lutego

piątek

III Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Hbr 10, 32-39

Psalm responsoryjny:

Ps 37

Werset przed Ewangelią:

Mt 11, 25

Ewangelia:

Mk 4, 26-34

Patroni:

Ofiarowanie Pańskie,
św. Tryfon,
św. Sewer,
św. Paweł,
św. Brygida z Kildare,
św. Ursus,
św. Agrippanus,
św. Zygbert III,
św. Rajmund,
św. Jan,
bł. Reginald z Orleanu,
bł. Wirydiana,
bł. Andrzej z Segni,
bł. Conorus O'Devany i Patryk O'Lougham,
św. Henryk Morse,
bł. Maria Anna Vaillot i XLVI towarzyszy,
św. Paweł Hong Young-Ju, Jan Yi Mun-u, Barbara Ch'oe Yong-i,
bł. Joanna Franciszka od Nawiedzenia {Anna} Michelotti

Liturgia na dzień 2019-02-01:

Pierwsze czytanie

Hbr 10, 32-39

Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Przypomnijcie sobie dawniejsze dni, kiedy to po oświeceniu wytrzymaliście wielkie zmaganie, to jest udręki, już to wystawieni publicznie na szyderstwa i prześladowania, już to stawszy się towarzyszami tych, którzy to przeżywali. Albowiem współcierpieliście z uwięzionymi, z radością przyjęliście rabunek waszego mienia, wiedząc, że sami posiadacie majątek lepszy i trwały. Nie wyzbywajcie się więc waszej ufności, która znajduje wielką odpłatę. Potrzebujecie bowiem wytrwałości, abyście po wypełnieniu woli Bożej dostąpili spełnienia obietnicy. «Jeszcze bowiem krótka, bardzo krótka chwila, i przyjdzie Ten, który ma nadejść, i nie spóźni się. A mój sprawiedliwy dzięki wierze żyć będzie, jeśli się cofnie, nie znajdzie dusza moja w nim upodobania».

My zaś nie należymy do odstępców, którzy idą na zatracenie, ale do wiernych, którzy zbawiają duszę.

Psalm responsoryjny

Ps 37

Ps 37 (36), 3-4. 5-6. 23-24. 39-40 (R.: por. 39a)
Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Miej ufność w Panu i czyń to, co dobre, *
a będziesz mieszkał na ziemi i żył bezpiecznie.
Raduj się w Panu, *
a On spełni pragnienia twego serca.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Powierz Panu swą drogę, *
zaufaj Mu, a On sam będzie działał.
On sprawi, że twa sprawiedliwość zabłyśnie jak światło, *
a prawość twoja jak blask południa.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Pan umacnia kroki człowieka *
na drodze, która jest miła dla niego.
A choćby upadł, nie będzie leżał, *
bo jego rękę Pan podtrzyma.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Zbawienie sprawiedliwych pochodzi od Pana, *
On ich ucieczką w czasie utrapienia.
Pan ich wspomaga i wyzwala, †
wyzwala od występnych i zachowuje, *
On bowiem jest ich ucieczką.

Zbawienie prawych pochodzi od Pana

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 11, 25

Alleluja, alleluja, alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 4, 26-34

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus mówił do tłumów:

«Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy, nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo».

Mówił jeszcze: «Z czym porównamy królestwo Boże lub w jakiej przypowieści je przedstawimy? Jest ono jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki podniebne gnieżdżą się w jego cieniu».

W wielu takich przypowieściach głosił im naukę, o ile mogli ją rozumieć. A bez przypowieści nie przemawiał do nich. Osobno zaś objaśniał wszystko swoim uczniom.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Królestwo Boże

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Królestwo Boże

Królestwo Boże dziś kojarzy nam się z niebem. Jednak w czasach Zbawiciela termin ten był rozumiany bardzo niejednoznacznie. Oczekując Królestwa Bożego, Izraelici nie czekali na rzeczywistość, która ma nadejść po ich śmierci. Spodziewali się panowania Najwyższego tu, na ziemi. Wszak do tej pory władcy Izraela byli Boskimi Pomazańcami. Podnieść rękę na króla, oznaczało podnieść ją na wybrańca Najwyższego, ugodzić w osobę władcy, to jak sprzeciwić się Bogu.
Ile to razy apostołowie dopytywali, kiedy nadejdzie Królestwo. Ile razy oczekiwali konkretnych posad i przywilejów w tym państwie, które według nich miało przywrócić przyćmioną rzymską okupacją chwałę Izraela. Jednak Zbawiciel konsekwentnie buduje w sercach i umysłach słuchaczy wizję Królestwa zupełnie różną od tej, jakiej oczekiwali. Tym, którzy proszą o przywileje dla siebie, nie szczędzi słów upomnienia, dając do zrozumienia, że Jego panowanie będzie dokonywało się ż wysokości krzyża.
W czasie Swojej publicznej działalności Pan wiele razy porównuje Królestwo Boże a to do ziarna, a to znów do sieci zaś innym razem do drzewa. Wszystko po to, aby uświadomić słuchaczom, że owa przestrzeń Boskiego władztwa nie rozpościera się granicami wyznaczanymi przez wielkie armie ani też wytrawnych polityków. Te granice wytycza sam człowiek we własnym sercu, otwierając je na Boga, lub stawiając mu granice poprzez grzech.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Królestwo Boże jest e być w nas, jeśli nie zaśmiecimy serc naszych grzechem i wszystkim, co sprzeciwia się Bogu. Jeśli oddamy Mu tę przestrzeń, zapanują tam Jego prawa a łaska Boża będzie nam towarzyszyć. Wówczas, zawsze będziemy mogli powiedzieć, jeśli Bóg z nami, któż przeciwko nam.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy w moim sercu panuje Jezus Chrystus?