13
stycznia
niedziela
Chrzest Pański
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Iz 40, 1-5. 9-11
Psalm responsoryjny:
Ps 104 (103), 1-2a. 3b-4. 24-25. 27-28. 29b-30 (R.: por. 1a)
Drugie czytanie:
Tt 2, 11-14; 3, 4-7
Werset przed Ewangelią:
Łk 3, 16
Ewangelia:
Łk 3, 15-16. 21-22

Patroni:

  • św. Hilary z Poitiers,
  • św. Hermylius i Stratonicus,
  • św. Agrycjusz,
  • św. Remigiusz,
  • św. Kentigernus,
  • św. Piotr,
  • św. Gumesindus i Servus Dei,
  • św. Godfryd,
  • bł. Juta,
  • bł. Weronika Negroni z Binasco,
  • bł. Emil Szramek

Liturgia na dzień 2019-01-13:

Pierwsze czytanie

Iz 40, 1-5. 9-11
Czytanie z Księgi proroka Izajasza

«Pocieszajcie, pocieszajcie mój lud!» – mówi wasz Bóg. «Przemawiajcie do serca Jeruzalem i wołajcie do niego, że czas jego służby się skończył, że nieprawość jego odpokutowana, bo odebrało z ręki Pana karę w dwójnasób za wszystkie swe grzechy».

Głos się rozlega: «drogę Panu przygotujcie na pustyni, wyrównajcie na pustkowiu gościniec dla naszego Boga! Niech się podniosą wszystkie doliny, a wszystkie góry i pagórki obniżą; równiną niechaj się staną urwiska, a strome zbocza niziną. Wtedy się chwała Pańska objawi, razem ją każdy człowiek zobaczy, bo usta Pańskie to powiedziały».

Wstąp na wysoką górę, zwiastunko dobrej nowiny na Syjonie! Podnieś mocno twój głos, zwiastunko dobrej nowiny w Jeruzalem! Podnieś głos, nie bój się! Powiedz miastom judzkim: «oto wasz Bóg! oto Pan Bóg przychodzi z mocą i ramię Jego dzierży władzę. oto Jego nagroda z Nim idzie i przed Nim Jego zapłata. Podobnie jak pasterz pasie on swą trzodę, gromadzi ją swoim ramieniem, jagnięta nosi na swej piersi, owce karmiące prowadzi łagodnie».

Psalm responsoryjny

Ps 104 (103), 1-2a. 3b-4. 24-25. 27-28. 29b-30 (R.: por. 1a)
Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Błogosław, duszo moja, Pana, *
Boże mój, Panie, Ty jesteś bardzo wielki!
odziany w majestat i piękno, *
światłem okryty jak płaszczem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Chmury są Twoim rydwanem, *
przechadzasz się na skrzydłach wiatru.
Wichry używasz za swych posłów, *
sługami Twoimi ogień i płomienie.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Jak liczne są dzieła Twoje, Panie! †
Ty wszystko mądrze uczyniłeś, *
ziemia jest pełna Twoich stworzeń.
Oto jest morze, ogromne i szerokie, †
a w nim żyjątek bez liku, *
zwierząt wielkich i małych.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Wszystko to czeka na Ciebie, *
byś dał im pokarm we właściwym czasie.
Gdy im dajesz, zbierają, *
gdy otwierasz swą rękę, sycą się Twym dobrem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Kiedy odbierasz im oddech, marnieją *
i w proch się obracają.
Stwarzasz je, napełniając swym duchem, *
i odnawiasz oblicze ziemi.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana

Drugie czytanie

Tt 2, 11-14; 3, 4-7
Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Tytusa

Ukazała się łaska Boga, która niesie zbawienie wszystkim ludziom i poucza nas, abyśmy wyrzekłszy się bezbożności i żądz światowych, rozumnie i sprawiedliwie, i pobożnie żyli na tym świecie, oczekując błogosławionej nadziei i objawienia się chwały wielkiego Boga i zbawiciela naszego, Jezusa Chrystusa, który wydał samego siebie za nas, aby odkupić nas od wszelkiej nieprawości i oczyścić lud wybrany sobie na własność, gorliwy w spełnianiu dobrych uczynków.

Gdy ukazała się dobroć i miłość zbawiciela naszego, Boga, do ludzi, nie ze względu na sprawiedliwe uczynki, jakie spełniliśmy, lecz z miłosierdzia swego zbawił nas przez obmycie odradzające i odnawiające w duchu Świętym, którego wylał na nas obficie przez Jezusa Chrystusa, zbawiciela naszego, abyśmy usprawiedliwieni Jego łaską, stali się w nadziei dziedzicami życia wiecznego.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 3, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Jan powiedział: «Idzie mocniejszy ode mnie;
On będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem».

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 3, 15-16. 21-22
Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy lud oczekiwał z napięciem i wszyscy snuli domysły w swych sercach co do Jana, czy nie jest Mesjaszem, on tak przemówił do wszystkich: «Ja was chrzczę wodą; lecz idzie mocniejszy ode mnie, któremu nie jestem godzien rozwiązać rzemyka u sandałów. on będzie was chrzcił Duchem Świętym i ogniem».

Kiedy cały lud przystępował do chrztu, Jezus także przyjął chrzest. a gdy się modlił, otworzyło się niebo i Duch Święty zstąpił nad Niego, w postaci cielesnej niby gołębica, a z nieba odezwał się głos: «Ty jesteś moim Synem umiłowanym, w Tobie mam upodobanie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Chrzest w Jordanie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Chrzest w Jordanie

Ukazanie się Pana Jezusa nad Jordanem dało początek Jego publicznej działalności a jednocześnie stanowiło objawienie się Boga w Trójcy Jedynego. Głos z nieba oraz zstąpienie na Jezusa Ducha Świętego w postaci cielesnej z całą pewnością nie mogło przejść niezauważone przez wszystkich, którzy byli świadkami tej manifestacji. Jednak sam chrzest Zbawiciela w Jordanie niesie ze sobą znacznie większe znaczenie niż tylko owa teofania. Wydarzenie to pokazuje bowiem, że Zbawiciel zajmuje miejsce pośród grzeszników, aby przyjąć zewnętrzny znak pokuty za grzechy. Reakcja Jana pokazuje dobitnie, że dla tego, który znał Zbawiciela gest ten jest niezrozumiały. Dlaczego Święty nad Świętymi ma pokutować? Z czego ma się obmyć? Wszak wezwanie do pokuty Jan kierowa do grzeszników i potrzebujących nawrócenia.
Jezus jednak przyjmuje pokutę nie za swoje grzechy, których nie miał, ale za grzechy całego świata. Od tej pory pójdzie do cierpiących na ciele i na duszy, aby głosić im nadejście Królestwa Bożego. Będzie znakiem zbawienia, które ma się dokonać i drogą nawrócenia dla tych, którzy posłuchają Jego słów.
Chrzest Jezusa w Jordanie kojarzy nam się z naszym chrztem, z chrztem sakramentalnym. Jednak obrzęd ten nie był sakramentem. Był obrzędem czasów Starego Testamentu, który oznaczał obmycie się z grzechów, przyjęcie pokuty i chęć nawrócenia. My dziś łatwo zapominamy, że sakramentalna moc chrztu, jaki my dziś przyjmujemy pochodzi od Chrystusa. Właśnie dlatego, że Jezus dokonał zbawienia, że dał nam sakramenty, możemy wiązać skuteczność udzielonej nam łaski z obrzędem, jakiego dokonujemy w Imię Pana.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wspomnienie własnego chrztu jest jednak dla nas okazją, aby zadać sobie pytaniem, na ile wypełniamy zadania, jakie przyjęli w naszym imieniu nasi rodzice prosząc o chrzest dla nas? Czy każdy dzień jest dla nas okazją do wyrzekania się grzechu i wyznawania wiary w Boga?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czym jest dla mnie chrzest?