Liturgia na dzień 2019-02-19:

Pierwsze czytanie

Rdz 6, 5-8; 7, 1-5. 10

Czytanie z Księgi Rodzaju

Pan Bóg, widząc, że wielka jest niegodziwość ludzi na ziemi i że usposobienie ich jest wciąż złe, żałował, że stworzył ludzi na ziemi, i zasmucił się. Wreszcie Pan rzekł: «Zgładzę ludzi, których stworzyłem, z powierzchni ziemi: ludzi, bydło, zwierzęta pełzające i ptaki podniebne, bo żałuję, że ich stworzyłem».

Tylko Noego Pan darzył życzliwością.

Pan rzekł do Noego: «Wejdź wraz z całą twą rodziną do arki, bo przekonałem się, że tylko ty jesteś wobec mnie prawy wśród tego pokolenia. Z wszelkich zwierząt czystych weź z sobą siedem samców i siedem samic, ze zwierząt zaś nieczystych po jednej parze: samca i samicę; również i z ptactwa – po siedem samców i po siedem samic, aby w ten sposób zachować ich potomstwo dla całej ziemi. Bo za siedem dni spuszczę na ziemię deszcz, który będzie padał czterdzieści dni i czterdzieści nocy, aby wyniszczyć wszystko, co istnieje na powierzchni ziemi – cokolwiek stworzyłem».

I wypełnił Noe wszystko tak, jak mu Pan polecił. A gdy upłynęło siedem dni, wody potopu spadły na ziemię.

Psalm responsoryjny

Ps 29

Ps 29 (28), 1b-2. 3ac-4. 3b i 9b-10 (R.: por. 11b)
Pan ześle pokój swojemu ludowi

Oddajcie Panu, synowie Boży, *
oddajcie Panu chwałę i sławcie Jego potęgę.
Oddajcie Panu chwałę Jego imienia, *
na świętym dziedzińcu uwielbiajcie Pana.

Pan ześle pokój swojemu ludowi

Ponad wodami głos Pański, *
Pan ponad wód bezmiarem!
Głos Pana potężny, *
głos Pana pełen dostojeństwa.

Pan ześle pokój swojemu ludowi

Zagrzmiał Bóg majestatu: *
a w Jego świątyni wszyscy mówią: «Chwała!»
Pan zasiadł nad potopem, *
Pan jako Król zasiada na wieki.

Pan ześle pokój swojemu ludowi

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 14, 23

Alleluja, alleluja, alleluja

Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę,
a Ojciec mój umiłuje go i przyjdziemy do niego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 8, 14-21

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Uczniowie Jezusa zapomnieli zabrać chleby i tylko jeden chleb mieli z sobą w łodzi. Wtedy im przykazał: Uważajcie, strzeżcie się kwasu faryzeuszów i kwasu Heroda!»

A oni zaczęli rozprawiać między sobą o tym, że nie mają chlebów. Jezus zauważył to i rzekł do nich: «Czemu rozprawiacie o tym, że nie macie chlebów? Jeszcze nie pojmujecie i nie rozumiecie, tak otępiałe są wasze umysły? Mając oczy, nie widzicie; mając uszy, nie słyszycie? Nie pamiętacie, ile zebraliście koszów pełnych ułomków, kiedy połamałem pięć chlebów dla pięciu tysięcy?»

Odpowiedzieli Mu: «Dwanaście».

«A kiedy połamałem siedem chlebów dla czterech tysięcy, ile zebraliście koszów pełnych ułomków?»

Odpowiedzieli: «Siedem».

I rzekł im: «Jeszcze nie rozumiecie?»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Żal Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Żal Boga

Gdybyśmy pokusili się o szukanie najbardziej smutnego miejsca w całym Piśmie Świętym, starali się odkryć najbardziej dramatyczny moment z historii zbawienia, to z całą pewnością jednym ze spełniających kryteria takiego wyboru byłoby dzisiejsze pierwsze czytanie. Ten, kto chciałby rozpatrywać opowiadanie o potopie jedynie z punktu widzenia winy i kary, nie dostrzegłby jednego z najistotniejszych i najbardziej dramatycznych zdań zapisanych na kartach Biblii. Mianowicie chodzi o sformułowanie „Bóg pożałował, że stworzył człowieka”.
Oto zaledwie kilka stron wcześniej, człowiek jawi się jako korona dzieła stworzenia, stworzony na obraz i podobieństwo Boga. Teraz, Bóg żałuje, że stworzył ludzi. Arcydzieło, jakim jest istota ludzka, teraz staje się istotą szerzącą zło, niszczącą pierwotny zamysł Boga. Jednak ów żal Boga, mimo, że zaowocuje potopem, nie doprowadzi jednak do unicestwienia Bożych planów. Bóg nie cofnie czasu i nie powtórzy dzieła stworzenia, pozbawiając człowieka wolności. Bóg oczyści świat i z Noego oraz jego najbliższych, innymi słowy, z ludzi, którzy nie ulegli owemu powszechnemu zepsuciu, wyprowadzi na nowo i odbuduje człowieczeństwo w ludziach, którym sam dał istnienie.
Słowa o żalu Boga z powodu stworzenia ludzi muszą także dziś dawać dużo do zastanowienia. Jako Boże dzieci, już nie tylko stworzone na Jego obraz i podobieństwo, ale także odkupione przez Chrystusa i powołane do szczęścia wiecznego w niebie, musimy pamiętać o konieczności współracy z łaską Bożą. Bóg dał nam nową szansę. Zawarł z nami Nowe i wieczne przymierze, ale my mamy w naszej wolności przyjąć ów wielki dar i nie odrzucać naszego Pana i Zbawiciela.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wiele razy nam ludziom wydaje się, że cokolwiek nie robimy, Bóg nas kocha. Owszem, ale to zupełnie nie znaczy, że Bóg od nas nie wymaga. To nie znaczy, że nie zasmucamy Boga naszymi grzechami. To wreszcie nie znaczy, że nie odpowiemy kiedyś za wszystko co dokonało się przez nas w tym życiu, które dał nam Bóg, abyśmy szukali Go i znaleźli.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy mam świadomość, że grzesząc zasmucam Boga?