7
lutego
czwartek
IV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Hbr 12, 18-19. 21-24
Psalm responsoryjny:
Ps 48
Werset przed Ewangelią:
Mk 1, 15
Ewangelia:
Mk 6, 7-13

Patroni:

  • św. Maksym,
  • św. Parteniusz,
  • św. Mojżesz,
  • św. Juliana,
  • św. Wawrzyniec,
  • bł. Wilhelm z Leaval,
  • św. Ryszard,
  • św. Łukasz Młodszy,
  • bł. Riccerio z Mucca,
  • bł. Antoni z Stronconio,
  • bł. Tomasz Sherwood,
  • bł. Jakub Salés i Wilhelm Saultemouche,
  • św. Egidiusz Maria od św. Józefa {Franciszek} Pontillo,
  • bł. Maria od Opatrzności {Eugenia} Smet,
  • bł. Pius IX,
  • bł. Anzelm Polanco i Filip Ripoll,
  • bł. Wojciech Nierychlewski,
  • bł. Piotr Verhun,
  • bł. Rozalia Rendu

Liturgia na dzień 2019-02-07:

Pierwsze czytanie

Hbr 12, 18-19. 21-24
Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Nie przyszliście do namacalnego i płonącego ognia, do mgły, do ciemności i burzy ani też do grzmiących trąb i do takiego dźwięku słów, iż wszyscy, którzy go usłyszeli, prosili, aby do nich nie mówił. A tak straszne było to zjawisko, iż Mojżesz powiedział: «Zatrwożony jestem i drżę».

Wy natomiast przyszliście do góry Syjon, do miasta Boga żywego – Jeruzalem niebieskiego, do niezliczonej liczby aniołów, na uroczyste zgromadzenie, i do Kościoła pierworodnych, którzy są zapisani w niebiosach, do Boga, który sądzi wszystkich, do duchów ludzi sprawiedliwych, którzy już doszli do celu, do Pośrednika Nowego Testamentu – Jezusa, do pokropienia krwią, która przemawia mocniej niż krew Abla.

Psalm responsoryjny

Ps 48
Ps 48 (47), 2-3b. 3c-4. 9. 10-11 (R.: por. 10)
W swojej świątyni łaskę okazałeś

Wielki jest Pan i godzien wielkiej chwały *
w mieście Boga naszego.
Święta Jego góra, wspaniałe wzniesienie, *
radością jest całej ziemi.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Góra Syjon, kres północy, *
jest miastem wielkiego Króla.
Bóg w zamkach swoich *
okazał się obroną.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Co słyszeliśmy, to zobaczyliśmy *
w mieście Pana Zastępów,
w mieście naszego Boga. *
Bóg je umacnia na wieki.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Rozważamy, Boże, łaskawość Twoją *
we wnętrzu Twojej świątyni.
Jak imię Twe, Boże, †
tak i chwała Twoja sięga po krańce ziemi. *
Prawica Twoja pełna jest sprawiedliwości.

W swojej świątyni łaskę okazałeś

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15

Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6, 7-13

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi i przykazał im, żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. «Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien».

I mówił do nich: «Gdy do jakiegoś domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakimś miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd, strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich».

Oni więc wyszli i wzywali do nawracania się. Wyrzucali też wiele złych duchów, a wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pierwsze rozesłanie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pierwsze rozesłanie

Pan Jezus rozsyła swoich uczniów dwukrotnie. Dzisiejsza Ewangelia opisuje pierwsze rozesłanie, kiedy Zbawciel polecił iść aspostołom do pobliskich miast i wiosek. Rozesłał ich po dwóch, przygotowując niejako do ostecznego posłania, które miało dokonać się po zmartwychwstaniu. Od momentu powołania, aż do ostatecznego rozesłanmia uczniowie podążając za Panem przechodzili swoją formację. Rozesłanie do miast i wiosek ludu Izraela nie tylko pozwala im po raz pierwszy stać się nie tylko słuchaczami, ale też głosicielami Słowa, ale również doświadczyć nieustannej łaski Bożej, jaka im towarzyszy. Do tej pory byli oni świadkami cudów. Mimo wysłuchiwania mów i kazań Zbawiciela, mieli wszystko wytłumaczone raz jeszcze na osobności. Od tej pory to oni będą mocą Jezusa gromi demony, uzdrawiać chorych o zwiastować nadchodzące Królestwo Boże.
Jak bardzio wpłynęło to na ich wiarę, możemy tylkom sobie wyobrazić. Jeśli my sami chcielibyśmy przynajmniej raz w życiu być świadkami cudu, licząc, że to pozwalo nam lepoiej wierzyć i bardzej zdecydowanie iść za Jezusem, to co dopiero, kiedy z woli Zbawiciela sami apostołowie mogli działać cuda w Imię Jezusa. Ów etap formacji stał się dla nich niezykle ważny, ale nie stanowił na pewno ostatniego etapu przygotowania. Tym była Golgota i poranek zmartwychwstania.
Uczniowie którzy działali cuda w Imkię Jezusa, a nawet dwaj z tych, którzy widzieli Go przemienionego, ulegli lękowi przed krzyżem. Zabrakło ich w decydującym momencie zbawienia świata. Trzeba było dopiero zesłania Ducha Świętego, potrzebna była moc z wysoka, aby eweangelizacja była nie tylko dziełem ludzkim, ale misją Boga żywego.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Bóg posyła każdego z nas, aby był świadkiem wszystkiego, co Pan zdziałał w naszym życiu. My także każdego dnia przechodzimy swoją formację, doświadczamy Bożej miłości i uczymy się zawierzenia Panu. Trzeba, abyśmy dawali o tym świadectwo i dokonywali wielkich dzieł w imię Jezusa.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem świadkiem Zbawiciela?