Liturgia na dzień 2018-10-31:

Pierwsze czytanie

Ef 6, 1-9

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan

Dzieci, bądźcie posłuszne w Panu waszym rodzicom, bo to jest sprawiedliwe. «Czcij ojca twego i matkę – jest to pierwsze przykazanie z obietnicą – aby ci było dobrze i abyś długo żył na ziemi». A wy, ojcowie, nie pobudzajcie do gniewu waszych dzieci, lecz wychowujcie je w karności, napominając, jak chce Pan.

Niewolnicy, ze czcią i bojaźnią, w prostocie serca bądźcie posłuszni waszym doczesnym panom jak Chrystusowi, nie służąc tylko dla oka, by ludziom się podobać, lecz jako niewolnicy Chrystusa, którzy z duszy pełnią wolę Bożą. Z ochotą służcie, jak gdybyście służyli Panu, a nie ludziom, świadomi tego, że każdy, jeśli uczyni coś dobrego, otrzyma to z powrotem od Pana – czy to niewolnik, czy wolny.

A wy, panowie, tak samo wobec nich postępujcie: zaniechajcie groźby, świadomi tego, że w niebie jest Pan zarówno ich, jak wasz, a u Niego nie ma względu na osoby.

Psalm responsoryjny

Ps 145 (144), 10-11. 12-13. 14 i 17 (R.: 17a)

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Niech Cię wielbią, Panie, wszystkie Twoje dzieła *
i niech Cię błogosławią Twoi wyznawcy.
Niech mówią o chwale Twojego królestwa *
i niech głoszą Twoją potęgę.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Aby synom ludzkim oznajmić Twoją potęgę *
i wspaniałość chwały Twojego królestwa.
Królestwo Twoje królestwem wszystkich wieków, *
przez wszystkie pokolenia Twoje panowanie.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogach

Pan podtrzymuje wszystkich, którzy upadają, *
i podnosi wszystkich zgnębionych.
Pan jest sprawiedliwy na wszystkich swych drogach *
i łaskawy we wszystkich swoich dziełach.

Pan sprawiedliwy na wszystkich swych drogachch.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tes 2, 14

Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 13, 22-30

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus przemierzał miasta i wsie, nauczając i odbywając swą podróż do Jerozolimy.

Raz ktoś Go zapytał: «Panie, czy tylko nieliczni będą zbawieni?»

On rzekł do nich: «Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają. Skoro Pan domu wstanie i drzwi zamknie, wówczas, stojąc na dworze, zaczniecie kołatać do drzwi i wołać: „Panie, otwórz nam!”, lecz On wam odpowie: „Nie wiem, skąd jesteście”. Wtedy zaczniecie mówić: „Przecież jadaliśmy i piliśmy z Tobą, i na ulicach naszych nauczałeś”.

Lecz On rzecze: „Powiadam wam, nie wiem, skąd jesteście. Odstąpcie ode Mnie wszyscy, którzy dopuszczacie się niesprawiedliwości!” Tam będzie płacz i zgrzytanie zębów, gdy ujrzycie Abrahama, Izaaka i Jakuba, i wszystkich proroków w królestwie Bożym, a siebie samych precz wyrzuconych. Przyjdą ze wschodu i zachodu, z północy i południa i siądą za stołem w królestwie Bożym.

Tak oto są ostatni, którzy będą pierwszymi, i są pierwsi, którzy będą ostatnimi».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ciasna brama

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ciasna brama

Jak dostać się do nieba? Już budowniczowie wieży Babel marzyli o tym, aby sięgnąć nieba. Niestety, ich troską było nie to, aby odnaleźć prawdziwą drogę do Boga, ale aby mieć niebo bez Boga. W dzisiejszej Ewangelii Jezus mówi o tym, że droga jaka wiedzie do wiecznego szczęścia nie jest wcale ani przestronna, ani łatwa. Zachęta do kierowania się ku niebu ciasną bramą oznacza, że trzeba nam sporo wysiłku i wiele starań, aby niebo stało się naszym udziałem. Co więcej, sami nie jesteśmy w stanie o własnych siłach osiągnąć zbawienia. Ono zostało nam wysłużone przez Chrystusa. To Zbawiciel umierając na krzyżu i zmartwychwstając otworzył nam bramy nieba. Dał nam przystęp do Ojca, abyśmy nie poszli na zatracenie, ale mogli być tam, gdzie jest nasz Ojciec.
Jako przybrane dzieci Boże mamy kierować się zasadami Ewangelii. Bóg jest naszym Ojcem i spoglądając w ten sposób na otaczający nas świat, jesteśmy w stanie zrozumieć, jakie zasady powinny panować między nami. Oto począwszy od relacji rodzice dzieci, skończywszy na relacjach społecznych, gdzie wchodzi w grę jakiekolwiek przełożeństwo i odpowiedzialność za innych, powinniśmy być naśladowcami Boga. Układać nasze wzajemne relacje tak, aby pamiętać z jednej strony, że mamy wszyscy jednego Ojca, Który jest w niebie, z drugiej zaś, że sami będziemy zdawali sprawę przed Bogiem z naszego ziemskiego życia, oraz że Bóg jest naszym Panem.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Rzeczywistość życia wiecznego, to nie tylko rzeczywistość zbawionych. Ci, którzy nie wybiorą owej ciasnej bramy, którzy zlekceważą Boga sami dobrowolnie wybierając potępienie. Wszak Bóg nikogo na siłę do nieba nie weźmie. On nas miłuje i pragnie naszego zbawienia, ale nie pozbawia nas wolności i pozwala nam na dokonanie ostatecznego wyboru, nawet, jeśli to jest tragiczny wybór potępienia. Jezus przestrzega przed taką możliwością, ale to od nas zależy, czy wybierzemy Boga, czy też będziemy trwać w uporze i zatwardziałości serca.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że mam Pana i Ojca w niebie?