10
lipca
środa
XIV Tydzień zwykły
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Rdz 41, 55-57; 42, 5-7. 14-15a. 17-24a
Psalm responsoryjny:
Ps 33
Werset przed Ewangelią:
Mk 1, 15
Ewangelia:
Mt 10, 1-7

Patroni:

  • św. Feliks, Filip, Witalis, Marcjalis, Aleksander, Sylan i January ,
  • św. Rufina i Sekunda,
  • św. Anatolia i Wiktoria,
  • św. January i Marinus,
  • św. Apoloniusz z Sardes,
  • św. Leoncjusz, Maurycy, Daniel, Antoni, Anicet, Sisinnus i towarz. ,
  • św. Bianor i Sylwan,
  • św. Pascharius,
  • św. Amalberga,
  • św. Piotr Vincioli,
  • św. Kanut,
  • św. Maria Gertruda od św. Zofii de Ripert d'Alauzin i Agnieszka od Jezusa {Sylvia} de Romillon·,
  • bł. Emmanuel Ruiz i towarz.

Liturgia na dzień 2019-07-10:

Pierwsze czytanie

Rdz 41, 55-57; 42, 5-7. 14-15a. 17-24a
Czytanie z Księgi Rodzaju

Kiedy w Egipcie głód zaczął się dawać we znaki, ludność domagała się chleba od faraona. Wtedy faraon mówił do wszystkich Egipcjan: «Udajcie się do Józefa i czyńcie, co wam powie». Gdy był głód na całej ziemi, Józef otwierał wszystkie spichlerze, w których było zboże, i sprzedawał zboże Egipcjanom, w miarę jak w Egipcie głód stawał się coraz większy.

Ze wszystkich krajów ludzie przybywali do Egiptu, by kupować zboże od Józefa, gdyż głód wzmagał się na całej ziemi.

Poszli więc synowie Izraela wraz z innymi, którzy tam również się udawali, aby kupić zboża, bo głód był w Kanaanie. Józef sprawował władzę w kraju i on to sprzedawał zboże wszystkim mieszkańcom tego kraju.

Bracia Józefa, przybywszy do niego, oddali mu pokłon, padając na twarz. Gdy Józef ujrzał swoich braci, poznał ich; jednak udał, że jest im obcy, i przemówił do nich surowo tymi słowami: «Skąd przyszliście?» Odpowiedzieli: «Z Kanaanu, aby kupić żywności». Józef rzekł do nich: «Jest tak, jak wam mówię: jesteście szpiegami! Takiej próbie będziecie poddani, na życie faraona!» I oddał ich pod straż na trzy dni.

A trzeciego dnia Józef rzekł do nich: «Uczyńcie to, jeśli chcecie ocalić życie – bo ja czczę Boga. Skoro jesteście uczciwi, niechaj jeden wasz brat pozostanie w więzieniu, w którym was osadzono, wy zaś idźcie, zawieźcie zboże dla głodnych waszych rodzin. Potem przyprowadzicie do mnie najmłodszego brata waszego, aby się potwierdziły wasze słowa i nie spotkała was śmierć».

I tak uczynili. Mówili między sobą: «Ach, zawiniliśmy przeciwko bratu naszemu, patrząc na jego strapienie, kiedy nas błagał o litość, a nie wysłuchaliśmy go! Dlatego spadło na nas to nieszczęście». Ruben zaś tak im wtedy powiedział: «Czyż nie mówiłem wam: Nie dopuszczajcie się przestępstwa względem tego chłopca; ale nie usłuchaliście mnie. Toteż teraz żąda się odpowiedzialności za jego krew!»

Nie wiedzieli zaś, że Józef to rozumie, bo rozmawiał z nimi przez tłumacza. Józef, odszedłszy więc od nich, rozpłakał się. Potem wrócił do nich i rozmawiał z nimi.

Psalm responsoryjny

Ps 33
Ps 33 (32), 2-3. 10-11. 18-19 (R.: por. 22)
Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Sławcie Pana na cytrze, *
grajcie Mu na harfie o dziesięciu strunach.
Śpiewajcie Mu pieśń nową, *
pełnym głosem śpiewajcie Mu wdzięcznie.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Pan udaremnia zamiary narodów, *
wniwecz obraca zamysły ludów.
Zamiary Pana trwają na wieki, *
zamysły Jego serca przez pokolenia.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Oczy Pana zwrócone na bogobojnych, *
na tych, którzy oczekują Jego łaski,
aby ocalił ich życie od śmierci *
i żywił ich w czasie głodu.

Okaż swą łaskę ufającym Tobie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mk 1, 15

Alleluja, alleluja, alleluja

Bliskie jest królestwo Boże.
Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 10, 1-7
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus przywołał do siebie dwunastu swoich uczniów i udzielił im władzy nad duchami nieczystymi, aby je wypędzali i leczyli wszystkie choroby i wszelkie słabości.

A oto imiona dwunastu apostołów: pierwszy – Szymon, zwany Piotrem, i brat jego Andrzej, potem Jakub, syn Zebedeusza, i brat jego Jan, Filip i Bartłomiej, Tomasz i celnik Mateusz, Jakub, syn Alfeusza, i Tadeusz, Szymon Gorliwy i Judasz Iskariota, ten, który Go zdradził.

Tych to Dwunastu wysłał Jezus i dał im takie wskazania: «Nie idźcie do pogan i nie wstępujcie do żadnego miasta samarytańskiego. Idźcie raczej do owiec, które poginęły z domu Izraela. Idźcie i głoście: Bliskie już jest królestwo niebieskie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Powołanych Dwunastu

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Powołanych Dwunastu

Powołanie dwunastu apostołów stanowi bardzo ważny etap w formowaniu wspólnoty Kościoła. Pan Jezus wybierając tych, których po zmartwychwstaniu pośle aż na krańce świata, aby zanieśli Dobrą Nowinę wszędzie, gdzie żyją ludzie, nie prowadzi rekrutacji na wzór poszukiwania odpowiedniej kadry do obsadzenia wakatów we współczesnej firmie. Co więcej, Zbawiciel nie szuka swoich uczniów w środowiskach faryzeuszy i uczonych w Piśmie. Powołuje rybaków, którzy pozostawiają sieci i idą za Nim. W sobie wiadomy tylko sposób wzywa do pójścia za Nim ludzi, którzy niejednokrotnie okażą się słabi i zawodni.
Jezus będąc Bogiem wiedział przecież jak postąpi Judasz, a Piotrowi w chwili, gdy pełen entuzjazmu zapewniał, że gotów jest na śmierć, zapowiedział, żer zanim pianie koguta obwieści nadejście poranka, zaprze się Mistrza trzy razy. Zatem powołanie uczniów nie jest pomyłką. Zbawiciel nie wezwał do grona apostolskiego niezawodnych, wykształconych profesjonalistów. Wezwał ludzi, których postanowił uformować i posłać, będąc świadomym, że nie raz zawiodą i upadną pod ciężarem ludzkiej słabości.
Dziś również do służby Jezusowi zgłaszają się ludzie, którzy nie raz zawodzą. Okazują się słabi i upadają to pod ciężarem obowiązków, to znów pod wpływem pokus, jakie stają na ich drodze życia. Pan Jednak wciąż daje nam siłę, aby wraz z Nim umacniać swoją wolę i na nowo poświęcać się zadaniom do których powołuje Mistrz z Nazaretu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Tajemnice Bożego powołania są zadziwiające. Ludzka słabość zdaje się raz po raz dotykać tych, których Pan posłał, a mimo to On nikogo nie odwołuje z misji, na którą nas posyła, ale wciąż pomaga powstawać i na nowo doświadczać Jego opieki oraz miłosierdzia.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy współpracuję z Bogiem w realizacji życiowego powołania?