12
kwietnia
piątek
V Tydzień Wielkiego Postu
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Jr 20, 10-13
Psalm responsoryjny:
Ps 18
Werset przed Ewangelią:
J 6, 63c. 68c
Ewangelia:
J 10, 31-42

Patroni:

Liturgia na dzień 2019-04-12:

Pierwsze czytanie

Jr 20, 10-13
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza

Rzekł Jeremiasz:

«Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: „Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy pomstę na nim!”

Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego i który patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę na nich. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę.

Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców».

Psalm responsoryjny

Ps 18
Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 5-6. 7 (R.: por. 7)
Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Miłuję Cię, Panie, *
Mocy moja,
Panie, Opoko moja i Twierdzo, *
mój Wybawicielu.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Boże, Skało moja, na którą się chronię, *
Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.
Wzywam Pana, godnego chwały, *
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Ogarnęły mnie fale śmierci *
i zatrwożyły odmęty niosące zagładę.
Oplątały mnie pęta otchłani, *
schwyciły mnie sidła śmierci.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Wzywałem Pana w moim utrapieniu, *
wołałem do mojego Boga
i głos mój usłyszał ze swojej świątyni, *
dotarł mój krzyk do Jego uszu.

Pana wzywałem i On mnie wysłuchał

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 6, 63c. 68c

Chwała Tobie, Słowo Boże

Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.

Chwała Tobie, Słowo Boże

Ewangelia

J 10, 31-42

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Żydzi porwali za kamienie, aby Jezusa ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów, które pochodzą od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie kamienować?»

Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie kamienujemy Cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga».

Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście?” Jeżeli Pismo nazwało bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – to czemu wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, dlatego że powiedziałem: „Jestem Synem Bożym”? Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choć nie wierzylibyście Mi, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu».

I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu, i tam przebywał.

Wielu przybyło do Niego, mówiąc, iż Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Jezus Synem Bożym

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Jezus Synem Bożym

Rozwiązywanie spraw jakie dotyczą nas wszystkich za pomocą kamieni nie wydaje się być jedynie wymysłem naszych czasów. Zresztą do dziś w wielu krajach świata kamieniowanie jest uznanym sposobem wykonywania kary śmierci, który nie tyle został wymyślony dziś, co przetrwał do naszych czasów. W dzisiejszym fragmencie Ewangelii widzimy, jak oponenci Zbawiciela byli o krok od ukamienowania Mistrza z Nazaretu. Wszystko zaczęło się od stwierdzenia, że jest Synem Bożym.
Dla wychowanych w monoteizmie Żydów sama myśl, że ktoś ogłasza się Synem Bożym zakrawała faktycznie na bluźnierstwo. Jednak publiczna działalność Zbawiciela, dokonywane przez Niego cuda oraz powoływanie się na Pisma i Proroków winny były skłonić rozmówców raczej do stawiania pytań niż do kamienowania. Wszak Jezus sam także w tej próbie dialogu zwracał uwagę na to, że nie przychodzi aby Pismo odrzucić, aby pozbyć się Prawa, ale je wypełnić. Wszak słowa „Pisma nie można odrzucić” najpełniej definiują Jego postawę i odnoszą się do całej głoszonej przez Zbawiciela nauki.
Ci, którzy dyskutowali z Jezusem nie oczekiwali jednak żadnej debaty teologicznej, ani nawet nie byli za bardzo zainteresowani nauką głoszoną przez Zbawiciela. Im zależało przede wszystkim na zdyskredytowaniu Mistrza z Nazaretu, z którym się nie zgadzali. Oni dawno już zamknęli swoje serca na głos Pana, trudno więc aby próbowali rozumieć co znaczą wszystkie cuda dokonywane przez Zbawiciela i co znaczą Jego słowa wypowiadane do słuchaczy.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pan także dziś ma nam wiele do powiedzenia. My jednak bardzo często przypominamy tych, którzy chcieli Pana Jezusa kamienować. Mamy swoje własne zasady i własne wyobrażenia które tak wiele razy nie przystają do nauki Zbawiciela. Zamiast więc dostosować życie do Ewangelii, dostosowujemy Ewangelię do naszego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy staram się rozumieć naukę Ewangelii?