14
maja
wtorek
Święto św. Macieja Apostoła
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dz 1, 15-17. 20-26
Psalm responsoryjny:
Ps 113
Werset przed Ewangelią:
J 15, 16
Ewangelia:
J 15, 9-17

Patroni:

  • św. Maciej,
  • św. Maksym,
  • św. Poncjusz,
  • św. Wiktor i Korona,
  • św. Izydor,
  • św. Feliks i Fortunat,
  • św. Justa i Heredina,
  • św. Aprunculus,
  • św. Gallus,
  • św. Carthagus,
  • św. Erembert,
  • bł. Egidiusz z Vaozela,
  • bł. Teodora {Anna Teresa} Guérin,
  • św. Michał Garicoits,
  • św. Maria Dominica Mazzarello

Liturgia na dzień 2019-05-14:

Pierwsze czytanie

Dz 1, 15-17. 20-26
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W owym czasie Piotr, powstawszy w obecności braci, a zebrało się razem około stu dwudziestu osób, tak przemówił: «Bracia, musiało wypełnić się słowo Pisma, które Duch Święty zapowiedział przez usta Dawida o Judaszu. On to wskazał drogę tym, którzy pojmali Jezusa, bo on zaliczał się do nas i miał udział w naszym posługiwaniu. Napisano bowiem w Księdze Psalmów: „Niech opustoszeje dom jego i niech nikt w nim nie mieszka! A urząd jego niech inny obejmie”. Trzeba więc, aby jeden z tych, którzy towarzyszyli nam przez cały czas, kiedy Pan Jezus przebywał z nami, począwszy od chrztu Janowego aż do dnia, w którym został wzięty od nas do nieba, stał się razem z nami świadkiem Jego zmartwychwstania».

Postawiono dwóch: Józefa, zwanego Barsabą, z przydomkiem Justus, i Macieja. I taką odmówili modlitwę: «Ty, Panie, znasz serca wszystkich, wskaż z tych dwóch jednego, którego sobie wybrałeś, by zajął miejsce w tym posługiwaniu i w apostolstwie, któremu sprzeniewierzył się Judasz, aby pójść swoją drogą». I dali im losy, a los padł na Macieja. I został dołączony do jedenastu Apostołów.

Psalm responsoryjny

Ps 113
Ps 113, 1-2. 3-4. 5-6. 7-8 (R.: por. 8)

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Chwalcie, słudzy Pańscy, *
chwalcie imię Pana.
Niech imię Pańskie będzie błogosławione *
teraz i na wieki.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Od wschodu słońca do zachodu słońca *
niech będzie pochwalone imię Pana.
Pan jest wywyższony nad wszystkie ludy, *
ponad niebiosa sięga Jego chwała.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Kto jest jak nasz Pan Bóg, *
co ma siedzibę w górze,
co w dół spogląda *
na niebo i na ziemię?

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Podnosi z prochu nędzarza *
i dźwiga z gnoju ubogiego,
by go posadzić wśród książąt, *
wśród książąt swojego ludu.

Wśród książąt ludu Pan Bóg go posadził
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 16
Alleluja, alleluja, alleluja

Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem,
abyście szli i owoc przynosili.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 15, 9-17
Słowa Ewangelii według świętego Jana

Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Wytrwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości. To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna.

To jest moje przykazanie, abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem. Nikt nie ma większej miłości od tej, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich. Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję.

Już was nie nazywam sługami, bo sługa nie wie, co czyni pan jego, ale nazwałem was przyjaciółmi, albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego. Nie wyście Mnie wybrali, ale Ja was wybrałem i przeznaczyłem was na to, abyście szli i owoc przynosili i by owoc wasz trwał, aby wszystko dał wam Ojciec, o cokolwiek Go prosicie w imię moje. To wam przykazuję, abyście się wzajemnie miłowali».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Największe z przykazań

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Największe z przykazań

Ilekroć Kościół daje nam do rozważania ów fragment Ewangelii, gdzie Zbawiciel daje nam nowe przykazanie i mówi, że pośród wszystkich przykazań największe jest aby miłować Boga nade wszystko, zaś drugie jest podobne, bo nakazuje miłowanie bliźniego swego jak siebie samego, tylekroć wraca pytanie, czy da się nakazać miłowanie kogoś. Wszystko jedno Boga czy człowieka. Przecież miłość domaga się wolności. Można przecież zewnętrznie zniewolić człowieka, można nakazać wykonanie różnych czynności, ale nie można sięgnąć ludzkiego serca.
Odpowiedź jaką daje człowiek Bogu nie może być jednak inna, jak odpowiedzią miłości. Przykazanie Boże okazuje się być wyjątkowym przynagleniem, gdyż miłość, jaką zostaliśmy obdarowani jako pierwsi domaga się właśnie odpowiedzi miłości.
Do głoszenia tego orędzia zostali powołani apostołowie. Ich zadaniem było zanieść aż na krańce świata to przesłanie, że Bóg pierwszy nas umiłował. Pierwsi w czynieniu sobie uczniów, gotowi do świadczenia aż po męczeństwo daj nam i dziś przykład tego, co znaczy odpowiedzieć Bogu na Jego wezwanie.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Świętując liturgiczne upamiętnienie któregokolwiek z apostołów warto pamiętać, że poniekąd wszyscy jesteśmy apostołami. Jesteśmy powołani do dawania świadectwa o tej miłości, którą zostaliśmy obdarowani. Zatem przykazanie ukazuje nam drogę i przypomina o przynagleniu, ale właśnie istotą jego wypełnienia jest umiłowanie Boga z własnej i nieprzymuszonej woli.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy miłuję Boga?