31
lipca
środa
Wspomnienie św. Ignacego z Loyoli, prezbitera
Rok liturgiczny: C/I
Pierwsze czytanie:
Wj 34, 29-35
Psalm responsoryjny:
Ps 99
Werset przed Ewangelią:
J 15, 15b
Ewangelia:
Mt 13, 44-46

Patroni:

  • św. Ignacy z Loyoli,
  • św. Calimerus,
  • św. Democritus, Sekundus i Dionizy ,
  • św. Fabiusz,
  • św. Tertullin,
  • św. German,
  • św. Helena,
  • bł. Jan Columbini,
  • bł. Everard Hanse,
  • bł. Jan Franciszek Jarrige de la Morélie du Breuil,
  • św. Justyn De Iacobis,
  • bł. Dionizy Vicente Ramos i Franciszek Remón Játiva,
  • bł. Jakub Buch Canals,
  • bł. Michał Oziębłowski,
  • bł. Franciszek Stryjas

Liturgia na dzień 2019-07-31:

Pierwsze czytanie

Wj 34, 29-35
Czytanie z Księgi Wyjścia

Gdy Mojżesz zstępował z góry Synaj z dwiema tablicami Świadectwa w ręku, nie wiedział, że skóra na jego twarzy promieniała na skutek rozmowy z Panem. Gdy Aaron i Izraelici zobaczyli Mojżesza z dala i ujrzeli, że skóra na jego twarzy promienieje, bali się zbliżyć do niego. A gdy Mojżesz ich przywołał, Aaron i wszyscy przywódcy zgromadzenia przyszli do niego, i Mojżesz rozmawiał z nimi. Potem przyszli także Izraelici, a on nakazał im wszystko, co Pan mu powiedział na górze Synaj.

Gdy Mojżesz zakończył z nimi rozmowę, nałożył zasłonę na twarz. Ilekroć Mojżesz wchodził przed oblicze Pana na rozmowę z Nim, zdejmował zasłonę aż do wyjścia. Gdy zaś wychodził, mówił Izraelitom to, co mu Pan rozkazał. I wtedy to Izraelici mogli widzieć twarz Mojżesza, że promienieje skóra na twarzy Mojżesza. A Mojżesz znów nakładał zasłonę na twarz, póki nie wszedł na rozmowę z Panem.

Psalm responsoryjny

Ps 99
Psalm (Ps 99 (98), 5-6. 7 i 9 (R.: por. 9c)

Jesteś najświętszy, Boże nasz i Panie

Wysławiajcie Pana, naszego Boga, *
padajcie przed podnóżkiem stóp Jego, bo On jest święty.
Wśród Jego kapłanów są Mojżesz, Aaron i Samuel †
wśród tych, którzy wzywali Jego imienia, *
wzywali Pana, a On ich wysłuchał.

Jesteś najświętszy, Boże nasz i Panie

Przemawiał do nich w słupie obłoku, *
a oni strzegli przykazań i prawa, które im nadał.
Wysławiajcie Pana, Boga naszego, †
pokłon oddajcie Jego świętej górze, *
bo Pan nasz i Bóg jest święty.

Jesteś najświętszy, Boże nasz i Panie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

J 15, 15b
Alleluja, alleluja, alleluja

Nazwałem was przyjaciółmi,
albowiem oznajmiłem wam wszystko, co usłyszałem od Ojca mego.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 13, 44-46
Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Jezus opowiedział tłumom taką przypowieść:

«Królestwo niebieskie podobne jest do skarbu ukrytego w roli. Znalazł go pewien człowiek i ukrył ponownie. Uradowany poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił tę rolę.

Dalej, podobne jest królestwo niebieskie do kupca poszukującego pięknych pereł. Gdy znalazł jedną drogocenną perłę, poszedł, sprzedał wszystko, co miał, i kupił ją».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Prawdziwy skarb

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Prawdziwy skarb

Co jest naszym życiowym skarbem? Nad czym skupiamy się i do czego dążymy całe nasze życie? Wielu na pierwszym miejscu nie wymieni dóbr materialnych i bogactwa, ale postawi zdrowie, rodzinę, spokój na tzw. stare lata. Jednak kiedy spojrzymy na prawdziwe cele działania człowieka, szybko dojdziemy do wniosku, że my ludzie koncentrujemy się tak wiele razy na rzeczach mało istotnych, przemijających, będących niezwykle mało trwałymi i nie dającymi nawet namiastki spełnienia oraz prawdziwej radości. Spoglądając na współczesny świat, który toczy wojny o doczesne bogactwa, gotów jest nieść gwałt i zniszczenie, aby osiągnąć nieco wyższy status materialny, mijając co dnia ludzi, którzy dla trwającej jedną czy dwie kadencję władzy gotowi są zapominać o deklarowanych wartościach, Bożych przykazaniach czy religijnych przekonaniach.
Gdzie skarb twój tam i serce Twoje, powiada Zbawiciel. Dlatego też zanim odpowiemy na pytanie o prawdziwy skarb naszego życia warto spojrzeć w głąb własnego serca, zatrzymać się na chwilę w życiu i odpowiedzieć sobie na pytanie, czemu, lub komu poświęcam najwięcej czasu? Czy siły mojego życia, które zużywam co dnia służą temu, co prawdziwie przynosi szczęście i radość, czy też trwonię je na rzeczy przemijające i nieistotne? Życiowe błyskotki, które stracą swój blask, kiedy tylko słońce naszego życia zacznie chylić się ku zachodowi?

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Całe orędzie Ewangelii uświadamia nam, że prawdziwym skarbem człowieka jest zbawienie. Wyzwolenie od wszelkiego zła, jakie spotyka nas w życiu, oraz obdarowanie szczęściem, które nie przemija. To Zbawiciel daje nam prawdziwy dom w niebie, miejsce naszego odpoczynku. Na tym świecie nie jesteśmy w stanie zbudować nic trwałego. Tylko Zbawiciel pokazuje nam, jak to co najcenniejsze zachować od zniszczenia, jak cieszyć się prawdziwym skarbem w życiu i jak wiedzieć, co z rzeczy przemijających poświęcić, aby ocalić to co nieprzemijające.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Co jest moim skarbem w życiu?