listopada

czwartek

XXXI Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Flp 3, 3-8a

Psalm responsoryjny:

Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 3b)

Werset przed Ewangelią:

Mt 11, 28

Ewangelia:

Łk 15, 1-10

Patroni:

Czterech Ukoronowanych Męczenników,
św. Sympronianus, Klaudiusz, Nicostratus, Kastoriusz i Symplicjusz ,
św. Klarus,
św. Deusdedit I,
św. Willehad,
św. Godfryd,
bł. Hugo z Glazinis,
bł. Jan Duns Szkot,
bł. Maria Crucifixa {Elżbieta Maria} Satellico

Liturgia na dzień 2018-11-08:

Pierwsze czytanie

Flp 3, 3-8a

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Filipian

Bracia:

My jesteśmy prawdziwie ludem obrzezanym – my, którzy sprawujemy kult w Duchu Bożym i chlubimy się w Chrystusie Jezusie, a nie pokładamy ufności w ciele. Chociaż ja także i w ciele mogę pokładać ufność. Jeśli ktoś inny mniema, że może ufność złożyć w ciele, to ja tym bardziej: obrzezany ósmego dnia, z rodu Izraela, z pokolenia Beniamina, Hebrajczyk z Hebrajczyków, w stosunku do Prawa – faryzeusz, co do gorliwości – prześladowca Kościoła, co do sprawiedliwości legalnej – stałem się bez zarzutu.

Ale to wszystko, co było dla mnie zyskiem, ze względu na Chrystusa uznałem za stratę. I owszem, nawet wszystko uznaję za stratę ze względu na najwyższą wartość poznania Chrystusa Jezusa, mojego Pana.

Psalm responsoryjny

Ps 105 (104), 2-3. 4-5. 6-7 (R.: por. 3b)

Niech się weselą szukający Pana
Albo: Alleluja

Śpiewajcie i grajcie Mu psalmy, *
rozgłaszajcie wszystkie Jego cuda.
Szczyćcie się Jego świętym imieniem, *
niech się weseli serce szukających Pana.

Niech się weselą szukający Pana
Albo: Alleluja

Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.

Niech się weselą szukający Pana
Albo: Alleluja

Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem, *
Jego wyroki obejmują świat cały.

Niech się weselą szukający Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 28

Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjdźcie do Mnie wszyscy,
którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 15, 1-10

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W owym czasie przybliżali się do Jezusa wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go słuchać. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Piśmie, mówiąc: «Ten przyjmuje grzeszników i jada z nimi».

Opowiedział im wtedy następującą przypowieść:

«Któż z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedną z nich, nie zostawia dziewięćdziesięciu dziewięciu na pustyni i nie idzie za zgubioną, aż ją znajdzie? A gdy ją znajdzie, bierze z radością na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaciół i sąsiadów i mówi im: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłem owcę, która mi zginęła”.

Powiadam wam: Tak samo w niebie większa będzie radość z jednego grzesznika, który się nawraca, niż z dziewięćdziesięciu dziewięciu sprawiedliwych, którzy nie potrzebują nawrócenia.

Albo jeśli jakaś kobieta, mając dziesięć drachm, zgubi jedną drachmę, czyż nie zapala światła, nie wymiata domu i nie szuka starannie, aż ją znajdzie? A znalazłszy ją, sprasza przyjaciółki i sąsiadki i mówi: „Cieszcie się ze mną, bo znalazłam drachmę, którą zgubiłam”.

Tak samo, powiadam wam, radość nastaje wśród aniołów Bożych z powodu jednego grzesznika, który się nawraca».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Zabłąkana owca

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Zabłąkana owca

Przypowieść o zabłąkanej owcy jest nadzieją dla dzisiejszego świata. Jezus Chrystus Dobry Pasterz podejmuje poszukiwania jednej zaginionej owcy. Robi to jednak nie po to, aby ją zabić, ale aby dać jej kolejną szansę. Pomimo ryzyka, że ponownie oddali się od stada, mimo zagrożenia, że pociągnie za sobą inne, zbuntowane owce. Tajemnica ludzkiej wolności, jaką Bóg obdarował człowieka jest niezwykle zobowiązująca. Oto Ten, Który nas stworzył, Który wydał za nas Swojego Syna, Który prowadzi nas i uświęca w Duchu Świętym, jest Tym, Który nas nie opuszcza i o nas zabiega.
Kimże jest człowiek, że sam Bóg tak bardzo pragnie go ocalić? Co właściwie oznacza owo ciągłe dawanie ludziom szansy, choć człowiek ciągle udowadnia, że na nią nie zasługuje? Cała historia zbawienia pokazuje, jak Bóg prowadzi zagubioną ludzkość, ciągle dając jej nową szansę. Powoływani patriarchowie, sędziowie i królowie Izraela, prorocy i wszyscy bojący się Boga. To przecież ciąg wydarzeń, który ukazuje miłujące oblicze Boga, czulsze, niż najczulsza z matek.
Klękając raz kolejny przy kratkach konfesjonałów, doświadczając Bożego miłosierdzia my wciąż zbyt mało rozumiemy, co Bóg tak naprawdę dla nas robi. Sami we własnym życiu nie jesteśmy w stanie nawet w części odpowiedzieć na tę wielką miłość, nie potrafimy z niej przykładu i naśladować jej. Tak bardzo Bóg kocha człowieka, że my sami nawet nie jesteśmy w stanie z tego zdać sobie sprawy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Radość w niebie z każdego nawróconego grzesznika to radość z ocalenia duszy nieśmiertelnej. To radość z wypełnienia się woli Bożej Tego, Który nie pragnie potępienia człowieka, ale jego nawrócenia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Co staram się naśladować miłosierdzie Boga?