listopada

wtorek

XXXIV Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ap 14, 14-20

Psalm responsoryjny:

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Werset przed Ewangelią:

Ap 2, 10c

Ewangelia:

Łk 21, 5-11

Patroni:

św. Facundus i Primitivus,
św. Laverius,
św. Walerian,
św. Jakub Intercisus ,
św. Maksym,
św. Euzycjusz,
św. Siffridus,
św. Acharius,
św. Bilhilda,
św. Fergustus,
św. Wirgiliusz,
św. Gulstan,
bł. Bernardyn z Fossa,
bł. Tomasz Koteda Kiuni i 10 towarz.,
bł. Bronisław Kostkowski

Liturgia na dzień 2018-11-27:

Pierwsze czytanie

Ap 14, 14-20

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem: oto biały obłok – a Siedzący na obłoku, podobny do Syna Człowieczego, miał złoty wieniec na głowie i w ręku ostry sierp.

I wyszedł inny anioł ze świątyni, wołając głosem donośnym do Siedzącego na obłoku: «Zapuść Twój sierp i żniwa dokonaj, bo przyszła już pora dokonać żniwa, bo dojrzało żniwo na ziemi!» A Siedzący na obłoku rzucił swój sierp na ziemię i ziemia została zżęta. I wyszedł inny anioł ze świątyni, która jest w niebie, i on miał ostry sierp.

I wyszedł inny anioł od ołtarza, mający władzę nad ogniem, i donośnie zawołał do trzymającego ostry sierp: «Zapuść Twój ostry sierp i poobcinaj grona winorośli ziemi, bo jagody jej dojrzały!» I rzucił anioł swój sierp na ziemię, i obrał z gron winorośl ziemi, i wrzucił je do tłoczni Bożego gniewu – ogromnej. I wydeptano tłocznię poza miastem, a z tłoczni krew wytrysnęła aż po wędzidła koni na odległość tysiąca i sześciuset stadiów.

Psalm responsoryjny

Ps 96 (95), 10. 11-12. 13 (R.: por. 13ab)

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Głoście wśród ludów, *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Niech się radują niebiosa i ziemia weseli, *
niech szumi morze i wszystko, co je napełnia.
Niech się cieszą pola i wszystko, co na nich rośnie, *
niech wszystkie drzewa w lasach wykrzykują z radości.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Przed obliczem Pana, który już się zbliża, *
który już się zbliża, by osądzić ziemię.
On będzie sądził świat sprawiedliwie, *
a ludy według swej prawdy.

Pan Bóg nadchodzi, aby sądzić ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ap 2, 10c

Alleluja, alleluja, alleluja

Bądź wierny aż do śmierci,
a dam ci wieniec życia.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 5-11

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, Jezus powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony».

Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy to się dziać zacznie?»

Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „To ja jestem” oraz „Nadszedł czas”. Nie podążajcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec».

Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Wystąpią silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Ziemia dojrzała do żniwas

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Ziemia dojrzała do żniwas

Koniec roku liturgicznego przynosi nam wiele refleksji na temat końca świata. Słowa Zbawiciela nawołujące do czuwania, przestrzegające przed uleganiem pozorom, oraz z drugiej strony czytania z Apokalipsy, które wprost odwołują się do rzeczywistości eschatologicznej. W nas samych słowo koniec świata bydzi niepokój, żeby nie powiedzieć lęk lub w niektórych przypadkach nawet trwogę. Ile to razy słyszymy io wojnach, przewrotach i prześladowaniach. Wiadomości te robią na nas mniejsze lub większe wrażenie, ale zawsze informacje o zagrożeniu dla naszego bezpieczeństwa czy życia skłaniają do refleksji, co stało by się, gdyby dziś przyszło nam stanąć przed Chrystusem.
Pytanie o to, czy świat dojrzał już do żniwa, jakim jesty powtórne przyjście Pana można rozpatrywać na wiele sposobó. Po pierwsze, czy Ewangelia o Krółestwie głoszona jest już po całej ziemi? Na to pytanie odpowoedź jawi się twierdząca. Wszak znaleźć dziś kogoś, kto jeszcze przynajmniej nie miał możliwości usłyszeć o Zbawicielu, byłoby trudno. Po drugie, czy miara niegodziwiości już się wypełniła? To wie tylko Bóg, ale patrząc na przeróżne bestialstwa jakich dopuścił się człowiek, na nagromadzenie nieprawości nazywanych grzechami wołającymi o pomstę do nieba, tylko Bożemu miłosierdziu zawdzięczamy, że owa pomsta nie nadchodzi tu i teraz.
Czas jest któtki, bo czy za naszego życia nadejdzie Pan powtórnie, czy też nas pierwszych powoła do siebie, trzeba będzie zdać sprawę z całego swojego życia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Lęk przed końcem świata przeważa wiele razy nad lękiem przed osobistym spotkaniem ze Zbawicielem. Jednak jako ludzie wierzący możemy i powinniśmy wyrabiać w sobie nieco inną postawę. Owszem, wydarzenia zagrażające ziemi zawsze będą budzić trwogę, ale czy dla nas spotkanie z Panem nie powinno przynosić nadziei na spełnienie i wieczne szczęście?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję nadzieją na spotkanie z Panem?