobie: Masz wielkie dobra, na długie lata złożone; odpoczywaj, jedz, pij i używaj!” Lecz Bóg rzekł do niego: „Głupcze, jeszcze tej nocy zażądają twojej duszy od ciebie; komu więc przypadnie to, co przygotowałeś?”

Tak dzieje się z każdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty u Boga».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Stworzeni do dobrych czynów

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Stworzeni do dobrych czynów

Słowa, jakie daje nam dziś Kościół do rozważania pięknie korespondują z tak ważnym dla nas Polaków wspomnieniem św. Jana Pawła II. Pomimo sytuacji w Polsce, w jakiej święty Papież objął Tron Piotrowy, mimo nadziei, jaką pokładaliśmy w nim, gdy pielgrzymował do ojczyzny, zawsze w jego nauczaniu była troska o wiarę, nadzieję i miłość. Przypominał, że Europa to cywilizacja zbudowana na chrześcijaństwie, że moralne kompromisy zawsze kończą się klęską człowieka, zaś blask prawdy Chrystusowej musi oświecać drogę Kościoła w ojczyźnie i na świecie.
Zostaliśmy stworzeni w Chrystusie do dobrych czynów. Ten zapis w dzisiejszym pierwszym czytaniu przypomina nam, jakie jest powołanie chrześcijanina. Św. Jan Paweł II tak wiele razy przypominał o tym, zabiegając, aby Polska była wierna Bożemu Prawu. „Bogu dziękujcie, Ducha nie gaście”. Jak wiele wciąż mamy jeszcze do nadrobienia, jak dużo do zrozumienia na nowo, kiedy wydaje nam się, że idąc na kompromis prawdy z fałszem, dobra ze złem, możemy osiągnąć coś konstruktywnego?
Tym, którzy pamiętają jeszcze nauczanie Papieża Polaka powinny brzmieć w uszach słowa o Dekalogu, w których upominał się o prawo do życia od momentu poczęcia. W czasach zamętu warto sięgnąć po nauczanie o rodzinie, gdzie w sposób jasny i klarowny mówi o sytuacjach nieprawidłowych względem małżeństwa i rodziny, wskazując jednocześnie rozwiązanie duszpasterskie, mające ukazywać prawdę Chrystusowej Ewangelii tym, którzy zbłądzili.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Delektowanie się ziemskimi sukcesami czy to opartymi o dobra materialne, czy też o znaczące miejsca w ludzkiej społeczności z pominięciem troski o dobra wieczne zawsze prowadzi do klęski. Jesteśmy powołani do pełnienia dobrych czynów, ale też do tego, aby pamiętać, że nasza ojczyzna jest w niebie, do zabiegania o sprawy Królestwa Bożego i jego sprawiedliwość. Inaczej do nas będą się tyczyły słowa z dzisiejszej Ewangelii, w których Jezus przestrzega przed tragicznym finałem tych, którzy zaniedbali najważniejsze zadania w swoim życiu i zapomnieli, że z tego świata nic nie wezmą ze sobą.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Jakie są moje prawdziwe troski?