Liturgia na dzień 2019-06-05:

Pierwsze czytanie

Dz 20, 28-38

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Paweł powiedział do starszych Kościoła efeskiego:

«Uważajcie na samych siebie i na całe stado, w którym Duch Święty ustanowił was biskupami, abyście kierowali Kościołem Boga, który On nabył własną krwią. Wiem, że po moim odejściu wejdą między was wilki drapieżne, nie oszczędzając stada. Także spośród was samych powstaną ludzie, którzy głosić będą przewrotne nauki, aby pociągnąć za sobą uczniów.

Dlatego czuwajcie, pamiętając, że przez trzy lata w dzień i w nocy nie przestawałem ze łzami upominać każdego z was. A teraz polecam was Bogu i słowu Jego łaski, władnemu zbudować i dać dziedzictwo ze wszystkimi świętymi.

Nie pożądałem srebra ani złota, ani szaty niczyjej. Sami wiecie, że te ręce zarabiały na potrzeby moje i moich towarzyszy. We wszystkim pokazałem wam, że tak pracując, trzeba wspierać słabych i pamiętać o słowach Pana Jezusa, które On sam wypowiedział: „Więcej szczęścia jest w dawaniu aniżeli w braniu”».

Po tych słowach upadł na kolana i modlił się razem z nimi wszystkimi. Wtedy wszyscy wybuchnęli wielkim płaczem. Rzucali się Pawłowi na szyję i całowali go, smucąc się najbardziej z tego, co powiedział: że już nigdy go nie zobaczą.

Potem odprowadzili go na okręt.

Psalm responsoryjny

Ps 68

Ps 68 (67), 29-30. 33-35a. 35bc i 36bc (R.: por. 33a)

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Boże, okaż swoją potęgę, *
potęgę Bożą, której dla nas użyłeś.
W Twej świątyni nad Jeruzalem *
niech królowie złożą Tobie dary!

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Śpiewajcie Bogu, królestwa ziemi, †
zagrajcie Panu, *
On przemierza odwieczne niebiosa.
Oto wydał głos swój, głos potężny: *
«Uznajcie moc Bożą!»

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Jego majestat jest nad Izraelem, *
a Jego potęga w obłokach.
On sam swojemu ludowi daje potęgę i siłę. *
Niech będzie Bóg błogosławiony!

Śpiewajcie Bogu, wszystkie ludy ziemi
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 17, 17ba

Alleluja, alleluja, alleluja

Słowo Twoje, Panie, jest prawdą,
uświęć nas w prawdzie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

J 17, 11b-19

Słowa Ewangelii według Świętego Jana

W czasie Ostatniej Wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami:

«Ojcze Święty, zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, aby tak jak My stanowili jedno. Dopóki z nimi byłem, zachowywałem ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś, i ustrzegłem ich, a nikt z nich nie zginął z wyjątkiem syna zatracenia, aby się wypełniło Pismo.

Ale teraz idę do Ciebie i tak mówię, będąc jeszcze na świecie, aby moją radość mieli w sobie w całej pełni. Ja im przekazałem Twoje słowo, a świat ich znienawidził za to, że nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata. Nie proszę, abyś ich zabrał ze świata, ale byś ich ustrzegł od złego. Oni nie są ze świata, jak i Ja nie jestem ze świata.

Uświęć ich w prawdzie. Słowo Twoje jest prawdą. Jak Ty Mnie posłałeś na świat, tak i Ja ich na świat posłałem. A za nich Ja poświęcam w ofierze samego siebie, aby i oni byli uświęceni w prawdzie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Uświęceni w prawdzie

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Uświęceni w prawdzie

Jezus Chrystus jest Prawdą, podobnie jak jest Drogą i Życiem. Słowa wypowiedziane przez Zbawiciela w czasie ostatniej Wieczerzy, wzruszające, pełne troski o tych, Których wybrał i posłał na świat, przypominają nam także dziś, że język, jakim przemawia pogański świat nigdy nie będzie językiem Ewangelii. Ci, którzy poszli za Panem są Jego własnością. Tylko w Nim mogą dostąpić uświęcenia i zbawienia. Jakakolwiek próba porozumienia wyznawców Jezusa z Nazaretu ze światem, który jest uosobieniem grzechu, będzie z góry skazana na niepowodzenie. Jeśli bowiem uczniowie Mistrza z Nazaretu zaczną rezygnować z ewangelicznego radykalizmu i pójdą na światowe kompromisy, stracą to, co najważniejsze. Pozbywszy się zaś prawdy przekazu, pozbylibyśmy się prawdy, którą jest sam Jezus Chrystus. Na cóż nam zatem dialog i porozumienie, którego kosztem byłoby wyzbycie się Chrystusa. Czyż samo dialogowanie będzie mogło nas zbawić? Czyż Kościół pozbawiony Jezusa Chrystusa nie stałby się solą, co straciła swój smak?
Aby zachować pierwotny smak Ewangelii, trzeba zachować Jezusa Chrystusa i Jego naukę. Nawet za cenę znienawidzenia przez świat, za cenę nieprzychylnych publikacji i komentarzy. Zbawiciel zapowiadał przecież prześladowania a nawet postępowania i potępienie przez świeckie oraz duchowe autorytety. Naszym Mistrzem i autorytetem ma być Zbawiciel. On nas uświęca i zapewnia, że jeśli wytrwamy do końca, to będziemy zbawieni.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Wytrwanie w prawdzie Ewangelii pośród zepsutego świata nie jest ani łatwe, ani oczywiste. Potrzeba nam mocy Ducha Świętego, aby najpierw dobrze rozeznać i wiedzieć, gdzie jest Chrystusowa Prawda. Trzeba nam daru męstwa, aby nie lękać się przeciwności i prześladowań. Trzeba nam wreszcie pragnienia świętości, aby nie dać się zwieść czczym obietnicom, ale pozostać wiernymi Prawdzie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy trwam w prawdzie, którą jest Chrystus?