listopada

czwartek

XXXIV Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: B/II

Pierwsze czytanie:

Ap 18, 1-2. 21-23; 19, 1-3. 9a

Psalm responsoryjny:

Ps 100 (99), 2-3. 4-5 (R.: por. Ap 19, 9a)

Werset przed Ewangelią:

Łk 21, 28bc

Ewangelia:

Łk 21, 20-28

Patroni:

św. Saturnin z Kartaginy,
św. Saturnin,
św. Filomen,
św. Illuminata,
św. Radbod,
bł. Edward Burden,
bł. Jerzy Errington, Wilhelm Gibson i Wilhelm Knight ,
bł. Dionizy od Bożego Narodzenia {Piotr} Berthelot i Redemptus od Krzyża {Tomasz} Rodriguez,
św. Franciszek Antoni Fasani,
bł. Alfred Simón Colomina

Liturgia na dzień 2018-11-29:

Pierwsze czytanie

Ap 18, 1-2. 21-23; 19, 1-3. 9a

Czytanie z Apokalipsy Świętego Jana Apostoła

Ja, Jan, ujrzałem anioła zstępującego z nieba i mającego wielką władzę, a ziemia od chwały jego rozbłysła.

I głosem potężnym tak zawołał: «Upadł, upadł Babilon, wielka stolica. I stała się siedliskiem demonów i kryjówką wszelkiego ducha nieczystego, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i budzącego wstręt».

I potężny jeden anioł dźwignął kamień, jak wielki kamień młyński, i rzucił w morze, mówiąc: «Tak za jednym zamachem Babilon, wielka stolica, zostanie rzucona, i już jej nie odnajdą. I głosu harfiarzy, śpiewaków, fletnistów, trębaczy już w tobie się nie usłyszy. I żadnego mistrza jakiejkolwiek sztuki już w tobie nie odnajdą. I terkotu żaren już w tobie nie będzie słychać. I światło lampy już w tobie nie rozbłyśnie. I głosu oblubieńca i oblubienicy już w tobie się nie usłyszy: bo kupcy twoi byli możnowładcami na ziemi, bo twymi czarami omamione zostały wszystkie narody».

Potem usłyszałem jak gdyby głos donośny wielkiego tłumu w niebie, mówiący: «Alleluja! Zbawienie i chwała, i moc u Boga naszego, bo wyroki Jego prawdziwe są i sprawiedliwe, bo osądził Wielką Nierządnicę, co znieprawiała nierządem swym ziemię, i zażądał od niej poniesienia kary za krew swoich sług». I rzekli powtórnie: «Alleluja!» A dym jej wznosi się na wieki wieków.

I mówi mi anioł: «Napisz: Błogosławieni, którzy są wezwani na ucztę Godów Baranka!»

Psalm responsoryjny

Ps 100 (99), 2-3. 4-5 (R.: por. Ap 19, 9a)

Błogosławieni wezwani na ucztę

Służcie Panu z weselem, *
stańcie przed obliczem Pana z okrzykami radości.
Wiedzcie, że Pan jest Bogiem, †
On sam nas stworzył, jesteśmy Jego własnością, *
Jego ludem, owcami Jego pastwiska.

Błogosławieni wezwani na ucztę

W Jego bramy wstępujcie z dziękczynieniem, †
z hymnami w Jego przedsionki, *
chwalcie i błogosławcie Jego imię.
Albowiem Pan jest dobry, †
Jego łaska trwa na wieki, *
a Jego wierność przez pokolenia.

Błogosławieni wezwani na ucztę

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 21, 28bc

Alleluja, alleluja, alleluja

Nabierzcie ducha i podnieście głowy,
ponieważ zbliża się wasze odkupienie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 21, 20-28

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Skoro ujrzycie Jeruzalem otoczone przez wojska, wtedy wiedzcie, że jego spustoszenie jest bliskie. Wtedy ci, którzy będą w Judei, niech uciekają w góry; ci, którzy są w mieście, niech z niego uchodzą, a ci, co po wsiach, niech do niego nie wchodzą. Będzie to bowiem czas pomsty, aby spełniło się wszystko, co jest napisane.

Biada brzemiennym i karmiącym w owe dni! Nastanie bowiem wielki ucisk na ziemi i gniew na ten naród: jedni polegną od miecza, a drugich zapędzą w niewolę między wszystkie narody. A Jeruzalem będzie deptane przez pogan, aż czasy pogan się wypełnią.

Będą znaki na słońcu, księżycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narodów bezradnych wobec huku morza i jego nawałnicy. Ludzie mdleć będą ze strachu w oczekiwaniu wydarzeń zagrażających ziemi. Albowiem moce niebios zostaną wstrząśnięte. Wtedy ujrzą Syna Człowieczego, nadchodzącego w obłoku z mocą i wielką chwałą. A gdy się to dziać zacznie, nabierzcie ducha i podnieście głowy, ponieważ zbliża się wasze odkupienie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odkupienie pośród ucisku

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odkupienie pośród ucisku

Ucisk zapowiadany tyle razy przez Zbawiciela towarzyszy wierzącym przez całą historię zbawienia. Jest obecny w różnej formie także dziś, dotykając uczniów Mistrza z Nazaretu pod różnymi szerokościami geograficznymi. Bez cienia wątpliwości można powiedzieć, że chrześcijanie są dziś najbardziej prześladowaną grupą religijną na świecie. Można by więc p[ostawić sobie pytanie, dlaczego właśnie my, jako uczniowie Mistrza głoszącego Dobrą Nowinę, jako wyznawcy religii, która nakazuje miłość posuniętą aż do miłości nieprzyjaciół, doświadczamy nieustannie prześladowań?
Odpowiedź jawi się w kilku obszarach. Po pierwsze, chrześcijaństwo nigdy na sposób rewolucyjny, ale odwrotnie, ewolucyjny a poprzez to trwały, zmieniało świat. Chociażby List do Filemona pokazuje, jak miłością i na drodze pokoju nie do utrzymania zdaje się być system niewolniczy. Podobnie przez całe wieki zasady głoszone przez Kościół zmieniały bądź struktury plemienne, bądź nawet utrwalone zwyczaje państwowe. Dekalog domagał się zawsze zdecydowanej odpowiedzi ze strony człowieka i na kartach historii, także naszej Ojczyzny znajdziemy bohaterskich biskupów, papieży świętych napominających najpotężniejszych ludzi swoich epok.
Świadomość, że życie ludzkie zmienia się, ale się nie kończy dawała świętym zwłaszcza męczennikom tę odwagę i siłę, aby nawet z narażeniem własnego życia, ze gotowością złożenia najwyższej ofiary, zabierać głos w sprawach ważnych i trwać w nauce Chrystusa.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pomijając nawet inne motywy prześladowań, warto w kontekście dzisiejszych rozważań uświadomić sobie, co znaczą słowa Pana, że pośród ucisku przyjdzie nasze odkupienie. Nie koniecznie chodzi tu o Boską ziemską interwencję. Ona nie zawsze następowała i nie byłoby tylu męczenników, gdyby owa Boża ochrona miała zawsze dotyczyć teraźniejszości. Jednak zgodnie ze słowami Pana, wytrwanie do końca pośród prześladowań otwiera nam z woli Bożej bramy wieczności. Zatem nasze odkupienie zawsze jest blisko, o ile mamy Boga w sercu. Nawet żyjąc pośród najbardziej bezbożnych systemów i prześladowań.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy nie załamuję się w chwilach próby?