28
lutego
czwartek
VII Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Syr 5, 1-8
Psalm responsoryjny:
Ps 1
Werset przed Ewangelią:
1 Tes 2, 13
Ewangelia:
Mk 9, 41-43. 45. 47-50

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-02-28:

Pierwsze czytanie

Syr 5, 1-8
Czytanie z Mądrości Syracha

Nie polegaj na swych bogactwach i nie mów: «One mi wystarczą».

Nie daj się uwieść żądzom i sile, by iść za zachciankami swego serca.

Nie mów: «Któż ma nade mną panować?» Albowiem Pan z całą pewnością wymierzy ci sprawiedliwość.

Nie mów: «Zgrzeszyłem i cóż mi się stało?» Albowiem Pan jest cierpliwy. Nie bądź bez obawy co do przebaczenia, byś miał dodawać grzech do grzechu.

Nie mów: «Wielkie jest Jego miłosierdzie, zgładzi mnóstwo moich grzechów!» U Niego bowiem jest miłosierdzie, ale i gniew, a na grzeszników spadnie Jego zapalczywość.

Nie odwlekaj nawrócenia do Pana ani nie odkładaj z dnia na dzień; nagle bowiem gniew Jego przyjdzie i zginiesz w czasie odpłaty.

Nie polegaj na bogactwach niesprawiedliwie nabytych, nic ci bowiem nie pomogą w dniu klęski.

Psalm responsoryjny

Ps 1
Psalm (Ps 1, 1-2. 3. 4 i 6 (R.: por. Ps 40 [39], 5a))

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Szczęśliwy człowiek, który nie idzie za radą występnych, †
nie wchodzi na drogę grzeszników *
i nie zasiada w gronie szyderców,
lecz w Prawie Pańskim upodobał sobie *
i rozmyśla nad nim dniem i nocą.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

On jest jak drzewo zasadzone nad płynącą wodą, *
które wydaje owoc w swoim czasie.
Liście jego nie więdną, *
a wszystko, co czyni, jest udane.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Co innego grzesznicy: *
są jak plewa, którą wiatr rozmiata.
Albowiem droga sprawiedliwych jest Panu znana, *
a droga występnych zaginie.

Szczęśliwy człowiek, który ufa Panu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Tes 2, 13
Alleluja, alleluja, alleluja

Przyjmijcie słowo Boże nie jako słowo ludzkie,
ale jak jest naprawdę, jako słowo Boga.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 9, 41-43. 45. 47-50
Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Kto wam poda kubek wody do picia, dlatego że należycie do Chrystusa, zaprawdę, powiadam wam, nie utraci swojej nagrody.

A kto by się stał powodem grzechu dla jednego z tych małych, którzy wierzą, temu lepiej byłoby kamień młyński uwiązać u szyi i wrzucić go w morze.

Jeśli zatem twoja ręka jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie ułomnym wejść do życia wiecznego, niż z dwiema rękami pójść do piekła w ogień nieugaszony. I jeśli twoja noga jest dla ciebie powodem grzechu, odetnij ją; lepiej jest dla ciebie chromym wejść do życia, niż z dwiema nogami być wrzuconym do piekła. Jeśli twoje oko jest dla ciebie powodem grzechu, wyłup je; lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, gdzie robak ich nie ginie i ogień nie gaśnie. Bo każdy ogniem będzie posolony.

Dobra jest sól; lecz jeśli sól smak swój utraci, czymże ją przyprawicie? Miejcie sól w sobie i zachowujcie pokój między sobą».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Sól radykalizmu i miłosierdzia

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Sól radykalizmu i miłosierdzia

Postrzeganie radykalizmu, jako pożądanej postawy w przeżywaniu naszej wiary już nie raz towarzyszyło nam w czasie rozważań Pisma świętego. Wszak chociażby dzisiejsze słowa Ewangelii, nawet osłabione liberalnymi komentarzami nie mogą być rozumiane inaczej, jak zachęta i wezwanie do radykalizmu w pójściu za Jezusem. Przecież takie podejście do pokusy, które skłania się bardziej ku rezygnacji z określonych dóbr, byleby tylko uniknąć zejścia na złą drogę, nie możne być określone inaczej, jak radykalne. Co więcej, przypomnienie przez Pana, że sól która utraciła swój smak na nic się już więcej nie przyda, czy nie jest jasnym wyrażeniem tego, że wiara, która pozostaje tylko na poziomie deklaratywnym jest nic nie warta? Cóż znaczy, że wierzę, skoro żyję tak, jak żyją niewierzący? Co z tego, że nazywam się uczniem Mistrza z Nazaretu, jeśli bliżej mi do innych nauk, niż do Prawdy Ewangelii?
Jakby owego radykalizmu ewangelicznego było mało, nie możemy nie zauważyć i nie rozważyć innych słów, tak bardzo niepopularnych dzisiaj. Otóż mówiąc o podaniu szklanki wody, czyli o działaniu naznaczonym miłosierdziem, Jezus wprost wskazuje na motywację, jaka będzie najbardziej nagrodzona. Ma to być ze względu na Niego. Oczywiście, nie chodzi o to, aby nie przyjść z pomocą innym ludziom, bądź patrzeć jak umierają, ponieważ są innego wyznania. Jednak czynienie miłosierdzia ze względu na Pana jest powinnością ucznia Jezusa.
Dziś jakże często pomija się te prawdy, o których przypomina dzisiejsza Ewangelia. Mówi się o konieczności działań z pominięciem słów „ze względu na Jezusa”. Co więcej, czasem nawet ludzie wierzący celowo pomijają współbraci w wierze, aby nie narazić się na zarzut dyskryminacji. Tylko co wtedy zrobić ze Słowami Pana?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My, jako ludzie wierzący jesteśmy wezwani do radykalizmu. W życiu osobistym, ale także społecznym i międzynarodowym. Jeśli chcemy pozostać solą, która nie utraciła swojego smaku, nie wolno nam nie kierować się „kryterium miłości Chrystusowej”. Czy pomagamy braciom w wierze, czy innowiercom, czy naszym wrogom, mamy to czynić z miłości do Jezusa. Inaczej może to być działalność dobroczynna, ale nie dzieła miłosierdzia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy czynię dobro ze względu na Jezusa?