23
maja
czwartek
5. wielkanocny
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Dz 15, 7-21
Psalm responsoryjny:
Ps 96
Werset przed Ewangelią:
J 15, 9-11
Ewangelia:
J 15, 9-11

Patroni:

  • św. Lucjusz, Montan, Julian, Wiktoryk, Wiktor i Donacjan ,
  • Mczennicy z Kapadocji,
  • Męczennicy z Mezopotamii,
  • św. Dezyderiusz,
  • św. Efeb,
  • św. Eutychius,
  • św. Spes,
  • św. Honorat,
  • św. Syagrius,
  • św. Michał,
  • św. Gwibert,
  • św. Jan Chrzciciel z Rossi,
  • bł. Józef Kurzawa i Wincenty Matuszewski

Liturgia na dzień 2019-05-23:

Pierwsze czytanie

Dz 15, 7-21
Czytanie z Dziejów Apostolskich

W Jerozolimie, po długiej wymianie zdań, przemówił Piotr do apostołów i starszych:

«Wiecie, bracia, że Bóg już dawno wybrał mnie spośród was, aby z moich ust poganie usłyszeli słowa Ewangelii i uwierzyli. Bóg, który zna serca, zaświadczył na ich korzyść, dając im Ducha Świętego tak samo jak nam. Nie zrobił żadnej różnicy między nami a nimi, oczyszczając ich serca przez wiarę.

Dlaczego więc teraz Boga wystawiacie na próbę, nakładając na uczniów jarzmo, którego ani ojcowie nasi, ani my sami nie mieliśmy siły dźwigać. Wierzymy przecież, że będziemy zbawieni przez łaskę Pana Jezusa tak samo jak oni».

Umilkli wszyscy, a potem słuchali opowiadania Barnaby i Pawła o tym, jak wielkich cudów i znaków dokonał Bóg przez nich wśród pogan.

A gdy i oni umilkli, zabrał głos Jakub i rzekł: «Posłuchajcie mnie, bracia! Szymon opowiedział, jak Bóg raczył wybrać sobie Lud spośród pogan. Zgadzają się z tym słowa Proroków, bo napisano:

„Potem powrócę i odbuduję przybytek Dawida, który znajduje się w upadku. Odbuduję jego ruiny i wzniosę go, aby pozostali ludzie szukali Pana i wszystkie narody, nad którymi wzywane jest imię moje – mówi Pan, który to sprawia. To są Jego odwieczne wyroki”.

Dlatego ja sądzę, że nie należy nakładać ciężarów na pogan nawracających się do Boga, lecz napisać im, aby się wstrzymali od pokarmów ofiarowanych bożkom, od nierządu, od tego, co uduszone, i od krwi. Z dawien dawna bowiem w każdym mieście są ludzie, którzy co szabat czytają Mojżesza i wykładają go w synagogach».

Psalm responsoryjny

Ps 96
Psalm (Ps 96 (95), 1-2a. 2b-3. 10 (R.: por. 3)

Pośród narodów głoście chwałę Pana
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Panu pieśń nową, *
śpiewaj Panu, ziemio cała.
Śpiewajcie Panu, *
sławcie Jego imię.

Pośród narodów głoście chwałę Pana
Albo: Alleluja

Każdego dnia głoście Jego zbawienie. *
Głoście Jego chwałę wśród wszystkich narodów,
rozgłaszajcie Jego cuda *
pośród wszystkich ludów.

Pośród narodów głoście chwałę Pana
Albo: Alleluja

Głoście wśród ludów, *
że Pan jest królem.
On świat tak utwierdził, że się nie zachwieje, *
będzie sprawiedliwie sądził ludy.

Pośród narodów głoście chwałę Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 9-11
Alleluja, alleluja, alleluja

Moje owce słuchają mego głosu,
Ja znam je, a one idą za Mną.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 15, 9-11
Jezus powiedział do swoich uczniów:

«Jak Mnie umiłował Ojciec, tak i Ja was umiłowałem. Trwajcie w miłości mojej! Jeśli będziecie zachowywać moje przykazania, będziecie trwać w miłości mojej, tak jak Ja zachowałem przykazania Ojca mego i trwam w Jego miłości.

To wam powiedziałem, aby radość moja w was była i aby radość wasza była pełna».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Radując się w Panu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Radując się w Panu

Radość jest ściśle związana ze szczęściem. Człowiek szczęśliwy, to człowiek radosny. Niestety, radość i szczęście to stan, na który trzeba nie raz ciężko zapracować. Za to kiedy nadejdzie, trwa i powoduje zasłużoną satysfakcję. Z chwilową przyjemnością jest dokładnie odwrotnie. Może nadejść w przeciągu chwili. Eksplodować zadowoleniem, które jednak szybko przeminie i zostawi potężny kredyt do spłaty. Bóg tymczasem proponuje rozwiązanie nie do końca dziś modne. Najpierw każe zapracować, stawia przykazania, obiecuje nagrodę, ale satysfakcja, radość i szczęście wykluwają się nieraz długo i boleśnie.
Dziś wielu nie rozumie, po co właściwie nam przykazania. Dlaczego Bóg nie ogłosi raz na dobre, że kocha nas takimi, jakimi jesteśmy, nie stworzy w raju jakichś stref dla poszczególnych społeczności, subkultur, czy nawet nie wykreśli z listów św. Pawła katalogów występków i nie nazwie nienawiści, egoizmu i sodomii innymi rodzajami miłości. Czemu zamiast przykazania miłości nie zażąda jak wielcy tego świata tolerancji i wtedy …, no właśnie co stało by się wtedy? Czy Bóg, który schlebiałby naszym grzechom i pożądliwością byłby komukolwiek potrzebny? Czy odbierałby chwałę z poranionych serc i brudnych dusz?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE

Jezus nie tylko daje nam przykazania miłości. On nakazuje nam trwać w Jego miłości. Jest to jedyna prawdziwa miłość, z której wyrasta dobro, prawda i piękno, z której bierze się sens, cel i wartość ludzkiego życia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam w miłości Boga?