29
kwietnia
poniedziałek
Święto św. Katarzyny Sieneńskiej, dziewicy i doktora kościoła, patronki Europy
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
1 J 1, 5-10;2,1-2
Psalm responsoryjny:
Ps 103
Ewangelia:
Mt 11, 25-30

Patroni:

  • św. Katarzyna z Sieny,
  • św. Tychik,
  • św. Torpes,
  • św. Sewer,
  • św. Hugo,
  • św. Achardus

Liturgia na dzień 2019-04-29:

Pierwsze czytanie

1 J 1, 5-10;2,1-2
Czytanie z Pierwszego listu świętego Jana Apostoła

Najmilsi:

Nowina, którą usłyszeliśmy od Niego i którą wam głosimy, jest taka: Bóg jest światłością, a nie ma w Nim żadnej ciemności. Jeżeli mówimy, że mamy z Nim współuczestnictwo, a chodzimy w ciemności, kłamiemy i nie postępujemy zgodnie z prawdą. Jeżeli zaś chodzimy w światłości, tak jak On sam trwa w światłości, wtedy mamy jedni z drugimi współuczestnictwo, a krew Jezusa, Syna Jego, oczyszcza nas z wszelkiego grzechu.

Jeśli mówimy, że nie mamy grzechu, to samych siebie oszukujemy i nie ma w nas prawdy. Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, Bóg jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości. Jeśli mówimy, że nie zgrzeszyliśmy, czynimy Go kłamcą i nie ma w nas Jego nauki.

Dzieci moje, piszę wam to dlatego, żebyście nie grzeszyli. Jeśliby nawet ktoś zgrzeszył, mamy Rzecznika wobec Ojca, Jezusa Chrystusa sprawiedliwego. On bowiem jest ofiarą przebłagalną za nasze grzechy i nie tylko za nasze, lecz również za grzechy całego świata.

Psalm responsoryjny

Ps 103
Ps 103 (102), 1-2. 3-4. 8-9. 13-14. 17-18 (R.: por. 1a)

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Błogosław, duszo moja, Pana, *
i wszystko, co jest we mnie, święte imię Jego.
Błogosław, duszo moja, Pana, *
i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

On odpuszcza wszystkie twoje winy *
i leczy wszystkie choroby,
On twoje życie ratuje od zguby, *
obdarza cię łaską i zmiłowaniem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Miłosierny jest Pan i łaskawy, *
nieskory do gniewu i bardzo cierpliwy.
Nie zapamiętuje się w sporze, *
nie płonie gniewem na wieki.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Jak ojciec lituje się nad dziećmi, *
tak Pan się lituje nad tymi, którzy się Go boją.
Wie On, z czegośmy powstali, *
pamięta, że jesteśmy prochem.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Łaska zaś Boga jest wieczna dla Jego wyznawców, *
a Jego sprawiedliwość nad ich potomstwem,
nad wszystkimi, którzy strzegą Jego przymierza *
i pamiętają, by spełniać Jego przykazania.

Chwal i błogosław, duszo moja, Pana.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Por. Mt 11, 25

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi,
że tajemnice królestwa objawiłeś prostaczkom.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Mt 11, 25-30
Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

W owym czasie Jezus przemówił tymi słowami: «Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom. Tak, Ojcze, gdyż takie było Twoje upodobanie.

Wszystko przekazał Mi Ojciec mój. Nikt też nie zna Syna, tylko Ojciec, ani Ojca nikt nie zna, tylko Syn, i ten, komu Syn zechce objawić.

Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię.

Weźcie moje jarzmo na siebie i uczcie się ode Mnie, bo jestem cichy i pokorny sercem, a znajdziecie ukojenie dla dusz waszych. Albowiem jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Objawione przez Boga

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Objawione przez Boga

Wiele razy zajmują nas aspekty wiary, na które mnie znamy odpowiedzi. Na przestrzeni wieków powstało wiele traktatów teologicznych, które próbują przybliżyć nas do prawdy objawionej przez Boga. Jak to wszystko ma się do słów Zbawiciela, w których wysławia Ojca, za to, że wielkie dzieła Boże zostały zakryte przed mądrymi i roztropnymi, a objawione prostaczkom? Czyżby Bóg był wrogiem mądrości? Czyż rozważanie nad światem i Bożym objawieniem nie jest drogą do lepszego poznania Stwórcy? Wszak Pismo święte tyle razy głosi pochwałę mądrości. Napomina, aby pochylać się nad prawem Pańskim. Jak więc rozumieć słowo, jakie daje nam dziś Kościół do rozważania?
Jeśli pochylimy się z pokorą nad prawdą i mądrością Ewangelii, zobaczymy, że Bóg w żaden sposób nie jest wrogiem ani mądrości ani refleksji nad światem i Bożym objawieniem. Ów dzisiejszy fragment zawiera dwie zasadnicze myśli, które pomogą nam lepiej zrozumieć jak wielka jest miłość Boga, która objawiła się w tym, co Jezus przekazał nam od Ojca.
Przede wszystkim uwielbienie dla Boga, że rzeczy proste zostały objawione prostaczkom pokazuje nam, że Bóg nie wymaga od nas studiów teologicznych czy rozwiązywania łamigłówek aby Go poznać. On daje nam Siebie i w najprostszy możliwy sposób zaprasza do wspólnoty ze sobą. Po drugie, aby dokonać refleksji nad tym, co Bóg a nam do powiedzenia potrzebna jest pokora. Aby przystąpić do Boga, trzeba być pokornym. Także jeśli chodzi o refleksję teologiczną.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Pokora w poznawaniu wiedzy o świecie i Bogu nie jest rzeczą nową w chrześcijaństwie. Wszak już Sokrates mówił „wiem, że nic nie wiem”. Jeśli więc przystąpimy do Boga i będziemy pokorni, On sam da nam się poznać zarówno -przez wiedzę jak i przez wiarę.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem pokorny wobec Boga?