sierpnia

poniedziałek

Dzień Powszedni albo wspomnienie św. Joanny Franciszki de Chantal, zakonnicy

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Pwt 10, 12-22

Psalm responsoryjny:

Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 (R.: por. 12a)

Werset przed Ewangelią:

2 Tes 2, 14

Ewangelia:

Mt 17, 22-27

Patroni:

św. Joanna Franciszka Frémiot de Chantal,
św. Euplus,
św. Anicet i Focjusz,
św. Muredach,
św. Lelia,
św. Herculanus,
św. Porcariusz i towarz.,
bł. Karol Meehan,
bł. Innocenty IX,
bł. Piotr Jarrige de la Morelie de Puyredon,
bł. Wiktoria Díaz y Bustos de Molina,
bł. Flawiusz {Atilanus} Argiieso Gonzalez,
bł. Sebastian Calvo Martínez i VI towarz.,
bł. Antoni Perulles Estivill,
bł. Florian Stępniak i Józef Straszewski,
bł. Karol Leisner

Liturgia na dzień 2019-08-12:

Pierwsze czytanie

Pwt 10, 12-22

Czytanie z Księgi Powtórzonego Prawa

Mojżesz powiedział do ludu:

«A teraz, Izraelu, czego żąda od ciebie Pan, Bóg twój? Tylko tego, byś się bał Pana, Boga swojego, chodził wszystkimi Jego drogami, miłował Go, służył Panu, Bogu twemu, z całego swojego serca i z całej swej duszy, strzegł poleceń Pana i Jego praw, które ja ci podaję dzisiaj dla twego dobra.

Do Pana, Boga twojego, należą niebiosa, niebiosa najwyższe, ziemia i wszystko, co jest na niej. Tylko do twoich przodków skłonił się Pan z miłością; spośród wszystkich narodów wybrał ich potomstwo, czyli was, jak jest dzisiaj.

Dokonajcie więc obrzezania waszych serc, nie bądźcie nadal ludem o twardym karku, albowiem Pan, Bóg wasz, jest Bogiem nad bogami i Panem nad panami, Bogiem wielkim, potężnym i straszliwym, który nie ma względu na osoby i nie przyjmuje podarków. On wymierza sprawiedliwość sierotom i wdowom, miłuje cudzoziemca, udzielając mu chleba i odzienia. Wy także miłujcie przybysza, bo sami byliście przybyszami w ziemi egipskiej.

Bójcie się Pana, Boga swego, Jemu się oddajcie, służcie Mu i na Jego imię przysięgajcie. On waszą chwałą, On waszym Bogiem, On dla was uczynił te rzeczy straszliwe, które widziały wasze oczy. W liczbie siedemdziesięciu osób zstąpili przodkowie wasi do Egiptu, a teraz Pan, Bóg wasz, uczynił was licznymi jak gwiazdy na niebie».

Psalm responsoryjny

Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 (R.: por. 12a)

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Chwal, Jeruzalem, Pana, *
wysławiaj twego Boga, Syjonie!
Umacnia bowiem zawory bram twoich *
i błogosławi synom twoim w tobie.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Zapewnia pokój twoim granicom *
i wyborną pszenicą ciebie darzy.
Zsyła na ziemię swoje polecenia, *
a szybko mknie Jego słowo.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Oznajmił swoje słowo Jakubowi, *
Izraelowi ustawy swe i wyroki.
Nie uczynił tego dla innych narodów, *
nie oznajmił im swoich wyroków.

Kościele święty, chwal swojego Pana
Albo: Alleluja

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

2 Tes 2, 14

Alleluja, alleluja, alleluja

Bóg wezwał nas przez Ewangelię,
abyśmy dostąpili chwały Pana naszego, Jezusa Chrystusa.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Mt 17, 22-27

Słowa Ewangelii według Świętego Mateusza

Gdy Jezus przebywał w Galilei z uczniami, rzekł do nich: «Syn Człowieczy będzie wydany w ręce ludzi. Oni zabiją Go, ale trzeciego dnia zmartwychwstanie». I bardzo się zasmucili.

Gdy przyszli do Kafarnaum, przystąpili do Piotra poborcy didrachmy z zapytaniem: «Wasz Nauczyciel nie płaci didrachmy?» Odpowiedział: «Tak».

Gdy wszedł do domu, Jezus uprzedził go, mówiąc: «Szymonie, jak ci się zdaje: Od kogo królowie ziemscy pobierają daniny lub podatki? Od synów swoich czy od obcych?»

Gdy Piotr powiedział: «Od obcych», Jezus mu rzekł: «A zatem synowie są wolni. Żebyśmy jednak nie dali im powodu do zgorszenia, idź nad jezioro i zarzuć wędkę. Weź pierwszą złowioną rybę, a gdy otworzysz jej pyszczek, znajdziesz statera. Weź go i daj im za Mnie i za siebie».

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Podatkowe dylematy

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Podatkowe dylematy

Dzisiejszy fragment Ewangelii to jeden z dwóch w Piśmie świętym, gdzie Zbawiciel wypowiada się na temat podatków. Podatki i różnego rodzaju należności na rzecz, czy do dyspozycji władców ziemskich towarzyszyły i pewnie długo będą jeszcze towarzyszyć ludzkim społecznościom. Jednak to nie znaczy, że z moralnego punktu widzenia władcy wolno wszystko. Choć sam Zbawiciel nie unika płacenia tych należności, ani też nie kwestionuj nakazów płatniczych na rzecz władzy Cezara, na ówczesne czasy władzy okupacyjnej, to zwraca uwagę z całą stanowczością na moralny aspekt podatków. We fragmencie, gdzie Jezus nakazuje oddać Cezarowi co cesarskie, a Bogu, co Boskie, Zbawiciel przypomina nam, że bez względu na to, jakie zobowiązania nakładają na nas władcy, powinniśmy pamiętać o najważniejszym ze zobowiązań, a mianowicie on zobowiązaniach względem Tego, Który nas stworzył, zbawił i Który nas uświęca.
Jeśli nie zapomnimy o tym, że wszyscy mamy jednego Ojca w niebie, nie przyjdzie nam do głowy uciskać i wykorzystywać innych, którzy znajdą się w jakiejkolwiek zależności od nas. Podatki przecież nie spadają z nieba. Nakładając różnego rodzaju obciążenia na innych, warto zwrócić uwagę, że władza sięga po nie swoją własność. Nie może w sposób nieskrępowany zabierać jednym a dawać drugim, bo nie różni się wtedy niczym od rozbójników, którzy używając przymusu pobierają haracze i okradają innych ludzi.
Na własności ciążą zobowiązania moralne. Musimy mieć tego świadomość, bez względu na to, czy jesteśmy po stronie rządzących, czy rządzonych. Czy jesteśmy właścicielami, czy też proszącymi o jałmużnę. Owszem, całe nauczanie Kościoła legitymizuje podatki, jako konieczny element tworzący państwo. Jednak podobnie jak aparat bezpieczeństwa, siły zbrojne i inne instrumenty w ręku wspólnoty, mogą one być wykorzystywane dla dobra wspólnego, a nie dla zaspokojenia egoistycznych interesów jednej grupy, kosztem innej.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Z podatkami mieliśmy, mamy i będziemy mieć do czynienia. Jednak zgodnie z zasadą pomocniczości, wspólnota nie może wyręczać jednostki tam, gdzie ona może i powinna sobie poradzić. Wszelkie przeciwne działanie powinno budzić nasz niepokój. Choć podatki płacić musimy, sięgajmy do Ewangelii, aby nie zapomnieć, gdzie kończy się moralna powinność, a zaczyna przymus.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy jestem uczciwy względem innych?