Temat: Nowa nadzieja

Opadnięcie wód potopu musiało z całą pewnością odsłonić ohydę spustoszenia. Dla Noego i jego rodziny wyjście z arki oznaczało oczywiście nową nadzieję. Zło z powierzchni ziemi zostało zgładzone, zaś Bóg wejrzał na człowieka i zobowiązał się, że już więcej nie będzie złorzeczył ziemi. Zło, pomimo potopu niestety na stałe zagościło pośród ludzi. Przymierze z Noem oznaczało niejako nowy początek, ale przede wszystkim stanowiło długą drogę, na której Bóg rozpoczął to, co dziś nazwalibyśmy procesem wychowawczym ludzkości. Mając Swoje odwieczne plany, wiedząc, że kiedy wypełni się czas, na świat przyjdzie Mesjasz, Boży Syn, Zbawiciel, Bóg zaczął powoli przygotowywać człowieka do nadejścia pełni czasu.
Ziemia po potopie nie tylko wymagał na nowo zaludnienia i uporządkowania, ale przede wszystkim odrodzenia. Stąd też wody potopu staną się zapowiedzią sakramentu chrztu świętego, którego wody gładzą grzechy i odradzają człowieka do nowego życia. Tym razem do życia w łasce. Usposobienie nas ludzi niestety sprawia, że mimo, iż wiemy, co jest dobre a co złe, często sięgamy po zło, mając świadomość, z jakimi wiąże się to konsekwencjami. Bóg jednak nie zsyła kary od razu, nie rezygnuje z nas, ale świadom tego, że potrzebujemy ciągle dorastania w miłości, towarzyszy nam swoją łaską i wspiera nas w dążeniu do życia, w którym pozbędziemy się całkowicie grzechów i uodpornimy się na pokusy, sprowadzająca nas na drogę zła i nieprawości.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Przymierze z Noem rozpoczęło długą drogę dla całej ludzkości. Chrzest rozpoczął naszą indywidulaną drogę życia w łasce i zbliżania się do Boga. Umiejmy dobrze wykorzystać czas dany nam ludziom, abyśmy nie usłyszeli kiedyś od Pana Boga, że lepiej nam by było, gdybyśmy w ogóle się nie narodzili.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy korzystam z sakramentalnego daru łaski?