kwietnia

sobota

Oktawa Wielkanocy

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 4, 13-21

Psalm responsoryjny:

Ps 118

Werset przed Ewangelią:

Ps 118 (117), 24

Ewangelia:

Mk 16, 9-15

Patroni:

św. Szymon (Symeon),
św. Pollio,
św. Teodor,
św. Liberalis,
św. Mauganus {Macaldus},
św. Jan,
bł. Zyta,
bł. Piotr Armengol,
bł. Jakub Varinguer z Iadere,
bł. Katarzyna z Monte Nigro,
bł. Mikołaj Roland,
bł. Maria Antonia Bandrés y Elósegui

Liturgia na dzień 2019-04-27:

Pierwsze czytanie

Dz 4, 13-21

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Przełożeni i starsi, i uczeni, widząc odwagę Piotra i Jana, a dowiedziawszy się, że są oni ludźmi nieuczonymi i prostymi, dziwili się. Rozpoznawali w nich też towarzyszy Jezusa. A widząc nadto, że stoi z nimi uzdrowiony człowiek, nie znajdowali odpowiedzi.

Kazali więc im wyjść z sali Sanhedrynu i naradzali się między sobą: «Co mamy zrobić z tymi ludźmi? Bo dokonali jawnego znaku, oczywistego dla wszystkich mieszkańców Jeruzalem. Przecież temu nie możemy zaprzeczyć. Aby jednak nie szerzyło się to wśród ludu, surowo zabrońmy im przemawiać do kogokolwiek w to imię!»

Przywołali ich potem i zakazali im w ogóle przemawiać i nauczać w imię Jezusa. Lecz Piotr i Jan odpowiedzieli: «Rozsądźcie, czy słuszne jest w oczach Bożych bardziej słuchać was niż Boga? Bo my nie możemy nie mówić tego, co widzieliśmy i słyszeliśmy».

Oni zaś ponowili groźby, a nie znajdując żadnej podstawy do wymierzenia im kary, wypuścili ich ze względu na lud, bo wszyscy wielbili Boga z powodu tego, co się stało.

Psalm responsoryjny

Ps 118

Ps 118 (117), 1bc i 14-15b. 16-18. 19-21 (R.: por. 21a)
Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś
Albo: Alleluja

Dziękujcie Panu, bo jest dobry, *
bo Jego łaska trwa na wieki.
Pan moją mocą i pieśnią, †
On stał się moim Zbawcą. *
Głosy radości z ocalenia w namiotach sprawiedliwych.

Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś
Albo: Alleluja

Prawica Pana wzniesiona wysoko, *
prawica Pańska moc okazała.
Nie umrę, ale żyć będę i głosić dzieła Pana. *
Ciężko mnie Pan ukarał, ale na śmierć nie wydał.

Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś
Albo: Alleluja

Otwórzcie mi bramy sprawiedliwości, †
wejdę przez nie i podziękuję Panu. *
Oto jest brama Pana, przez nią wejdą sprawiedliwi.
Dziękuję Tobie, że mnie wysłuchałeś *
i stałeś się moim Zbawcą.

Dziękuję, Panie, że mnie wysłuchałeś
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Ps 118 (117), 24

Alleluja, alleluja, alleluja

Oto dzień, który Pan uczynił,
radujmy się nim i weselmy.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mk 16, 9-15

Słowa Ewangelii według Świętego Marka

Po swym zmartwychwstaniu, wczesnym rankiem w pierwszy dzień tygodnia, Jezus ukazał się najpierw Marii Magdalenie, z której przedtem wyrzucił siedem złych duchów. Ona poszła i oznajmiła to Jego towarzyszom, pogrążonym w smutku i płaczącym. Ci jednak, słysząc, że żyje i że ona Go widziała, nie dali temu wiary.

Potem ukazał się w innej postaci dwom spośród nich na drodze, gdy szli do wsi. Oni powrócili i obwieścili pozostałym. Lecz im też nie uwierzyli.

W końcu ukazał się samym Jedenastu, gdy siedzieli za stołem, i wyrzucał im brak wiary oraz upór, że nie wierzyli tym, którzy widzieli Go zmartwychwstałego.

I rzekł do nich: «Idźcie na cały świat i głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu!»

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Niedowiarkowie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Niedowiarkowie

Wiara jest łaską. Co do tego nie ma najmniejszych wątpliwości. Jednak jak tę łaskę interpretować, to wielu ma na ten temat swoje zdanie, nie koniecznie tożsame z nauką Kościoła Katolickiego. Ciekawe spojrzenie na rozwój wiary w sercu człowieka rzuca dzisiejsza Ewangelia. Uczniowie, którzy byli niejako świadkami aresztowania Pana, przekonani o Jego męczeńskiej śmierci, nie dowierzają świadectwu Marii Magdaleny i uznają za niewiarygodną wiadomość, że Ten, Który był umarły żyje.
Iście nie jest to łatwa prawda do przyjęcia. Owszem, apostołowie byli świadkami wskrzeszenia Łazarza, Młodzieńca z Nain i córki Jaira. Ale za tymi cudami stał właśnie Mistrz z Nazaretu. Ten, Którego martwego złożono do grobu. Jak więc uwierzyć, że był martwy, a ożył, że dał się zabić a oto staje przed nimi jako Pan życia?
My dziś też mimo, że doświadczamy wielu łask od Jezusa Zmartwychwstałego, że otrzymaliśmy łaskę wiary, musimy o tę wiarę dbać i nią żyć. Wszak Zbawiciel mówił w przypowieści o siewcy, że ziarno rzucone na glebę ludzkiego serca wydaje różnorakie plony. Tymczasem wielokrotnie to od nas zależy, jak uprawiamy ową glebę serca, jak przygotowujemy się na słowo, które wypowiada do nas Pan, jak często spotykamy się z Nim w sakramentach Kościoła.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jezus przy spotkaniu z Tomaszem i pozostałymi apostołami wzywa nie tylko ich, ale i nas, aby nie być niedowiarkami, lecz wierzącymi. Stąd trzeba nam prosić o łaskę wiary, dbać o to, aby wzrastała w naszych sercach a jednocześnie szukać Pana tam, gdzie On sam daje się znaleźć.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy troszczę się o swoją wiarę?