Liturgia na dzień 2019-03-29:

Pierwsze czytanie

Oz 14, 2-10

Czytanie z Księgi proroka Ozeasza

Tak mówi Pan:

«Wróć, Izraelu, do Pana, Boga twojego, upadłeś bowiem przez własną swą winę. Zabierzcie z sobą słowa i nawróćcie się do Pana! Mówcie do Niego: „Usuń cały grzech, a przyjmij to, co dobre, zamiast cielców dajemy Ci nasze wargi. Asyria nie może nas zbawić; nie chcemy już wsiadać na konie ani też mówić: nasz boże do dzieła rąk naszych. U Ciebie bowiem znajdzie litość sierota”.

Uleczę ich niewierność, szczodrze obdarzę ich miłością, bo gniew mój odwrócił się od nich. Stanę się jakby rosą dla Izraela, tak że rozkwitnie jak lilia i jak topola zapuści korzenie. Rozwiną się jego latorośle, będzie wspaniały jak drzewo oliwne, woń jego będzie jak woń Libanu.

I wrócą znowu, by usiąść w mym cieniu, i zboża uprawiać będą, winnice sadzić, których sława będzie tak wielka, jak wina libańskiego. Co ma jeszcze Efraim wspólnego z bożkami? Ja go wysłuchuję i Ja na niego spoglądam, Ja jestem jak cyprys zielony i Mnie zawdzięcza swój owoc. Któż jest tak mądry, aby to pojął, i tak rozumny, aby to rozważył? Bo drogi Pańskie są proste; kroczą nimi sprawiedliwi, lecz potykają się na nich grzesznicy».

Psalm responsoryjny

Ps 81

Ps 81 (80), 6c-8a. 8b-9. 10-11b. 14 i 17 (R.: por. 11a i 9a)
Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Słyszę słowa nieznane: *
«Uwolniłem od brzemienia jego barki,
jego ręce porzuciły kosze. *
Wołałeś w ucisku, a Ja cię ocaliłem.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Odpowiedziałem ci z grzmiącej chmury, *
doświadczyłem cię przy wodach Meriba.
Słuchaj, mój ludu, chcę cię napomnieć, *
obyś Mnie posłuchał, Izraelu!

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Nie będziesz miał obcego boga, *
cudzemu bogu nie będziesz się kłaniał.
Ja jestem Panem, Bogiem twoim, *
który cię wywiódł z ziemi egipskiej.

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Gdyby mój lud Mnie posłuchał, *
a Izrael kroczył moimi drogami,
jego bym karmił wyborną pszenicą *
i sycił miodem z opoki».

Ja jestem Bogiem, słuchaj mego głosu

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 17

Chwała Tobie, Słowo Boże

Pan mówi: Nawracajcie się,
bliskie jest królestwo niebieskie.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

Mk 12, 28b-34

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Jeden z uczonych w Piśmie podszedł do Jezusa i zapytał Go: «Które jest pierwsze ze wszystkich przykazań?»

Jezus odpowiedział: «Pierwsze jest: „Słuchaj, Izraelu, Pan Bóg nasz jest jedynym Panem. Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całym swoim umysłem i całą swoją mocą”. Drugie jest to: „Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego”. Nie ma innego przykazania większego od tych».

Rzekł Mu uczony w Piśmie: «Bardzo dobrze, Nauczycielu, słusznie powiedziałeś, bo Jeden jest i nie ma innego prócz Niego. Miłować Go całym sercem, całym umysłem i całą mocą i miłować bliźniego jak siebie samego znaczy daleko więcej niż wszystkie całopalenia i ofiary».

Jezus, widząc, że rozumnie odpowiedział, rzekł do niego: «Niedaleko jesteś od królestwa Bożego». I nikt już nie odważył się Go więcej pytać.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pierwsze z przykazań

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pierwsze z przykazań

Niekiedy stawiając drugiemu człowiekowi pytanie nie oczekujemy odpowiedzi, tę bowiem znamy i wiemy co chcielibyśmy usłyszeć, ale zwyczajnie pytając kogoś niejako egzaminujemy go, czy odpowie zgodnie z naszymi oczekiwaniami. Dialogi Zbawiciela z uczonymi w Piśmie i faryzeuszami wiele razy tak właśnie wyglądały. Albo były to pytania podchwytliwe, gdzie odpowiedź z góry oczekiwana miała sprowadzić na Pana poważne kłopoty, albo były to pytania dotyczące kwestii oczywistych, stawiane w celach jak byśmy to dziś powiedzieli wizerunkowych. A nuż odpowie On inaczej, niż odpowiedziałby przeciętny pobożny Izraelita? Wówczas można by wykorzystać taką wpadkę, aby zdyskredytować postać Pana.
W jakim celu pada pytanie zawarte w dzisiejszym fragmencie Ewangelii? Tego właściwie nie wiemy, ale odpowiedź jakiej udziela Mistrz z Nazaretu w zupełności zgadza się z tym, czego oczekuje od Niego rozmówca. Wszak chodzi o najważniejsze z przykazań. Mimo tak wielu publicznych wypowiedzi Pana Jezusa uczeni w Piśmie i faryzeusze nie dostrzegali, że nauka Pana nie jest czymś nowym. Nie głosi On treści, które podważałyby Prawo, Mojżesza lub Proroków. Jedynie wskazuje, że praktyczne zastosowanie tych zasad przez ludzi, którzy mieli świecić przykładem pozostaje dalekie od woli Bożej.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My też tak wiele razy recytujemy te same modlitwy. Zanosimy do Boga takie same prośby, ale w naszym praktycznym codziennym życiu wiele razy sami przeczymy temu, o co się modlimy. Zapominamy o najważniejszym z przykazań i ustalamy swoje własne życiowe priorytety. Dlatego też dobrze, że Ewangelista przypomina nam także o rzeczach oczywistych. Dobrze, że uświadamia nam, o co tak naprawdę chodzi w Ewangelii. My zaś mamy wciąż okazję, aby owe treści wcielić w życie i nie lękać się, że kiedyś, gdy Bóg zagadnie nas o nasze życie, nie będziemy potrafili wyjaśnić, czemu modliliśmy się o jedno, a czynili drugie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o najważniejszym z przykazań?