Liturgia na dzień 2019-02-21:

Pierwsze czytanie

Rdz 9, 1-13

Czytanie z Księgi Rodzaju

Bóg pobłogosławił Noego i jego synów, mówiąc do nich: «Bądźcie płodni i mnóżcie się, abyście zaludnili ziemię. Wszelkie zaś zwierzę na ziemi i wszelkie ptactwo podniebne niechaj się was boi i lęka. Wszystko, co się porusza na ziemi, i wszystkie ryby morskie zostały oddane wam we władanie. Wszystko, co się porusza i żyje, jest przeznaczone dla was na pokarm, tak jak rośliny zielone, daję wam wszystko. Nie wolno wam tylko jeść mięsa z krwią życia. Upomnę się o waszą krew przez wzgląd na wasze życie – upomnę się o nią u każdego zwierzęcia. Upomnę się też u człowieka o życie człowieka i u każdego – o życie brata. Jeśli ktoś przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego, bo człowiek został stworzony na obraz Boga. Wy zaś bądźcie płodni i mnóżcie się; zaludniajcie ziemię i miejcie nad nią władzę».

Potem Bóg tak rzekł do Noego i do jego synów: «Oto Ja zawieram przymierze z wami i z waszym potomstwem, które po was będzie; z wszelką istotą żywą, która jest z wami: z ptactwem, ze zwierzętami domowymi i polnymi, jakie są przy was, ze wszystkimi, które wyszły z arki, z wszelkim zwierzęciem na ziemi. Zawieram z wami przymierze, tak iż nigdy już nie zostanie zgładzona wodami potopu żadna istota żywa i już nigdy nie będzie potopu niszczącego ziemię».

Po czym Bóg dodał: «A to jest znak przymierza, które Ja zawieram z wami i każdą istotą żywą, jaka jest z wami, na wieczne czasy: Łuk mój kładę na obłoki, aby był znakiem przymierza między Mną a ziemią».

Psalm responsoryjny

Ps 102

Psalm (Ps 102 (101), 16-17. 18-19. 20-21. 29 i 22-23 (R.: por. 20b))

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Poganie będą się bali imienia Pana, *
a Twej chwały wszyscy królowie ziemi,
bo Pan odbuduje Syjon *
i ukaże się w swym majestacie.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Pan przychyli się ku modlitwie opuszczonych *
i nie odrzuci ich modłów.
Należy to zapisać dla przyszłych pokoleń, *
lud, który się narodzi, niech wychwala Pana.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Spojrzał Pan z wysokości swego przybytku, *
popatrzył z nieba na ziemię,
aby usłyszeć jęki uwięzionych, *
aby skazanych na śmierć uwolnić.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Synowie sług Twoich bezpiecznie mieszkać będą, *
a ich potomstwo będzie trwało w Twej obecności.
Aby imię Pana głoszono na Syjonie †
i w Jeruzalem Jego chwałę, *
kiedy zgromadzą się razem narody i królestwa,
aby służyć Panu.

Bóg z wyżyn nieba spogląda na ziemię

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 8, 27-33

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus udał się ze swoimi uczniami do wiosek pod Cezareą Filipową. W drodze pytał uczniów: «Za kogo uważają Mnie ludzie?» Oni Mu odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela, inni za Eliasza, jeszcze inni za jednego z proroków».

On ich zapytał: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Odpowiedział Mu Piotr: «Ty jesteś Mesjasz».

Wtedy surowo im przykazał, żeby nikomu o Nim nie mówili. I zaczął ich pouczać, że Syn Człowieczy wiele musi wycierpieć, że będzie odrzucony przez starszych, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; że zostanie zabity, ale po trzech dniach zmartwychwstanie. A mówił zupełnie otwarcie te słowa.

Wtedy Piotr wziął Go na bok i zaczął Go upominać. Lecz On obrócił się i patrząc na swych uczniów, zgromił Piotra słowami: «Zejdź Mi z oczu, szatanie, bo nie myślisz po Bożemu, lecz po ludzku».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przymierze z Noem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Przymierze z Noem

Kiedy zaczynamy wczytywać się w słowa dzisiejszego pierwszego czytania, widzimy uderzające podobieństwo do pierwszych chwil po stworzeniu świata. Na początku Bóg pobłogosławił pierwszym rodzicom i poddał im całe stworzenie. Podobnie, choć nie do końca tak samo rzecz ma się po potopie. Dostrzegamy tu już piętno grzechu, które sprawia, że w nowym poddaniu świata człowiekowi mowa już jest o oddaniu świata we władanie. Co więcej, Bóg ustanawia kolejne prawa, które mają zapobiec eskalacji grzechu. Najdalej idzie chyba zasada, że kto przeleje krew ludzką, przez ludzi ma być przelana krew jego.
O ile zaraz po stworzeniu świata mamy do czynienia z harmonią i porządkiem, o tyle ład po potopie ma już w sobie coś z walki. Człowiek, który musiał opuścić raj, ziemię z której został wzięty, teraz z Bożej woli otrzymuje swoistą przewagę nad światem. Jest postawiony nad całym stworzeniem, ale nie odnajdzie już ono w nim spokojnego i troskliwego gospodarza. Raczej człowiek będzie dominował nad stworzeniem, a ono będzie się go lękać.
Taki stan rzeczy bardziej lub mniej dotkliwie będzie charakteryzował relacje człowieka ze światem. Dopiero w Nowym i Wiecznym przymierzu człowiek otrzyma moc łaski, aby przezwyciężać swoje słabości, Abt stawiać czoła pokusom i pokonywać samego siebie z pomocą Jezusa Chrystusa, aż do odniesienia ostatecznego zwycięstwa nad światem jakie staje się możliwe w mocy Zbawiciela.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pytanie Jezusa o to za kogo uważają Go uczniowie, wykracza daleko poza walor edukacyjny. Jezus objawia im się przecież dzień po dniu, chwila po chwili. Tłumaczy raz jeszcze wszystko to, co mówił do innych słuchaczy. Jednak grono Dwunastu ma stać się przyszłym Kościołem. Stąd też nie tylko świadomość cudów, ale wiara i zaufanie złożone w Bogu mają być mocą i siłą tych, którzy pójdą w świat głosić Nowe Przymierze i Nowego Człowieka.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam, że w Chrystusie jestem Nowym Człowiekiem?