Liturgia na dzień 2019-03-26:

Pierwsze czytanie

Dn 3, 25. 34-43

Czytanie z Księgi proroka Daniela

Powstawszy, Azariasz tak się modlił, a otwarłszy usta, mówił pośród ognia:

«Nie opuszczaj nas na zawsze – przez wzgląd na święte Twe imię nie zrywaj Twego przymierza. Nie odwracaj od nas swego miłosierdzia, przez wzgląd na Twego przyjaciela, Abrahama, sługę Twego, Izaaka, i Twego świętego – Izraela. Im to przyrzekłeś rozmnożyć potomstwo jak gwiazdy na niebie i jak piasek nad brzegiem morza.

Panie, oto jesteśmy najmniejsi spośród wszystkich narodów. Oto jesteśmy dziś poniżeni na całej ziemi z powodu naszych grzechów. Nie ma obecnie władcy, proroka ani wodza, ani całopalenia, ani ofiar, ani darów pokarmowych, ani kadzielnych. Nie ma gdzie ofiarować Tobie pierwocin i doznać Twego miłosierdzia.

Niech jednak dusza strapiona i duch uniżony znajdą u Ciebie upodobanie. Jak całopalenia z baranów i cielców, i z tysięcy tłustych owiec, tak niechaj dziś będzie nasza ofiara przed Tobą i niech Ci się podoba! Ponieważ ci, co pokładają ufność w Tobie, nie mogą doznać wstydu. Teraz zaś idziemy za Tobą z całego serca, odczuwamy lęk przed Tobą i szukamy Twego oblicza. Nie zawstydzaj nas, lecz postępuj z nami według swej łagodności i według wielkiego swego miłosierdzia. Wybaw nas przez swe cuda i uczyń swe imię sławnym, Panie!»

Psalm responsoryjny

Ps 25

Ps 25 (24), 4-5. 6 i 7bc. 8-9 (R.: por. 7)
Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Daj mi poznać Twoje drogi, Panie, *
naucz mnie chodzić Twoimi ścieżkami.
Prowadź mnie w prawdzie według swych pouczeń, *
Boże i Zbawco, w Tobie mam nadzieję.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Wspomnij na swoje miłosierdzie, Panie, *
na swoją miłość, która trwa od wieków.
Tylko o mnie pamiętaj w swoim miłosierdziu *
ze względu na dobroć Twą, Panie.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Dobry jest Pan i łaskawy, *
dlatego wskazuje drogę grzesznikom.
Pomaga pokornym czynić dobrze, *
uczy ubogich dróg swoich.

Pamiętaj o nas, miłosierny Panie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Jl 2, 13bc

Chwała Tobie, Słowo Boże

Nawróćcie się do Boga waszego,
On bowiem jest łaskawy i miłosierny.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mt 18, 21-35

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Piotr podszedł do Jezusa i zapytał: «Panie, ile razy mam przebaczyć, jeśli mój brat zawini względem mnie? Czy aż siedem razy?»

Jezus mu odrzekł: «Nie mówię ci, że aż siedem razy, lecz aż siedemdziesiąt siedem razy.

Dlatego podobne jest królestwo niebieskie do króla, który chciał się rozliczyć ze swymi sługami. Gdy zaczął się rozliczać, przyprowadzono mu jednego, który był mu winien dziesięć tysięcy talentów. Ponieważ nie miał z czego ich oddać, pan kazał sprzedać go razem z żoną, dziećmi i całym jego mieniem, aby dług w ten sposób odzyskać.

Wtedy sługa padł mu do stóp i prosił go: „Panie, okaż mi cierpliwość, a wszystko ci oddam”. Pan ulitował się nad owym sługą, uwolnił go i dług mu darował.

Lecz gdy sługa ów wyszedł, spotkał jednego ze współsług, który mu był winien sto denarów. Chwycił go i zaczął dusić, mówiąc: „Oddaj, coś winien!” Jego współsługa padł przed nim i prosił go: „Okaż mi cierpliwość, a oddam tobie”. On jednak nie chciał, lecz poszedł i wtrącił go do więzienia, dopóki nie odda długu.

Współsłudzy jego, widząc, co się działo, bardzo się zasmucili. Poszli i opowiedzieli swemu panu wszystko, co zaszło.

Wtedy pan jego, wezwawszy go, rzekł mu: „Sługo niegodziwy! Darowałem ci cały ten dług, ponieważ mnie prosiłeś. Czyż więc i ty nie powinieneś był ulitować się nad swoim współsługą, jak ja ulitowałem się nad tobą?” I uniósłszy się gniewem, pan jego kazał wydać go katom, dopóki mu nie odda całego długu.

Podobnie uczyni wam Ojciec mój niebieski, jeżeli każdy z was nie przebaczy z serca swemu bratu».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Przebaczenie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Przebaczenie

Nauka Ewangelii nie pozostawia nam wyboru. Przebaczenie to nie jest jedna z możliwości, przywilej czy ekstrawagancja. Przebaczenie to sedno chrześcijaństwa. Być może nie raz dziwimy się, dlaczego Pan Jezus tak mocno postawił tę kwestię, czemu nie pozostawia nam wyboru i naucza o konieczności wybaczania zawsze, ale kiedy uświadomimy sobie, jak często Bóg nam wybaczył, jak wiele razy jeszcze w życiu będziemy klękać u kratek konfesjonału i żałując za grzechy prosić o wybaczenie, wówczas zrozumiemy sens tej przypowieści.
Kiedy w życiu pierwszych rodziców zagościł grzech, potrzebna była Boża obietnica, aby możliwa była nadzieja. Od tamtej pory Bóg interweniował tak wiele razy, zawierał z ludźmi przymierza, roztaczał kolejne wizje opieki nad człowiekiem, ale Jego miłosierdzie było kluczem do każdego etapu historii zbawienia. Bez przebaczenia Bóg musiałby już na pustyni wygubić wszystkich ludzi, cofając się zaś wstecz, nawet patriarchowie i prorocy po każdej swojej winie musieliby zostać skreśleni przez Boga.
Jezus przychodząc na świat przychodzi jako potomek Dawida. Nawet z owego ułomnego punktu widzenia, biorąc pod uwagę nawet niedoskonałą moralność Starego Testamentu, Dawid popełnił wiele tak ciężkich win, że dziś wielu nie dałoby mu szansy na ich odpokutowanie. Jednak Bóg patrzy inaczej Bóg przebaczając daje człowiekowi nie tylko kolejną szansę, ale sprawia też, że bolesna lekcja zła i grzechu staje się niejednokrotnie dla nas okazją do zbliżenia się do Boga i doświadczeniem Jego miłosierdzia.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Człowiek bez przebaczenie nie jest w stanie żyć. Sam bowiem tak wiele razy prosi o przebaczenie, że gdyby go nie uzyskał, skazany byłby na życie z brzemieniem pomyłek win i grzechów, które zniszczyłyby jakąkolwiek jego przyszłość. Bóg zatem domagając się od nas ciągłej dyspozycji do przebaczania, okazuje nam w tym również miłosierdzie. Uczy nas bowiem, że zanim osiągniemy doskonałość, trzeba nam lekarstwa zwanego miłosierdziem. Tym, które otrzymujemy i tym, którego doświadczamy.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy żyję miłosierdziem?