22
kwietnia
poniedziałek
Poniedziałek Wielkanocny
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dz 2, 14. 22b-32
Psalm responsoryjny:
Ps 16
Werset przed Ewangelią:
Ps 118 (117), 24)
Ewangelia:
Mt 28, 8-15

Patroni:

  • św. Soter Pp,
  • św. Epipodius,
  • św. Leonides,
  • św. Gajusz Pp,
  • św. Maryahb,
  • św. Agapit Pp I,
  • św. Leon,
  • św. Teodor Syceota,
  • św. Opportuna,
  • św. Senorina,
  • bł. Franciszek Venimbeni

Liturgia na dzień 2019-04-22:

Pierwsze czytanie

Dz 2, 14. 22b-32
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W dniu Pięćdziesiątnicy stanął Piotr razem z Jedenastoma i przemówił donośnym głosem:

«Mężowie Judejczycy i wszyscy mieszkańcy Jeruzalem, przyjmijcie do wiadomości i posłuchajcie uważnie mych słów! Jezusa Nazarejczyka, Męża, którego posłannictwo Bóg potwierdził wam niezwykłymi czynami, cudami i znakami, jakich Bóg przez Niego dokonał wśród was, o czym sami wiecie, tego Męża, który z woli, postanowienia i przewidzenia Boga został wydany, przybiliście rękami bezbożnych do krzyża i zabiliście. Lecz Bóg wskrzesił Go, zerwawszy więzy śmierci, gdyż niemożliwe było, aby ona panowała nad Nim, bo Dawid mówi o Nim:

„Miałem Pana zawsze przed oczami, gdyż stoi po mojej prawicy, abym się nie zachwiał. Dlatego ucieszyło się moje serce i rozradował się mój język, także i moje ciało spoczywać będzie w nadziei, że nie zostawisz duszy mojej w Otchłani ani nie dasz Świętemu Twemu ulec rozkładowi. Dałeś mi poznać drogi życia i napełnisz mnie radością przed obliczem Twoim”.

Bracia, wolno powiedzieć do was otwarcie, że patriarcha Dawid umarł i został pochowany w grobie, który znajduje się u nas aż po dzień dzisiejszy. Więc jako prorok, który wiedział, że Bóg przysiągł mu uroczyście, iż jego Potomek zasiądzie na jego tronie, widział przyszłość i przepowiedział zmartwychwstanie Mesjasza, że ani nie pozostanie w Otchłani, ani ciało Jego nie ulegnie rozkładowi.

Tego właśnie Jezusa wskrzesił Bóg, a my wszyscy jesteśmy tego świadkami».

Psalm responsoryjny

Ps 16
Ps 16 (15), 1b-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 1b)
Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Ty jesteś Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
to On mój los zabezpiecza.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię radości przy Tobie
i wieczne szczęście *
po Twojej prawicy.

Strzeż mnie, o Boże, Tobie zaufałem
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 118 (117), 24)

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 28, 8-15
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy anioł przemówił do niewiast, one pośpiesznie oddaliły się od grobu, z bojaźnią i wielką radością, i pobiegły oznajmić to Jego uczniom.

A oto Jezus stanął przed nimi, mówiąc: «Witajcie!» One podeszły do Niego, objęły Go za nogi i oddały Mu pokłon. A Jezus rzekł do nich: «Nie bójcie się! Idźcie i oznajmijcie moim braciom: niech udadzą się do Galilei, tam Mnie zobaczą».

Gdy one były w drodze, niektórzy ze straży przyszli do miasta i powiadomili arcykapłanów o wszystkim, co zaszło. Ci zebrali się ze starszymi, a po naradzie dali żołnierzom sporo pieniędzy i rzekli: «Rozpowiadajcie tak: Jego uczniowie przyszli w nocy i wykradli Go, gdy spaliśmy. A gdyby to doszło do uszu namiestnika, my z nim pomówimy i wybawimy was z kłopotu».

Ci więc wzięli pieniądze i uczynili, jak ich pouczono. I tak rozniosła się ta pogłoska między Żydami, i trwa aż do dnia dzisiejszego.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Najstarsza z plotek

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Najstarsza z plotek

Drugi dzień Świąt, czyli poniedziałek w oktawie Wielkanocy daje nam do rozważania Ewangelię mówiącą o fałszywej plotce, jaką Żydzi rozpuścili, aby zatuszować fakt zniknięcia z grobu ciała Pana. Ewangelista opisując cały ten epizod samą narracją dyskredytuje pogłoski, jakie pojawiały się po zmartwychwstaniu Pana. Aż trudno wyobrazić sobie, że człowiek potrafi aż tak brnąć w kłamstwo i to wbrew swoim najgłębszym interesom. Wszak samo Zmartwychwstanie jest przecież spełnieniem ludzkich marzeń o nieśmiertelności. Jest wyjściem naprzeciw oczekiwaniom, że zdarzy się cud, który pozwoli nam pokonać śmierć.
Zbawiciel przychodzi jako zwycięzca śmierci, ale człowiek wybiera nie tylko krótkie doczesne życie najeżone problemami, intrygami i kłamstwem, nie chcąc odnaleźć w prawdzie o zmartwychwstaniu swojej przyszłości i nadziei.
Do dziś mamy do czynienia z nowymi wcieleniami owego najstarszego oszustwa, jakie zna historia chrześcijaństwa. Tak wielu woli walczyć z chrześcijaństwem, produkować najbardziej potworne oszczerstwa, dyskredytować wiarę, jaką niesie ze sobą Zbawiciel, byle by ocalić kilka chwil życia według własnego, wyimaginowanego pomysłu na życie, zamiast odnaleźć spełnienie w nadziei, jaką daje zmartwychwstanie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
My sami choć uważamy się za wierzących, zapominamy dość często, że nadzieja jaką złożyliśmy w Chrystusie dotyczy przede wszystkim wieczności. Owszem, Jezus nie opuszcza nas w tym życiu doczesnym, ale Jego miłość sięga nieba. Pozwala nam trwać w wierze, nadziei i miłości nawet wbrew atakom Złego Jezus bowiem nie po to umarł i zmartwychwstał, aby pomóc nam urządzić się w tym przemijającym świecie, ale po to, aby dać nam dom w niebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy umiem radować się ze zmartwychwstania Pana?