listopada

poniedziałek

Wspomnienie bł. Salomei, zakonnicy

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ap 1, 1-4; 2, 1-5a

Psalm responsoryjny:

Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ap 2, 7b)

Werset przed Ewangelią:

J 8, 12

Ewangelia:

Łk 18, 35-43

Patroni:

św. Abdiasz,
św. Maksym,
św. Seweryn, Eksuperiusz i Felicjan ,
św. Barlaam,
Męczennice dziewice i wdowy z Tracji,
św. Eudo,
św. Mechtylda z Hackeborn,
bł. Jakub Benfatti,
bł. Elizeusz García i Aleksander Planas Saurí

Liturgia na dzień 2018-11-19:

Pierwsze czytanie

Ap 1, 1-4; 2, 1-5a

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Objawienie Jezusa Chrystusa, które dał Mu Bóg, aby ukazać swym sługom, co musi stać się niebawem i co On, wysławszy swojego anioła, oznajmił przez niego za pomocą znaków słudze swojemu, Janowi. Ten poświadcza, że słowem Bożym i świadectwem Jezusa Chrystusa jest wszystko, co widział. Błogosławiony, który odczytuje, i ci, którzy słuchają słów proroctwa, a strzegą tego, co w nim napisane, bo chwila jest bliska.

Jan do siedmiu Kościołów, które są w Azji: «Łaska wam i pokój od Tego, Który jest i Który był, i Który przychodzi, i od siedmiu Duchów, które są przed Jego tronem.

Usłyszałem Pana mówiącego do mnie: Aniołowi Kościoła w Efezie napisz: To mówi Ten, który trzyma siedem gwiazd w prawej ręce, Ten, który się przechadza wśród siedmiu złotych świeczników: Znam twoje czyny: trud i twoją wytrwałość, i to, że złych nie możesz znieść i że próbie poddałeś tych, którzy zwą samych siebie apostołami, a nimi nie są, i że ich znalazłeś kłamcami. Ty masz wytrwałość, i zniosłeś cierpienie dla imienia mego – niezmordowany.

Ale mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości. Pamiętaj więc, skąd spadłeś, i nawróć się, i poprzednie czyny podejmij!»

Psalm responsoryjny

Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ap 2, 7b)

Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, †
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.

Zwycięzcy podam owoc z drzewa życia

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 8, 12

Alleluja, alleluja, alleluja

Ja jestem światłością świata,
kto idzie za Mną, będzie miał światło życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 18, 35-43

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Kiedy Jezus przybliżał się do Jerycha, jakiś niewidomy siedział przy drodze i żebrał. Gdy usłyszał przeciągający tłum, wypytywał się, co to się dzieje. Powiedzieli mu, że Jezus z Nazaretu przechodzi.

Wtedy zaczął wołać: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!» Ci, co szli na przedzie, nastawali na niego, żeby umilkł. Lecz on jeszcze głośniej wołał: «Jezusie, Synu Dawida, ulituj się nade mną!»

Jezus przystanął i kazał przyprowadzić go do siebie.

A gdy się przybliżył, zapytał go: «Co chcesz, abym ci uczynił?»

On odpowiedział: «Panie, żebym przejrzał».

Jezus mu odrzekł: «Przejrzyj, twoja wiara cię uzdrowiła».

Natychmiast przejrzał i szedł za Nim, wielbiąc Boga. Także cały lud, który to widział, oddał chwałę Bogu.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Panie, abym przejrzał

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Panie, abym przejrzał

Cuda uzdrowienia, jakie opisuje Ewangelia mają szczególny wymiar. Człowiek niewidomy, który zdany był sam na siebie, który mógł liczyć jedynie na jałmużnę z żebrania, znajdował się w czasach Zbawiciela w tragicznym położeniu. Nadzieja na uzdrowienie była więc niczym darowanie nowego życia. Zatem prośba o darowanie wzroku była niejako błaganiem o przywrócenie do normalnego życia w społeczności. Owo uzdrowienie możemy więc w kontekście naszych rozważań pastoralnych postrzegać nie tylko jako znak mocy Chrystusa, ale także jako zapowiedź darowania nowego życia. Jeszcze bardziej tragiczną grupę cierpiących stanowili trędowaci. Również wykluczeni z normalnego życia, zepchnięci na margines społeczeństwa, skazani na powolne i dotkliwe umieranie w osamotnieniu.
Zatem oczyszczenie i darowanie wzroku mogą być dla nas zapowiedzią drogi odkupienia. Cudami o szczególnym wymiarze w życiu doczesnym i wskazaniem, jak przejrzeć oraz ocalić darowane przez Zbawiciela życie wieczne. Aby dostąpić oczyszczenia, z grzechów, trzeba przejrzeć na oczy. Oczywiście nie chodzi to o wzrok ciała, ale o wzrok wiary. Dostrzec świat takim, jaki jest, uznać wielkość Boga i moc Zbawiciela, co więcej, właśnie zwrócić się do Mistrza z Nazaretu, aby nauczył patrzeć na świat oczyma nie ciała, ale ducha.
Przywrócenie wzroku wiary pozwala nam skorzystać z łaski Chrystusa i dostąpić oczyszczenia duszy. To zaś prowadzi nas na nowo do sakramentalnej wspólnoty wierzących. Pozwala na pełne uczestnictwo w Uczcie Chrystusa i otwiera na nas bramy do życia wiecznego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Oczy pozwalające patrzeć na świat i czyste ciało, wolne od śmiertelnej zaraźliwej choroby to dary, które kiedyś wyczerpią swoje niezwykłe znaczenie. Wszak każdy z nas kiedyś będzie musiał zakończyć swój doczesny żywot. Jednak światłe oczy wiary i czysta dusza prowadzą nas do wieczności. Dają możliwość pełnego spojrzenia na świat i zrozumienia, że męka i śmierć Chrystusa nie była jedynie po to, aby przedłużyć nam życie doczesne, ale po to, aby dać nam życie wieczne.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy modlę się o wzrok dla duszy?