lipca

czwartek

Święto św. Benedykta, opata, patrona Europy

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Prz 2, 1-9

Psalm responsoryjny:

Ps 34, 2-3. 4 i 6. 9 i 12. 14-15 (R.: por. 2)

Drugie czytanie:

Dz 4, 32-35

Werset przed Ewangelią:

Mt 5, 3

Ewangelia:

Mt 19, 27-29

Patroni:

św. Benedykt z Nursji,
św. Pius I,
św. Marcjan,
św. Marcjana,
św. Leoncjusz,
św. Drostan,
św. Placyd i Zygisbert (Zygbert),
św. Hidulf,
św. Abundiusz,
św. Olga,
bł. Bertrand,
św. Ketillus,
bł. Tomasz Benstead i Tomasz Sprott,
bł. Rozalia Klotylda od św. Pelagii Bés, Maria Elżbieta od św. Teoktysta Pélissier, Maria Klara od św. Marcina Blanc i Maria Małgorzata od św. Zofii de Barbegie d'Albaréde

Liturgia na dzień 2019-07-11:

Pierwsze czytanie

Prz 2, 1-9

Czytanie z Księgi Przysłów

Synu, jeśli przyjmiesz moje nauki i zachowasz u siebie wskazania; ku mądrości nachylisz swe ucho, ku roztropności swe serce; jeśli wezwiesz rozsądek, przywołasz donośnie rozwagę, jeśli szukać jej poczniesz jak srebra i pożądać jej będziesz jak skarbów, to bojaźń Pana zrozumiesz, osiągniesz znajomość Boga. Bo Pan udziela mądrości, z ust Jego wychodzą wiedza i roztropność; dla prawych On chowa swą pomoc, On jest tarczą dla żyjących uczciwie.

On strzeże ścieżek prawości, ochrania drogi pobożnych. Wtedy sprawiedliwość pojmiesz i prawość, i rzetelność i każdą dobrą ścieżkę.

Psalm responsoryjny

Ps 34, 2-3. 4 i 6. 9 i 12. 14-15 (R.: por. 2)

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Będę błogosławił Pana po wieczne czasy, *
Jego chwała będzie zawsze na moich ustach.
Dusza moja chlubi się Panem, *
niech słyszą to pokorni i niech się weselą.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Wysławiajcie razem ze mną Pana, *
wspólnie wywyższajmy Jego imię.
Szukałem pomocy u Pana, a On mnie wysłuchał*
i wyzwolił od wszelkiej trwogi.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Spójrzcie na Niego, a rozpromienicie się radością, *
oblicza wasze nie zapłoną wstydem.
Oto zawołał biedak i Pan go usłyszał,*
i uwolnił od wszelkiego ucisku.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Anioł Pański otacza szańcem bogobojnych,*
aby ich ocalić.
Skosztujcie i zobaczcie, jak Pan jest dobry, *
szczęśliwy człowiek, który znajduje w Nim ucieczkę.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Bójcie się Pana, wszyscy Jego święci,*
gdyż bogobojni nie zaznają biedy.
Bogacze zubożeli i zaznali głodu,*
szukającym Pana niczego nie zabraknie.

Po wieczne czasy będę chwalił Pana albo: Wszyscy zobaczcie, jak nasz Pan jest dobry

Drugie czytanie

Dz 4, 32-35

Czytanie z Dziejów Apostolskich

Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących. Żaden nie nazywał swoim tego, co posiadał, ale wszystko mieli wspólne.

Apostołowie z wielką mocą świadczyli o zmartwychwstaniu Pana Jezusa, a wszyscy oni mieli wielką łaskę. Nikt z nich nie cierpiał niedostatku, bo właściciele pól albo domów sprzedawali je i przynosili pieniądze uzyskane ze sprzedaży, i składali je u stóp Apostołów. Każdemu też rozdzielano według potrzeby.

[drugie czytanie do wyboru zamiast pierwszego w kościołach, gdzie nie obchodzi się uroczystości]

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 5, 3

Alleluja, alleluja, alleluja

Błogosławieni ubodzy w duchu,
albowiem do nich należy królestwo niebieskie.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 19, 27-29

Słowa Ewangelii według świętego Mateusza

Piotr rzekł do Jezusa: «Oto my opuściliśmy wszystko i poszliśmy za Tobą, cóż więc otrzymamy?».

Jezus zaś rzekł do nich: «Zaprawdę, powiadam wam: Przy odrodzeniu, gdy Syn Człowieczy zasiądzie na swym tronie chwały, wy, którzy poszliście za Mną, zasiądziecie również na dwunastu tronach i będziecie sądzić dwanaście szczepów Izraela. I każdy, kto dla mego imienia opuści dom, braci, siostry, ojca, matkę, dzieci lub pole, stokroć tyle otrzyma i życie wieczne posiądzie na własność».

Homilie

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Idąc za Jezusem

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Idąc za Jezusem

Ostatnie dni w liturgii Kościoła to powracające wciąż pytanie, co to znaczy być powołanym przez Zbawiciela. Przypominamy sobie, że Jezus miał dwunastu uczniów, apostołów, których wybrał i powołał. Oprócz tych dwunastu było jednak siedemdziesięciu dwóch innych uczniów. Dziś natomiast słowo powołanie odnosimy do dziś już nawet nie tylko do osób konsekrowanych czy duchownych, ale mówimy już o lekarzu z powołania, nauczycielu z powołania, tudzież odnosimy słowo powołanie do szeregu innych zawodów lub czynności, które zazwyczaj związane są z pracą z ludźmi.
Mówienie o zawodach wymagających podejścia właściwego realizacji własnego powołania niekiedy bywa nadużywane. To, że ktoś traktuje innych w sposób ludzki, wykonuje swoje czynności z poświęceniem, w żadnym wypadku nie może być podstawą do odmawiania słusznej zapłaty czy wykorzystywania tych, którzy wypełniają swoje obowiązki z sercem.
Sam Zbawiciel, choć nie łudzi apostołów wizją doczesnych korzyści, a jakby tego było za mało, przestrzega, że pójście za Nim będzie się wiązało z prześladowaniami, niezrozumieniem i odrzuceniem przez świat, to jednak przyznaje, że nagroda za pójście za Nim będzie wielka. Nawet jeśli nie w tym życiu, to w niebie powołani otrzymają nagrodę za wypełnienie powołania.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Powołanie w sensie ścisłym oznacza powołanie do służby Bogu. W sensie szerszym, wszyscy zostaliśmy powołani do życia wiecznego, do szczęścia, którym Bóg chce nas nagrodzić w niebie. Zatem im więcej bezinteresowności, serca i miłości w podejściu do spraw Boskich i ludzkich tu na ziemi, tym większa nagroda w niebie.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem wierny życiowemu powołaniu?