września

czwartek

XXII Tydzień zwykły

Rok liturgiczny: C/I

Pierwsze czytanie:

Kol 1, 9-14

Psalm responsoryjny:

Ps 98

Werset przed Ewangelią:

Mt 4, 19

Ewangelia:

Łk 5, 1-11

Patroni:

św. Acontus, Nonnus, Herculan i Tauryn ,
św. Kwintus,
św. Urban, Teodor, Menedemus i towarz. ,
św. Bertinus,
św. Alpert,
bł. Jan Bonus z Siponto,
bł. Wilhelm Browne,
bł. Florencjusz Dumontet de Cardaillac,
św. Matka Teresa z Kalkuty

Liturgia na dzień 2019-09-05:

Pierwsze czytanie

Kol 1, 9-14

Czytanie z Listu Świętego Pawła Apostoła do Kolosan

Bracia:

Od dnia, w którym usłyszeliśmy o was, nie przestajemy za was się modlić i prosić Boga, abyście – przez całą mądrość i duchowe zrozumienie – doszli do pełnego poznania Jego woli, by już postępować w sposób godny Pana, ku pełnemu Jego upodobaniu, wydając owoce wszelkich dobrych czynów i wzrastając przez głębsze poznanie Boga. Niech potęga Jego chwały w pełni umacnia was we wszelkiej cierpliwości i stałości.

Z radością dziękujcie Ojcu, który was uzdolnił do uczestnictwa w dziale świętych w światłości. On to uwolnił nas spod władzy ciemności i przeniósł do królestwa swego umiłowanego Syna, w którym mamy odkupienie – odpuszczenie grzechów.

Psalm responsoryjny

Ps 98

Ps 98 (97), 2-3b. 3c-4. 5-6 (R.: por. 2a)
Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Pan okazał swoje zbawienie, *
na oczach pogan objawił swą sprawiedliwość.
Wspomniał na dobroć i na wierność swoją *
dla domu Izraela.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Ujrzały wszystkie krańce ziemi *
zbawienie Boga naszego.
Wołaj z radości na cześć Pana, cała ziemio, *
cieszcie się, weselcie i grajcie.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Śpiewajcie Panu przy wtórze cytry, *
przy wtórze cytry i przy dźwięku harfy.
Przy trąbach i przy głosie rogu, *
na oczach Pana, Króla, się radujcie.

Pan Bóg okazał ludom swe zbawienie

Werset przed Ewangelią (Alleluja)

Mt 4, 19

Alleluja, alleluja, alleluja

Pójdźcie za Mną,
a uczynię was rybakami ludzi.

Alleluja, alleluja, alleluja

Ewangelia

Łk 5, 1-11

Słowa Ewangelii według Świętego Łukasza

Pewnego razu – gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret – zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.

Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!» A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.

Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona.

A Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I wciągnąwszy łodzie na ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.

Jeżeli chcesz, aby codzienne czytania były dostępne na Twojej stronie, umieść w niej następujący kod:

Wybierz dzień:

Odejdź ode mnie Pan, bo jestem człowiek grzeszny

Mirosław Matuszny Mirosław Matuszny

Temat: Odejdź ode mnie Pan, bo jestem człowiek grzeszny

Słowa wypowiedziane przez Piotra po dziś dzień wzbudzają niepewność i zmuszają do refleksji. Jak wielkie wrażenie musiał na Rybaku z Galilei zrobić Zbawiciel, skoro ten zamiast podziękowań za niezwykły połów zdecydował się prosić Jezusa, aby od niego odszedł. Cudowny połów był dla Piotra znakiem niezwykłym., Oto wydarzyło się coś, co według sztuki rybackiej nigdy nie powinno mieć miejsca. W biały dzień, na głębokiej wodzie, po nieudanym nocnym połowie wyciągnąć sieci pełne ryb oznaczało, Ten, Który ich tam posłał dysponuje nadludzką wiedzą albo mocą. Dla Piotra był to wystarczający znak, aby uświadomić mu, że oto stoi obok Kogoś, kto jednym swoim słowem potrafił zdziałać więcej, niż on, doświadczony rybak był w stanie uzyskać po długiej zawodowej praktyce w swoim życiu.
Jezus wykorzystuje lęk Piotra i powołuje go, aby stał się rybakiem ludzkich dusz. Właśnie ów słaby, porywczy, grzeszny człowiek ma dokonywać w imię Jezusa jeszcze większych rzeczy, ma nie własną, lecz Bożą mocą zadziwiać innych i ich lęki, obawy oraz wątpliwości rozwiewać mocą wiary, i nieść pokój jakże inny od tego, który oferuje świat.
W momencie, kiedy jesteśmy świadkami cudownych wydarzeń, w chwilach, kiedy Jezus przychodzi nam z pomocą, my też szybko zdajemy sobie sprawę z tego, że jesteśmy słabi, niegodni, zbyt grzeszni, aby wypełnić to, do czego powołuje nas Jezus. On jednak nie wybiera doskonałych i mocnych. On umacnia powołanych i obdarowuje ich swoją łaską i swoją mocą, aby właśnie w Jego Imię nieśli zbawienie całemu światu.

SŁOWO BOŻE W PRAKTYCE
Ile to razy w naszym życiu, nawet ci, którzy odważyli się pójść za Jezusem w chwili słabości, w momentach szczerej rozmowy z Bogiem mówili: ja się nie nadaję. Jestem zbyt słaby. Panie, niech ktoś inny zrobi to za mnie, bo ja jestem człowiek grzeszny. Słowa Piotra wielu powołanym i wybranym na pewno będą dźwięczeć w uszach jeszcze długo, ale nie po to, aby mieli zawracać z obranej drogi, lecz by nauczyli się ufać Panu. Tym bowiem, których Pan powołał będą też przypominać się inne słowa, niosące nadzieję i dodające otuchy. „wystarczy ci mojej łaski”.

PYTANIE DLA ODWAŻNYCH
Czy zdaję się na Boga w dziele głoszenia Dobrej Nowiny?