maja

sobota

Wspomnienie św. Floriana, męczennika

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Dz 6, 1-7

Psalm responsoryjny:

Ps 33

Ewangelia:

J 6, 16-21

Patroni:

św. Agapiusz, Sekundyn, Emilian, Tertulla i Antonia ,
św. Antonim,
św. Florian,
św. Sylwan,
bł. Władysław z Gielniowa,
św. Jan Houghton, Robert Lawrence, Augustyn Webster i Ryszard Reynolds ,
św. Jan Haile,
bł. Jan Marcin Moyé

Liturgia na dzień 2019-05-04:

Pierwsze czytanie

Dz 6, 1-7

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Gdy liczba uczniów wzrastała, zaczęli helleniści szemrać przeciwko Hebrajczykom, że przy codziennym rozdawaniu jałmużny zaniedbywano ich wdowy.

Dwunastu, zwoławszy wszystkich uczniów, powiedziało: «Nie jest rzeczą słuszną, abyśmy zaniedbali słowo Boże, a obsługiwali stoły. Upatrzcie zatem, bracia, siedmiu mężów spośród siebie, cieszących się dobrą sławą, pełnych Ducha i mądrości. Im zlecimy to zadanie. My zaś oddamy się wyłącznie modlitwie i posłudze słowa».

Spodobały się te słowa wszystkim zebranym i wybrali Szczepana, męża pełnego wiary i Ducha Świętego, oraz Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. Przedstawili ich apostołom, którzy, modląc się, nałożyli na nich ręce.

A słowo Boże szerzyło się, wzrastała też bardzo liczba uczniów w Jerozolimie, a nawet bardzo wielu kapłanów przyjmowało wiarę.

Psalm responsoryjny

Ps 33

Ps 33 (32), 1-2. 4-5. 18-19 (R.: por. 22)
Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Sprawiedliwi, radośnie wołajcie na cześć Pana, *
prawym przystoi pieśń chwały.
Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Bo słowo Pana jest prawe, *
a każde Jego dzieło godne zaufania.
On miłuje prawo i sprawiedliwość, *
ziemia jest pełna Jego łaski.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie
Albo: Alleluja

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Alleluja, alleluja, alleluja

Zmartwychwstał Chrystus, który wszystko stworzył
i zlitował się nad ludźmi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 6, 16-21

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

Po rozmnożeniu chlebów, o zmierzchu uczniowie Jezusa zeszli nad jezioro i wsiadłszy do łodzi, zaczęli się przeprawiać przez nie do Kafarnaum. Nastały już ciemności, a Jezus jeszcze do nich nie przyszedł; jezioro burzyło się od silnego wichru.

Gdy upłynęli około dwudziestu pięciu lub trzydziestu stadiów, ujrzeli Jezusa kroczącego po jeziorze i zbliżającego się do łodzi. I przestraszyli się. On zaś rzekł do nich: «To Ja jestem, nie bójcie się». Chcieli Go zabrać do łodzi, ale łódź znalazła się natychmiast przy brzegu, do którego zdążali.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Apostolskie priorytety

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Apostolskie priorytety

Jak niesamowita musiał aby radość apostołów, kiedy doświadczali, jak słowo Boże wydaje owoc w ludzkich sercach. Co więcej, wczytując się w słowa dzisiejszego pierwszego czytania widzimy też zaangażowanie i troski troskę apostołów o to, aby zadanie powierzone im przez Mistrza wypełnić jak najlepiej. Dlatego też decyzja, że ci, których posłał Jezus, mają poświęcić się posłudze głoszenia słowa oraz modlitwie.
Z dzisiejszego punktu widzenia może to dziwić, bo przecież dzieła miłosierdzia są dziś niejako w centrum aktywności Kościoła, ale uczniowie Zbawiciela pomni zadania, do którego zostali wybrani i posłani, zdecydowali się na ustanowienie diakonów, aby to oni zajęli się rozdawaniem jałmużny. Jezus bowiem polecił swoim uczniom, aby szli aż na krańce świata i czynili sobie uczniów. Posłani z orędziem Dobrej Nowiny pamiętali, że jej głoszenie jest zadaniem ich życia. Wszak wiara rodzi się ze słuchania, a to właśnie dzięki wierze możemy na mocy zasług Chrystusa osiągnąć życie wieczne.
Głosząc słowo Boże, idąc aż na krańce świata dla Imienia Jezusowego, wreszcie potwierdzając męczeńską śmiercią prawdy, jakie nieśli ze sobą w świat, wypełnili zadanie powierzone im przez Mistrza. Pamiętali bowiem o zasadzie, o jakie mówił sam Zbawiciel. „Cóż przyjdzie człowiekowi jeśliby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?”

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jest wiele zadań, które są ważne i jakie znajdują się w orbicie zainteresowania Kościoła. Od samego początku, od momentu jego założenia przez Zbawiciela kontynuuje on misję, jaka została mu zlecona. Jednak wiele razy pośród zadań ważnych i najważniejszych wciąż musimy stawiać sobie to samo pytanie, jakie legło u podstaw posługi apostolskiej. Mianowicie, jak najlepiej wypełnić i jak pozostać wiernymi misji zleconej nam przez Zbawiciela?

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy pamiętam o zadaniach do jakich posyła nas Jezus?