czerwca

niedziela

XIII Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

1 Krl 19, 16b. 19-21

Psalm responsoryjny:

Ps 16

Drugie czytanie:

Ga 5, 1. 13-18

Werset przed Ewangelią:

1 Sm 3, 9d; J 6, 68c

Ewangelia:

Łk 9, 51-62

Patroni:

Pierwsi męczennicy Kościoła rzymskiego,
św. Bazylides,
św. Marcjalis,
św. Bertram(n),
św. Erentruda,
św. Teobald,
św. Władysław,
św. Adolf,
bł. Filip Powell,
bł. January Maria Sarnelli,
bł. Zenon Kovalyk,
bł. Bazyli Velyčkovskyj

Liturgia na dzień 2019-06-30:

Pierwsze czytanie

1 Krl 19, 16b. 19-21

Czytanie z Pierwszej Księgi Królewskiej

Pan rzekł do Eliasza: «Elizeusza, syna Szafata z Abel-Mechola, namaścisz na proroka po tobie».

Eliasz zszedł z góry i odnalazł Elizeusza, syna Szafata, orzącego: dwanaście par wołów przed nim, a on przy dwunastej. Wtedy Eliasz, podszedłszy do niego, zarzucił na niego swój płaszcz.

Wówczas Elizeusz zostawił woły i pobiegłszy za Eliaszem, powiedział: «Pozwól mi ucałować mego ojca i moją matkę, abym potem poszedł za tobą».

On mu odpowiedział: «Idź i wracaj, bo po co ci to uczyniłem?»

Wtedy powrócił do niego i zaraz wziął parę wołów, złożył je na ofiarę, a na jarzmie wołów ugotował ich mięso oraz dał ludziom, aby zjedli. Następnie zabrał się i poszedłszy za Eliaszem, stał się jego sługą.

Psalm responsoryjny

Ps 16

Ps 16 (15), 1-2a i 5. 7-8. 9-10. 11 (R.: por. 5a)

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Zachowaj mnie, Boże, bo chronię się do Ciebie, *
mówię do Pana: «Tyś jest Panem moim».
Pan moim dziedzictwem i przeznaczeniem, *
To On mój los zabezpiecza.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Błogosławię Pana, który dał mi rozsądek, *
bo serce napomina mnie nawet nocą.
Zawsze stawiam sobie Pana przed oczy, *
On jest po mojej prawicy, nic mną nie zachwieje.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Dlatego cieszy się moje serce i dusza raduje, *
a ciało moje będzie spoczywać bezpiecznie,
bo w kraju zmarłych duszy mej nie zostawisz *
i nie dopuścisz, bym pozostał w grobie.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Ty ścieżkę życia mi ukażesz, *
pełnię Twojej radości
i wieczną rozkosz *
po Twojej prawicy.

Pan mym dziedzictwem, moim przeznaczeniem.

Drugie czytanie

Ga 5, 1. 13-18

Bracia:

Ku wolności wyswobodził nas Chrystus. A zatem trwajcie w niej i nie poddawajcie się na nowo pod jarzmo niewoli!

Wy zatem, bracia, powołani zostaliście do wolności. Tylko nie bierzcie tej wolności jako zachęty do hołdowania ciału, wręcz przeciwnie, miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie. Bo całe Prawo wypełnia się w tym jednym nakazie: «Będziesz miłował bliźniego swego jak siebie samego». A jeśli u was jeden drugiego kąsa i pożera, baczcie, byście się wzajemnie nie zjedli.

Oto, czego uczę: postępujcie według ducha, a nie spełnicie pożądania ciała. Ciało bowiem do czego innego dąży niż duch, a duch do czego innego niż ciało, i stąd nie ma między nimi zgody, tak że nie czynicie tego, co chcecie. Jeśli jednak pozwolicie się prowadzić duchowi, nie będziecie podlegać Prawu.

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

1 Sm 3, 9d; J 6, 68c

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Mów, Panie, bo sługa Twój słucha;
Ty masz słowa życia wiecznego.

Alleluja, Alleluja, Alleluja

Ewangelia

Łk 9, 51-62

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Gdy dopełniały się dni wzięcia Jezusa z tego świata, postanowił udać się do Jeruzalem, i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i weszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by przygotować Mu pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jeruzalem.

Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, byśmy powiedzieli: Niech ogień spadnie z nieba i pochłonie ich?»

Lecz On, odwróciwszy się, zgromił ich. I udali się do innego miasteczka.

A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz».

Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć».

Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść pogrzebać mojego ojca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże».

Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Pójść za Chrystusem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Pójść za Chrystusem

Kiedy mówi się o powołaniu do pójścia za Chrystusem, wyobrażamy sobie całkowite oddanie, poświęcenie, bezkompromisową służbę Zbawicielowi. Tak wygląda powołanie w założeniach. Tyleż piękne, co trudne i wymagające absolutnego zawierzenia. Jezus wiele razy prosił nas, abyśmy modlili się o pracowników, których Bóg posyła na Swoje żniwo.
Opisy powołania i dylematy ludzi, którzy chcieli iść za Chrystusem pokazują w sposób wyraźny, że sama decyzja o pozytywnej odpowiedzi na powołanie wcale nie usuwa ani pokus, ani wątpliwości, ani też trudności, jakie człowiek napotyka na swojej drodze życia. Dlatego też tej dzisiejszej niedzieli warto zadać sobie dwa fundamentalne pytania. Pierwsze, w jakim celu Jezus wzywa do pójścia za Nim, i drugie, jak powinniśmy postępować my ludzie, powołani do pełnienia różnych misji w Kościele i świecie, aby ze sobą współpracować i ułatwiać sobie a nie utrudniać pójście za Zbawicielem.
Po pierwsze zatem, Jezus wzywa nas wszystkich z dwóch powodów. Pierwszy, dotyczy powszechnego powołania do świętości. Jezus wie, że tylko u Niego możemy znaleźć prawdziwą miłość, że Tylko On ma receptę na prawdziwe szczęście, które nie przeminie. Nikt inny nie może dać nam zbawienia. Po drugie, wzywając nas do służby ewangelizacyjnej, do pójścia na świat i czynienia sobie uczniów, Jezus zleca nam misję, dzięki której Jego orędzie zbawienia dotrze aż na krańce świata.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Jeśli więc odpowiadamy pozytywnie na którekolwiek z wezwań Zbawiciela, musimy pamiętać, że Jezus nas nie opuszcza, ale też w żaden sposób nie umniejsza trudów naszej ziemskiej pielgrzymki. Różnica jest taka, że z Jezusem zmierzamy do jasno wyznaczonego celu – zbawienia. On nas też umacnia, abyśmy zwyciężyli pokusy i trudności jak On zwyciężył świat.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy idę wiernie za Chrystusem?