19
stycznia
sobota
Wspomnienie św. Józefa Sebastiana Pelczara, biskupa
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Hbr 4, 12-16
Psalm responsoryjny:
Ps 19
Werset przed Ewangelią:
Łk 4, 18
Ewangelia:
Mk 2, 13-17

Patroni:

  • św. Germanicus,
  • św. Poncjan,
  • św. Mariusz, Marta, Audifax i Abakus ,
  • św. Makary Wielki,
  • św. Makary Aleksandryjski,
  • św. Basjan,
  • św. Liberata i Faustyna,
  • św. Launomarus,
  • św. Jan,
  • św. Remigiusz,
  • św. Arseniusz,
  • bł. Marceli Spínola y Maestre

Liturgia na dzień 2019-01-19:

Pierwsze czytanie

Hbr 4, 12-16
Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Żywe jest słowo Boże, skuteczne i ostrzejsze niż wszelki miecz obosieczny, przenikające aż do rozdzielenia duszy i ducha, stawów i szpiku, zdolne osądzić pragnienia i myśli serca. Nie ma stworzenia, które by dla Niego było niewidzialne; przeciwnie, wszystko odkryte jest i odsłonięte przed oczami Tego, któremu musimy zdać rachunek.

Mając więc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa, Jezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego bowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym słabościom, lecz poddanego próbie pod każdym względem podobnie jak my – z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z ufnością do tronu łaski, abyśmy doznali miłosierdzia i znaleźli łaskę pomocy w stosownej chwili.

Psalm responsoryjny

Ps 19
(Ps 19 (18), 8-9. 10 i 15 (R.: por. J 6, 63c))

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Prawo Pańskie jest doskonałe i pokrzepia duszę, *
świadectwo Pana jest pewne, nierozważnego uczy mądrości.
Jego słuszne nakazy radują serce, *
jaśnieje przykazanie Pana i olśniewa oczy.

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Bojaźń Pana jest szczera i trwa na wieki, *
sądy Pana prawdziwe, wszystkie razem słuszne.
Niech znajdą uznanie przed Tobą †
słowa ust moich i myśli mego serca, *
Panie, moja Opoko i mój Zbawicielu.

Słowa Twe, Panie, są duchem i życiem

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Łk 4, 18

Alleluja, alleluja, alleluja

Pan posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę,
więźniom głosił wolność.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 2, 13-17
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus wyszedł znowu nad jezioro. Cały lud przychodził do Niego, a On go nauczał. A przechodząc, ujrzał Lewiego, syna Alfeusza, siedzącego na komorze celnej, i rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» Ten wstał i poszedł za Nim.

Gdy Jezus siedział w jego domu przy stole, wielu celników i grzeszników siedziało razem z Jezusem i Jego uczniami. Wielu bowiem było tych, którzy szli za Nim.

Niektórzy uczeni w Piśmie, spośród faryzeuszów, widząc, że je z grzesznikami i celnikami, mówili do Jego uczniów: «Czemu On je i pije z celnikami i grzesznikami?»

Jezus, usłyszawszy to, rzekł do nich: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, lecz ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem, aby powołać sprawiedliwych, ale grzeszników».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Powołani grzesznicy

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Powołani grzesznicy

Powołanie kojarzy nam się ze szczególnym wyborem. Wszak na kartach Pisma Świętego Wszechmogący wielokrotnie wybiera różnych ludzi, mężczyzny i kobiety, aby posłużyć się nimi w dziejach historii zbawienia. Patrząc na sam Nowy Testament i na ludzi żyjących czy w czasach Zbawiciela, czy też w pierwszych wiekach Kościoła, powołanie ma szczególny wymiar. Sam Pan Jezus wybiera uczniów, których kształtuje, z którymi przebywa, których czyni świadkami zbawczych wydarzeń. Tych też posyła na świat, aby byli Jego świadkami. Doskonale jednak zdajemy sobie sprawę, że człowiek pozostaje człowiekiem i nawet ci ludzie, będący tak blisko Zbawiciela w ciągu swojego życia, a zatem w czasie swojej misji wciąż, każdego dnia dorastali do zadania, jakie im zostało powierzone.
Bóg nie zawsze powołuje ludzi idealnych, bez skazy i bez grzechu. Owszem, Matka Boża została poczęta bez grzechu i nie miała żadnej winy uczynkowej, ale też misja i zadanie jakie jej zostało powierzone wymagało wonnej i nieprzymuszonej odpowiedzi, decyzji podjętej w sposób świadomy. Wielu innych było nawróconymi grzesznikami, ludźmi, którzy doświadczywszy Bożego miłosierdzia poszli w świat, aby o nim opowiadać
Wiele razy w naszym życiu jest jak w życiu Piotra. Jednego dnia czujemy się silni i gotowi na stanięcie pod krzyżem, drugiego upadamy w proch i sami potrzebujemy pochylenia się nad nami Chrystusa. Zatem świadomość własnej słabości, współdziałanie z łaską Bożą, ciągłe przeżywanie własnego nawrócenia i zawierzenie Jezusowi pozwalają nam odpowiadać co dnia pozytywnie na głos Pana, Który nas powołuje.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Powołanie jakie daje nam Bóg jest jedno. Do świętości. On pragnie abyśmy byli szczęśliwi na wieki i żyli dla Jego chwały. Dlatego też tylko trwanie w Jego nauce i Jego miłości pozwala nam tak żyć, aby nie zaprzepaścić tego daru, jaki daje nam Pan.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem wierny memu powołaniu?