21
grudnia
piątek
Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Piotra Kanizjusza, prezbitera i doktora Kościoła
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Pnp 2,8-14
Psalm responsoryjny:
Ps 33
Drugie czytanie:
So 3,14-18a
Ewangelia:
Łk 1,39-45

Patroni:

Liturgia na dzień 2018-12-21:

Pierwsze czytanie

Pnp 2,8-14
Czytanie z Pieśni nad Pieśniami

Głos mojego ukochanego! Oto on! Oto nadchodzi! Biegnie przez góry, skacze po pagórkach. Umiłowany mój podobny do gazeli, do młodego jelenia. Oto stoi za naszym murem, patrzy przez okno, zagląda przez kraty.

Miły mój odzywa się i mówi do mnie: «Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Bo oto minęła już zima, deszcz ustał i przeszedł. Na ziemi widać już kwiaty, nadszedł czas przycinania drzew, i głos synogarlicy już słychać w naszej krainie. Figowiec wydał zawiązki owoców i winne krzewy kwitnące już pachną.

Powstań, przyjaciółko ma, piękna ma, i pójdź! Gołąbko ma, ukryta w rozpadlinach skały, w szczelinach przepaści, ukaż mi swą twarz, daj mi usłyszeć swój głos! Bo słodki jest głos twój i twarz pełna wdzięku».

Psalm responsoryjny

Ps 33
Ps 33 (32), 2-3. 11-12. 20-21 (R.: por. 3a)

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.
Błogosławiony lud, którego Pan jest Bogiem, *
naród, który on wybrał na dziedzictwo dla siebie.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Dusza nasza oczekuje Pana, *
on jest naszą pomocą i tarczą.
Raduje się w Nim nasze serce, *
ufamy Jego świętemu imieniu.

Pieśń nową Panu radośnie śpiewajmy

Drugie czytanie

So 3,14-18a
Czytanie z Księgi proroka Sofoniasza
[do wyboru zamiast czytania z Pieśni nad Pieśniami]

Wyśpiewuj, Córo Syjońska! Podnieś radosny okrzyk, Izraelu! Ciesz się i wesel z całego serca, Córo Jeruzalem! Oddalił Pan wyroki na ciebie, usunął twego nieprzyjaciela; Król Izraela, Pan, jest pośród ciebie, nie będziesz już bała się złego.

Owego dnia powiedzą Jerozolimie: «Nie bój się, Syjonie! Niech nie słabną twe ręce!» Pan, twój Bóg, jest pośród ciebie, Mocarz, który zbawia, uniesie się weselem nad tobą, odnowi cię swoją miłością, wzniesie okrzyk radości.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Emmanuelu, nasz Królu i Prawodawco,
przyjdź nas zbawić, nasz Panie i Boże.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 1,39-45
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w ziemi Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę.

Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona głośny okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami i błogosławiony jest owoc Twojego łona. A skądże mi to, że Matka mojego Pana przychodzi do mnie? Oto bowiem, skoro głos Twego pozdrowienia zabrzmiał w moich uszach, poruszyło się z radości dzieciątko w moim łonie. Błogosławiona jest, która uwierzyła, że spełnią się słowa powiedziane Jej od Pana».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przychodzący oblubieniec

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Przychodzący oblubieniec

Jakże pięknie oddaje atmosferę ostatnich dni adwentu dzisiejsze pierwsze czytanie z księgi Pieśni nad Pieśniami. Ten, Który nadchodzi jest Oblubieńcem, spieszącym na spotka nie swojej Oblubienicy. Tą oblubienicą Boga był i jest człowiek. Na przestrzeni wieków Bóg wybrał sobie naród. Lud wybrany miał przygotować cały świat na przyjście Zbawiciela. Bóg zaś opiekował się tym ludem i troszczył się o niego. Posyłał proroków i napominał, kiedy trzeba upominał i karał, ale nigdy nie odrzucił od swojego oblicza.
Adwentowe oczekiwanie wprowadza nas w atmosferę doświadczenia tej miłości, którą przynosi ze sobą Zbawiciel. Oto dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam moment nawiedzenia św. Elżbiety. Pan pod sercem swojej matki już obdarowuje tą, do której Maryja przyszła w odwiedziny. Cóż dopiero, kiedy przyjdzie na świat obwieszczając mu, że Bóg wypełnił swoje słowa i dotrzymał obietnicy?
Pan przychodzi także dziś z oblubieńczą miłością do swojego ludu. Nowym ludem Bożym jest Kościół Chrystusowy. Teraz od nas zależy, czy będziemy wypatrywać Go i oczekiwać, czy też pośród przeróżnych obowiązków, przedświątecznej bieganiny i niecierpiących zwłoki spraw zagubimy prawdziwą radość z nadejścia Pana.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Oczekiwanie na Zbawiciela jest oczekiwaniem na spotkanie z Oblubieńcem. Ono następuje dziś nie tylko w czasie świąt, ale w każdej mszy świętej. Tam Pan prawdziwie przychodzi i rodzi się w sercach tych, którzy otwierają je przed Nim. Trzeba nam pamiętać, że mamy Boga z nami, który nas nie opuszcza. Rodzi się aby z nami pozostać.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy Bóg zrodzi się w moim sercu?