stycznia

środa

Dzień Powszedni

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

1 J 4, 11-18

Psalm responsoryjny:

Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)

Werset przed Ewangelią:

1 Tm 3, 16

Ewangelia:

Mk 6, 45-52

Patroni:

św. Marcelin,
św. Hadrian,
św. Felanus,
św. Eustratiusz,
św. Honorat z Busentiaco,
bł. Julia della Rena,
bł. Antoni Fatati,
bł. Maria Teresa od Jezusa {Alexia} Le Clerc,
bł. Józef Pawłowski i Kazimierz Grelewski

Liturgia na dzień 2019-01-09:

Pierwsze czytanie

1 J 4, 11-18

Czytanie z Pierwszego Listu Świętego Jana Apostoła

Umiłowani, jeśli Bóg tak nas umiłował, to i my winniśmy się wzajemnie miłować. Nikt nigdy Boga nie oglądał. Jeżeli miłujemy się wzajemnie, Bóg trwa w nas i miłość ku Niemu jest w nas doskonała. Poznajemy, że my trwamy w Nim, a On w nas, bo udzielił nam ze swego Ducha.

My także widzieliśmy i świadczymy, że Ojciec zesłał Syna jako Zbawiciela świata. Jeśli ktoś wyznaje, że Jezus jest Synem Bożym, to Bóg trwa w nim, a on w Bogu. My poznaliśmy i uwierzyliśmy miłości, jaką Bóg ma ku nam. Bóg jest miłością: kto trwa w miłości, trwa w Bogu, a Bóg trwa w nim.

Przez to miłość osiąga w nas kres doskonałości, iż będziemy mieli pełną ufność w dzień sądu, ponieważ tak jak On jest w niebie, i my jesteśmy na tym świecie. W miłości nie ma lęku, lecz doskonała miłość usuwa lęk, ponieważ lęk kojarzy się z karą. Ten zaś, kto się lęka, nie wydoskonalił się w miłości.

Psalm responsoryjny

Ps 72 (71), 1b-2. 10-11. 12-13 (R.: por. 11)

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Boże, przekaż Twój sąd królowi, *
a Twoją sprawiedliwość synowi królewskiemu.
Aby Twoim ludem rządził sprawiedliwie *
i ubogimi według prawa.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Królowie Tarszisz i wysp przyniosą dary, *
królowie Szeby i Saby złożą daninę.
I oddadzą mu pokłon wszyscy królowie, *
wszystkie narody będą mu służyły.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Wyzwoli bowiem biedaka, który go wzywa, *
i ubogiego, który nie ma opieki.
Zmiłuje się nad biednym i ubogim, *
nędzarza ocali od śmierci.

Uwielbią Pana wszystkie ludy ziemi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tm 3, 16

Alleluja, alleluja, alleluja

Chrystus został ogłoszony narodom,
znalazł wiarę w świecie, Jemu chwała na wieki.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6, 45-52

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Kiedy Jezus nasycił pięć tysięcy mężczyzn, zaraz przynaglił swych uczniów, żeby wsiedli do łodzi i wyprzedzili Go na drugi brzeg, do Betsaidy, zanim sam odprawi tłum. Rozstawszy się więc z nimi, odszedł na górę, aby się modlić.

Wieczór zapadł, łódź była na środku jeziora, a On sam jeden na lądzie. Widząc, jak się trudzili przy wiosłowaniu, bo wiatr był im przeciwny, około czwartej straży nocnej przyszedł do nich, krocząc po jeziorze, i chciał ich minąć.

Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: «Odwagi, to Ja jestem, nie bójcie się!» I wszedł do nich do łodzi, a wiatr się uciszył.

Wtedy oni tym bardziej zdumieli się w duszy, nie zrozumieli bowiem zajścia z chlebami, gdyż umysł ich był otępiały.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odwagi!

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odwagi!

Jezusowe zawołanie, w którym dodaje odwagi swoim uczniom przypomina nam jakże znane słowa św. Jana Pawła II, w których zaraz na początku swojego pontyfikatu zachęcał do odważnego otwarcia drzwi Chrystusowi. Przytoczone przez niego słowa znane nam z Ewangelii, wypowiedziane w konkretnym czasie i miejscu brzmią w naszych uszach po dziś dzień. Zwłaszcza w czasach, gdzie programowo coraz częściej zamyka się drzwi przed Chrystusem, próbuje się wyrzucać Go z systemów politycznych i ekonomicznych. W Jego miejsce otwiera się drzwi dla ideologii wrogich chrześcijaństwu. Wykorzystując jednostkowe winy i grzechy ludzi Kościoła, uderza się w samą naukę Ewangelii a duszpasterzy próbuje ukazać jako najbardziej niemoralne środowisko na świecie.
Dzisiejszy świat przypomina właśnie ową łódź miotaną falami. Łódź, na któr4ej panuje strach i gdzie nie widać Jezusa. Do nas przychodzi więc Zbawiciel. W tym okresie Bożego Narodzenia doświadczamy tego w sposób szczególny. Wystarczy uciszyć swoje serce, uporządkować myśli, aby doświadczyć przychodzącego Pana. On podobnie jak wówczas, gdy zastał apostołów w łodzi, także nas zastaje zmieszanych i niekiedy przerażonych. Trzeba więc podnieść głowy i nabrać odwagi. Pan jest blisko.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Przychodzący Jezus przynosi pokój, ale przypomina także o swoich wymaganiach. Jego prawo ma obowiązywać w naszych sercach. Ma przemieniać świat, aby gdy przyjdzie zastał nas czuwających.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy oczekuję Pana?