9
lutego
sobota
IV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Hbr 13, 15-17. 20-21
Psalm responsoryjny:
Ps 23
Werset przed Ewangelią:
J 10, 27
Ewangelia:
Mk 6, 30-34

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-02-09:

Pierwsze czytanie

Hbr 13, 15-17. 20-21
Czytanie z Listu do Hebrajczyków

Bracia:

Przez Jezusa składajmy Bogu ofiarę pochwalną nieustannie, to jest owoc warg, które wyznają Jego imię. Nie zapominajcie o dobroczynności i wzajemnej pomocy, gdyż raduje się Bóg takimi ofiarami.

Bądźcie posłuszni waszym przełożonym i bądźcie im ulegli, ponieważ oni czuwają nad duszami waszymi i muszą zdać z tego sprawę. Niech to czynią z radością, a nie wzdychając, bo to nie byłoby z korzyścią dla was.

Bóg zaś pokoju, który na mocy krwi przymierza wiecznego wyprowadził spomiędzy zmarłych Wielkiego Pasterza owiec, Pana naszego, Jezusa, niech was uzdolni do wszelkiego dobra, byście wypełnili Jego wolę; niech sprawi w was, co miłe jest w Jego oczach, przez Jezusa Chrystusa, któremu chwała na wieki wieków. Amen.

Psalm responsoryjny

Ps 23
Ps 23 (22), 1b-3a. 3b-4. 5. 6 (R.: por. 1b)
Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Pan jest moim pasterzem, †
niczego mi nie braknie, *
pozwala mi leżeć na zielonych pastwiskach.
Prowadzi mnie nad wody, gdzie mogę odpocząć, *
orzeźwia moją duszę.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Wiedzie mnie po właściwych ścieżkach *
przez wzgląd na swoją chwałę.
Chociażbym przechodził przez ciemną dolinę, †
zła się nie ulęknę, bo Ty jesteś ze mną. *
Kij Twój i laska pasterska są moją pociechą.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Stół dla mnie zastawiasz *
na oczach mych wrogów.
Namaszczasz mi głowę olejkiem, *
kielich mój pełny po brzegi.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Dobroć i łaska pójdą w ślad za mną *
przez wszystkie dni życia
i zamieszkam w domu Pana *
po najdłuższe czasy.

Pan mym pasterzem, nie brak mi niczego

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 10, 27

Alleluja, alleluja, alleluja

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 6, 30-34
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: «Pójdźcie wy sami osobno na pustkowie i wypocznijcie nieco». Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.

Odpłynęli więc łodzią na pustkowie, osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich wyprzedzili. Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu sprawach.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pochłonięci pracą

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pochłonięci pracą

Pierwsze rozesłanie apostołów stało się dla nich prawdziwą szkołą wiary. Nie tylko poprzez doświadczenie żywego kontaktu z tymi, którym zwiastowali Królestwo Boże, ale także poprzez doświadczenie łaski, która nieustannie im towarzyszyła. Cuda dokonywane w Imię Jezusa, wypędzane demony, ale nade wszystko żywa obecność Boga, który błogosławił temu przedsięwzięciu sprawiały, że wracając do Jezusa uczniowie zapragnęli podzielić się z Nim tym doświadczeniem, które zdobyli głosząc Królestwo. Co ciekawe, Ewangelia odnotowuje tak oczywisty fakt, że Jezus zaleca uczniom odpoczynek.
Kiedy człowiek poświęca się Bożym sprawom, jego własne, osobiste stają się mniej ważne. Każdy człowiek musi odpoczywać. Inaczej nie jest w stanie efektywnie pracować, ale pragnienie Dobrej Nowiny, o jakim pisze Ewangelista wymusza jakże często całkowite poświęcenie, nawet kosztem własnego odpoczynku czy chwil wolnego czasu. Sprawa Królestwa Bożego to nie tylko przecież zaangażowanie na wzór nawet najbardziej odpowiedzialnej pracy. Głoszenie Ewangelii dokonuje się bowiem poprzez całe nasze życie. Jako uczniowie Zbawiciela ewangelizujemy bądź oddalamy od Pana nie tylko słowem, ale także, a może przede wszystkim naszą codzienną postawą.
Sama ewangelizacja jest dziełem Boga. Bez pomocy Ducha świętego nie możemy przecież nawet wyznać, że Jezus jest Panem. Jednak doświadczając radości i smutków, sukcesów i niepowodzeń w głoszeniu Królestwa nie możemy zapominać o tym, aby nieustannie powracać do Jezusa.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tak, jak nie da się oddzielić naszej wiary od zadań, jakie wykonujemy w życiu, tak też nie da się wyłączyć zasad życia według Bożego prawa na czas wypoczynku. Zwrócenie uwagi przez Zbawicela uczniom, aby nieco wypoczęli jest więc dla nas okazją nie tylko do przypomnienia sobie o konieczności pełnego zaangażowania w Jego Imię, ale też okazją do tego, ale pamiętać o słowach Pisma, że czy jemy czy pijemy czy cokolwiek innego czynimy, mamy to czynić na chwałę Bożą.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy wszystko czynię na chwałę Bożą?