Liturgia na dzień 2019-03-09:

Pierwsze czytanie

Iz 58, 9b-14

Czytanie z Księgi proroka Izajasza

Tak mówi Pan Bóg:

«Jeśli u siebie usuniesz jarzmo, przestaniesz grozić palcem i mówić przewrotnie, jeśli podasz twój chleb zgłodniałemu i nakarmisz duszę przygnębioną, wówczas twe światło zabłyśnie w ciemnościach, a twoja ciemność stanie się południem. Pan cię zawsze prowadzić będzie, nasyci duszę twoją na pustkowiach. Odmłodzi twoje kości, tak że będziesz jak zroszony ogród i jak źródło wody, co się nie wyczerpie.

Twoi ludzie odbudują prastare zwaliska, wzniesiesz fundamenty pokoleń. I będą cię nazywać naprawiaczem wyłomów, odnowicielem uliczek – na zamieszkanie.

Jeśli powściągniesz nogi od przekraczania szabatu, żeby w dzień mój święty spraw swych nie załatwiać, jeśli nazwiesz szabat rozkoszą, a święty dzień Pana – czcigodnym, jeśli go uszanujesz przez unikanie podróży, tak by nie przeprowadzać swej woli ani nie omawiać spraw swoich, wtedy znajdziesz rozkosz w Panu. Ja cię powiodę w triumfie przez wyżyny kraju, karmić cię będę dziedzictwem Jakuba, twojego ojca.

Albowiem usta Pańskie to wyrzekły».

Psalm responsoryjny

Ps 86

Ps 86 (85), 1b-2. 3-4. 5-6 (R.: por. 11ab)
Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Nakłoń swego ucha i wysłuchaj mnie, Panie, *
bo biedny jestem i ubogi.
Strzeż mojej duszy, bo jestem pobożny, †
zbaw sługę Twego, który ufa Tobie, *
Ty jesteś moim Bogiem.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Panie, zmiłuj się nade mną, *
bo nieustannie wołam do Ciebie.
Uraduj duszę swego sługi, *
ku Tobie, Panie, wznoszę moją duszę.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Ty bowiem, Panie, jesteś dobry i łaskawy, *
pełen łaski dla wszystkich, którzy Cię wzywają.
Wysłuchaj, Panie, modlitwę moją *
i zważ na głos mojej prośby.

Naucz mnie chodzić drogą Twojej prawdy

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ez 33, 11

Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nie chcę śmierci grzesznika,
lecz pragnę, aby się nawrócił i miał życie.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Łk 5, 27-32

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Jezus zobaczył celnika, imieniem Lewi, siedzącego na komorze celnej. Rzekł do niego: «Pójdź za Mną!» On zostawił wszystko, wstał i z Nim poszedł.

Potem Lewi wydał dla Niego wielkie przyjęcie u siebie w domu; a był spory tłum celników oraz innych ludzi, którzy zasiadali z nimi do stołu. Na to szemrali faryzeusze i uczeni ich w Piśmie, mówiąc do Jego uczniów: «Dlaczego jecie i pijecie z celnikami i grzesznikami?»

Lecz Jezus im odpowiedział: «Nie potrzebują lekarza zdrowi, ale ci, którzy się źle mają. Nie przyszedłem powołać do nawrócenia się sprawiedliwych, lecz grzeszników».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odmładzające miłosierdzie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odmładzające miłosierdzie

Miłosierdzie jest szczególnym przymiotem Boga. Można by rzec, że jest wręcz drugim imieniem Tego, Który Jest/ Bóg jest miłosierny dla nas, ponieważ za nas wydał Swojego Syna Jezusa Chrystusa. Owo miłosierdzie objawione w Synu Bożym eksplodowało na Golgocie, gdzie w ofierze krzyża Jezus umiłował nas do końca. Całe Jego publiczne nauczanie, wszystkie cuda, jakie zdziałał, nauki, które wygłosił też były darem miłosierdzia dla zagubionej ludzkości, ale tam na Golgocie, gdzie nienawiść zadała ostatni możliwy cios, gdzie zło uderzyło z impetem i postanowiło zmiażdżyć Tego, Który jest Miłością, miłość miłosierna zaczęła dopiero objawiać swoją potęgę. „Ojcze, wybacz im bo nie wiedzą co czynią”. Czyż nie jest to triumf miłosierdzia? Aż po ostatnie słowa „wykonało się”, które przypieczętowały ofiarę krzyża i ostateczne zwycięstwo miłości miłosiernej.
Skąd jednak pomysł, że miłosierdzie odmładza? Słowa o odmładzaniu, kiedy człowiek usuwa spośród siebie nieprawość zaczerpnięte są z dzisiejszego pierwszego czytania. Niestety, zło i nienawiść zaślepiają człowieka, dodają mu trosk i zamiast ukierunkowywać go na twórczą miłość, kierują jego myśli, słowa i czyny w kierunku zemsty i smutku. Tymczasem człowiek został stworzony do szczęścia i miłości, do twórczego zaangażowania w świat stworzony przez Boga.
Jak gdyby tego było za mało, człowiek czyniąc nieprawość, zamykając się na miłosierną miłość Boga zostaje sam, na straconej pozycji. Kiedy przyjmuje miłosierdzie i miłosierdziem hojnie obdarowuje innych, zyskuje Boga w sercu i sam zaczyna zmieniać siebie i świat w którym żyje.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Kiedy czytamy dzisiejszy fragment Ewangelii, być może zrodziło się w nas pytanie, ilu celników z czasów Chrystusa znamy dzisiaj? Ilu poborców podatkowych odcisnęło swoje piętno na historii ludzkości? Gdyby Mateuszowi Jezus nie okazał miłosierdzia, pozostał by nikomu nieznany. Przyjąwszy miłosierdzie i poświęciwszy się dla Boga, Który jest Miłością, jest dziś postacią, dzięki której znamy lepiej Zbawiciela i rozumiemy, czym jest miłość miłosierna.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o miłosierdziu?